Είδα την συνέντευξη του φίλου @vpazopoulos
με τον φίλτατο @Kos_Marinakis .
Δεν μπορώ να μην κάνω κάποια σχόλια για όποιους την δουν. Θα ήθελα να σχολιάσω περισσότερα αλλά θα προσπαθήσω να το κρατήσω κάπως σύντομο, λόγο της φύσης του μέσου.
Το κυριότερο επιχείρημα κατά του ₿itcoin ήταν ότι όπως όλες οι τεχνολογίες, θα ξεπεραστεί. Αν και ακούγεται λογικό στα πλαίσια της ανάπτυξης της τεχνολογίας, παραβλέπει δύο βασικά πράγματα για την φύση του ₿itcoin. Πράγματα που παραλείπονται και από πολλούς που είναι μέσα στον κρυπτοχώρο.
Το ₿ δεν είναι απλά ένα χρηματοοικονομικό asset. Είναι ένα οικονομικό πρωτόκολλο, όπου πάνω του εδράζεται ένα "νόμισμα" κατά μία έννοια. Ο στόχος σε αυτό το πλαίσιο, είναι η μεταφορά αξίας χωρίς την ανάγκη θεσμικής πίστης. Δεν απαιτείται κάποιος τρίτος, να εγγυάται την ασφάλεια των συναλλαγών, δεν απαιτείται ένα κράτος να εγγυάται την αξία του (fiat). Με άλλα λόγια είναι ένα σύστημα απαλοιφής της εμπιστοσύνης.
Όταν προσπαθεί κάποιος να σχεδιάσει ένα τέτοιο σύστημα, με τις προϋποθέσεις που γεννιούνται από τις απαιτήσεις της σχεδίασης είναι εξαιρετικά δύσκολο να σχεδιαστεί κάτι πιο αποδοτικό, χωρίς αυτή η απόδοση να δουλέψει κατά της μεγιστοποίησης της έλλειψης εμπιστοσύνης.
Παραφράζοντας με αναλογία. Αν θέλεις να σχεδιάσεις ένα γεωμετρικό τόπο με 4 ορθές γωνίες και τέσσερεις ευθείες στο οριζόντιο επίπεδο, θα προσπαθήσεις πολύ αλλά πάντα θα καταλήγεις σε ένα τετράγωνο.
Κάπως έτσι συντίθεται το επιχείρημα ότι το ₿ είναι ανακάλυψη και όχι εφεύρεση. Επειδή τα πλαίσια που δημιουργούνται από τις προϋποθέσεις της σχεδίασης είναι εξαιρετικά στενά, η καλύτερη λύση καταλήγει στο Bitcoin.
To δεύτερο σημείο είναι ότι το σύστημα του ₿ είναι μια σύνθεση πολλών διαφορετικών δομικών συστατικών. Πολλές επιμέρους τεχνολογίες συνθέτουν αυτό που λέμε πρωτόκολλο. Κάποιες από αυτές μπορεί να ξεπερνιούνται μέσα στα χρόνια. Ανεξάρτητα δηλαδή από την μακροσκοπική εικόνα, είναι δυνατόν τα επιμέρους δομικά συστατικά του να βελτιώνονται.
Μιλάμε δηλαδή για ένα σύστημα, που δύναται να είναι σε αέναη ανάπτυξη και προσαρμογή σε νέα δεδομένα. Αν κάτι χαλάσει ή ξεπεραστεί μπορεί να αντικατασταθεί και το σύστημα να συνεχίσει να επιτελεί τον στόχο του.
Άρα δεν συζητάμε ότι οι ₿Itcoiners βασιζόμαστε στην πίστη μας στον άγιο Satoshi Nakamoto. Δεν είναι θέμα πίστης ότι το Bitcoin θα κερδίσει. Είναι θέμα μιας θεμελιώδους κατανόησης.
=======================================
"Για την ανισότητα δεν φταίει το fiat system, φταίει η τεχνολογία"
Το 2008 μετά την κατάρρευση της Leehman είδαμε το σύστημα να δίνει στις μεγάλες εταιρίες το δικαίωμα επαναγοράς των μετοχών τους. Η τερατώδης δανειοληπτική ικανότητα τους, σε συνδυασμό με τα -κατα καιρούς- μηδενικά (ή και αρνητικά) κεντρικά επιτόκια δημιούργησε αυτό που λέει η κοινότητα μας, infinate money glinch. Τεράστιες εταιρίες και μεγάλοι παίχτες δανείζονταν με επιτόκια μικρότερα των χρηματιστηριακών αποδόσεων. Αποδόσεις που δεν είναι οργανικές, αλλα σχηματοποιούνται από τον συνδυασμό του money printer, της ασύμμετρης σε σχέση με τον υπόλοιπο πληθυσμό ικανότητας μερικών να δανείζονται και της νομικής ικανότητας τους να φουσκώνουν τις δικές τους κεφαλαιοποιήσεις. Είναι δεκτό ότι δεν είναι η γενεσιουργός αιτία της ανισότητας το fiat system. Είναι όμως ένας πολλαπλασιαστής.
Το σύστημα αυτό επίσης σκότωσε την παραγωγική ικανότητα αυτών των too big to fail θεσμικών παιχτών. Δείτε πως κατάρρευσε η καινοτομία. Γιατί διαβλήθηκαν τα συστήματα οικονομικών κινήτρων. Με άλλα λόγια οι χρηματοροές κάποιων τεράστιων εταιριών άρχισαν να βασίζονται περισσότερο στις μετοχές σε σχέση με την παράγωγή. Την Boeing την ενδιαφέρει περισσότερο η ανατίμηση της μετοχής της, από την παραγωγή αεροπλάνων και βλέπουμε τα αποτελέσματα.
Το σύστημα θεωρητικά μπορεί να ρυθμίζει την οικονομία με την διάθεση μεγαλύτερου χρηματικού αποθέματος. Το ερώτημα είναι ΥΠΕΡ ΠΙΑΝΟΥ; Το ευρώ π.χ. από την δημιουργία του έχει χάσει πάνω από το 45% της αγοραστική του δύναμης. Εξαιτίας αυτού του αθώου ετήσιου 2%. Αυτή η απαλοιφή αξίας από τον απλό κόσμο που δεν έχει δανειοληπτική ικανότητα ή δυνατότητα να συμμετέχει στο fiat ponzi έγινε και γίνεται υπέρ μιας ολιγαρχίας. Μπορεί αυτό το σύστημα να τους εξυπηρετεί, δεν εξυπηρετεί όμως εκ του αποτελέσματος την μεγάλη πλειοψηφία του κόσμου.
=======================================
"Ο καπιταλισμός, θέλει και λίγο σοσιαλισμό μέσα, λόγω των μονοπωλίων"
Ο Αdam Smith μιλάει κατά των μονοπωλίων στον Πλούτο των εθνών. Στο πιο σημαντικό βιβλίο του καπιταλισμού. Ανεξάρτητα αν συμφωνώ προσωπικά με τον καπιταλισμό ιδιαίτερα με το ειδικό βάρος που έχει στις μέρες μας η λέξη. Μιλάει μέσα για το πως οι ειδικές σχέσεις κράτους-ιδιωτών διαβάλουν τις αγορές και καταστρέφουν τον ανταγωνισμό. Ό,τι ακριβώς ζούμε στις μέρες μας, με τα ειδικά συμφέροντα και το πλεονέκτημα της εγγύτητας τους με το money printer. Φοροαπαλλαγές, ειδικές μεταχειρίσεις, κρατικές χρηματοδοτήσεις κτλ. Ο λεγόμενος κρονισμός ή lemon socialism. Ενώ ο απλός κόσμος παλεύει να ξεπεράσει το compouding effect της ανισότητας. Το παιχνίδι είναι στημένο και το στήσιμο γίνεται από τα κράτη και το αδερφικό σε αυτά τραπεζικό σύστημα, υπέρ μιας ολιγαρχίας.
======================================
Μην έχετε όμως αμφιβολία ότι υπάρχει βιώσιμη αντιπρόταση στα παραπάνω. Χωρίς την ανάγκη της διαβλητής κρατικής διαιτησίας.
Πρόταση με συστήματα που είναι αδιάφθορα, χωρίς ανθρώπους που διαφθείρονται, να παίρνουν αποφάσεις που επηρεάζουν γενεές ανθρώπων, σε ρόλο πάνσοφων ρυθμιστών χαοτικών συστημάτων, που πρέπει να τους εμπιστευόμαστε ότι θέλουν το καλό μας.
Ο Satoshi Νakamoto τον Οκτώβρη του 2008 δημοσίευσε μια επιστημονική εργασία, που μοχλεύει την κρυπτογραφία, για την σύνθεση ενός συστήματος απαλοιφής της εμπιστοσύνης...