Önünden geçtiğimiz hastanede tüm sağlık emekçileri önlükleriyle çıkıp ağlayarak alkışlamıştı. Bir inşaata asılan devasa AKP pankartını inşaat işçileri kesip indirmişti kortej geçerken. Büyük Ev Abluka’nın versiyonu ile Katlime Ferman ne zaman çalsa Berkin’in cenazesi gelir gözümün önüne:
Bir yürüyüş eylediler sabahtan
Ilgıt ılgıt kan gidiyor loy loy
Dayan dizlerim dayan
Ağla gözlerim ağla
Namlu puşt olmuş…
haziran diyince aklıma turgut uyar'ın çok beğendiğim bir şiirinde dedikleri geliyor: "ne kadar hüzün geçmişse dünyadan, ne kadar acı geçmişse yaşayaçacağız... ve bizim bir haziranımız bir yıl kadar yetecektir dünyaya." çok hoş.
Berkin Elvan böyle uğurlanmıştı; halk, evladına işte böyle sahip çıkmıştı. Bir gün hepsinin heykelini Gezi Parkı’ndaki ağaçların hemen yanına dikeceğiz.