Κι έρχονται
εικόνες
κάλλους και χαράς
αδιόρατες στο παρόν
να πλημμυρίσουν
τις ψυχές
φως, μα και πόνο…
Πάντα
τα όμορφα
που αίφνης
απωλεσθέντα γίνονται
πονούν…
@nanamanoy Μέσα στη νύχτα ανασαίνουν οι σκιές
κι είν’ η ανάσα τους αγέρι παθιασμένο,
Πόσο αλλόκοτη η ανάσα τους στη γη!
Ίσως κρυφά να ονειρεύονται αισθήσεις,
σε βλέφαρα βαριά ,
ίσως λέγονται αναμνήσεις·
ψάχνοντας νυχτερεύουν μέχρι την αυγή...