یک زمانی بدون سهمیه به سختی پزشکی قبول شدم،با هر فلاکت و بی پولی با معدل بالای ۱۷ پزشکی رو تموم کردم،مثل چی کار کردم که یک آپارتمان برا خانواده م بخرم،حالا توی گوزو بیای منو مسخره کنی که تنبلی کردی مثلا تخصص نگرفتی دکتر...خب بچه مزلف من برم تخصص شکم خانواده رو کی سیر می کنه؟!
دور و برم پر شده از آدمایی که چون به چیزایی بیشتر از اون چه که استحقاقش رو داشتن رسیدن دائما خر ذوقن...
طرف به خواب شبش نمی دید از روستاشون پاشو شهر بذاره حالا دری به تخته خورده با شانس و وام و قرض و هزار دریوزگی یک ماشین چینی انداخته زیر پاش فکر کرده خریه واسه خودش
در کل عمر با برکتم بیشتر ۵۰ میلیون نتونستم تو این خراب شده وام بگیرم،چون یا ضامن نداشتم یا فیش حقوقی ،بعد همکلاسی مشروطی مون ۲ میلیارد وام گرفته با طلاهای خانومش ماشین خارجی خریده ،الان قیمت ماشین دو برابر شده تقریبا اندازه ۷ سال کارکردمن اگه هیچیش رو خرج نکنم تو دو ماه درآورده
دیوث اومده می گه تروما به تو استایل می ده،ای آلتم تو این همه سسشعراتون،تروما مغزت رو می گاد،خلاقیتت رو کور می کنه، باعث می شه تصمیمات اشتباه بگیری و خودت و هفت نسلت رو هم به فاک فنا بدی...
چرا از مصایب زندگی فضیلت سازی می کنید؟!