gökçe tuna taygun

insan!

[Deniz Göktaş @idgoktas]

Karatepe Yüksek Güvenlikli Ceza İnfaz Kurumu’ndan selamlar.

Bir iyi haber, bir kötü haberim var.

İyi haber: Tahliye oldum.
Kötü haber: Tutuklandım.

Ben de sizin okuduğunuz hızda öğrendim bu iki haberi. Bu sefer, Daltonlar hakkındaki şakadan, “suçu ve suçluyu övmek” suçundan tutuklandım.

Cezaevinde sıradan bir 58. gündü. Bir elimde Cici Bebe, diğer elimde İhsan Oktay. Konstantiniye’nin dehlizlerinde dolaşıyordum. “SEGBİS’in var” dediler. Bayram değil, seyran değil; bu neyin SEGBİS’i düşüncesiyle koridora çıktık. Hücre-SEGBİS arasındaki bir dakikalık koridor yolculuğunda özgürmüşüm, bilmiyordum. Bilsem hafiften dans ederdim.

Avukatlarıma haber verilmediğini, normalde salona gelmem gerektiğini ama acele bir durum olduğunu bildirdiler. Suçlamaya konu metni okudular. “Çocukları dövmemeliyiz.” demişim de “Neden çocukları dövmek gerektiğini düşünüyorsun?” diye sorulmuş gibi hissettim. Hayattan, Türkçemizden ve altı üstü komediden söz ettim. Tekrar tutuklanmama karar verdiler. Adli yılın açılışını burada kutlayacağım, başarılı bir sezon olsun.

90 dakikalık gösteriden iki ayda bir yeni suçlama çıkıyor. Reels yerine tam gösteri YouTube kanalımda, odaklanma problemi olan varsa da telefon detoksu öneririm. Bana iyi geldi.

Ben iyiyim; moralim, sağlığım yerinde. Bu ay çocukkenki ağustoslar gibi hızlı geçti. Allah’tan okul yok Eylül’de.

Bu mektubu yazarken cezaevinde 10 saniyeliğine elektrik gitti. Karanlıkta bütün mahkumlar hücrelerde ıslık çalıp bağırdılar. İlkokulda pikniğe giderken gezi otobüsü tünele girmiş gibi hissettim.

Karatepe 2026, efsane tayfa. Unutulmayacaksın.

[gökçe tuna taygun @gokcett]

bi’şey deneyecem. beni tanıyan kimler çar burada? bi’ses versenize ya da layk 🧐

[Prof. Dr. Naci Görür @nacigorur]

Sındırgı ve çevresinden yıkım haberleri geliyor. Sanıldığı kadar hasarsız atlatılmayacak. İnşallah fazla zaiyat olmaz. Şimdi televizyonlarda deprem haberi peşinde koşanlara söylüyorum: Ben deprem dirençli kentler diye yırtınırken neredeydiniz. Unutmayın Tek çözüm DEPREM DİRENÇLİ KENTLER. Artçılar devam ediyor

[Yücel Boğazkaya @yucelbogaz]

Şu adamın yönettiği bir ülkede yaşamak istiyorum.

[Her gün 1 Yeni Bilgi @HergunYeniBilg]

Tersanede çalışan bir emekçinin paylaşımı.

[gökçe tuna taygun @gokcett]

@avcemilcicek21 allah nazardan korusun, şifa olsun her şey ona.

[gökçe tuna taygun @gokcett]

@merybahtikara @eczozgurozel @herkesicinCHP @DrErkol @okanturkmen24 @denizzbozkurt1 @cm_aydin @chpgenclikgm ve yüzlerinizi ifşa ediyorsunuz, yapmayın. onların bize yaptığını siz yapmayın.

[gökçe tuna taygun @gokcett]

@SedefErken @Ecumenopolis

[AvAliDvrmAn @AvAliDvrmAn]

Türkiye'yi gençler yönetsin ✨ 💗

Japon gençler, Türkiye'deki kardeşlerine destek için harika bir video yapmış, Türk gençler de sonuna Atatürk'ün Gençliğe Hitabesi'ni eklemiş.

Bir orantısız zeka örneği daha

Efsane olmuş...

[İsmail Arı @ismailari_]

İstanbul aşığı Mahir Polat işte bu yüzden cezaevinde!

Bu iktidarın İstanbul'u ve tarihi yarımadayı nasıl yok ettiğini anlatmıştı👇

[gökçe tuna taygun @gokcett]

@iremafsin çok geçmiş olsun

[BioDiscoveryHub @BioDiscoveryHub]

Ankara'da, marketin tentesinde tek başına oyun oynayan güvercin.

[Yusuf Karlı @Psibilim]

Almanya Fizik Akademisi'nin en iyi doktora tezi ödülüne aday gösterilip 5 finalistten biri olarak seçildim. Ödül bugün sunumlarımız ardından yarın akademi seremonisinde açıklanacak

Kimin kazanacağı önemli değil,Rakiplerin hepsi mükemmel, kaybetmekten bile mutlu olacağım isimler

[ִֶָ. ..𓂃 ࣪ ִֶָ🪽་༘࿐ 𝓟𝓮𝓪𝓻𝓵 @__pearII]

Seferihisar Şehit Mehmet izdal ilkokulu öğrencilerinin, hazırladığı 10 Kasım koreografisi

Muhteşem,emeğinize sağlık👏👏💗🥹🇹🇷

[ִֶָ. ..𓂃 ࣪ ִֶָ🪽་༘࿐ 𝓟𝓮𝓪𝓻𝓵 @__pearII]

Fatih Karataş, kağıt toplayıcı 9 yaşlarında…

“Karanlık olunca korkuyorum”diyor… paylaşalım gerekli yerlere ulaşsın
İstanbul

[Ömer Zülfü Livaneli @LivaneliZulfu]

Narin’i aradılar günlerce, bir dere yatağında buldular, Gülistan Doku hala kayıp, Rabia Naz kim vurduya gitti, Nadire’nin hesabı sorulmadı, trende kaybolan genç hayatlar muallakta kaldı, Cemile hala buzdolabında, Şenyaşar ailesi dayanılmaz acılar içinde. Bu liste böyle uzar gider. İçi yanan, kavrulan aileler son bir gayretle adalet arıyorlar. Ama ‘yüreklerin kulakları sağır’.

Sadece yargıdan, devletten değil toplumdan da bahsediyorum. Toplum ahlaksızlığa, şiddete, değersizleşmeye itildikçe çürüdü, duyarsızlaştı, merhamet denilen duyguyu unuttu. Ve aslında aranan; o narin bedenlerle birlikte ADALET.

Bu trajik olaylar sosyal medyada feryad eden bir avuç insanı ilgilendiriyor. Gerisi keyfini bozmadan, vur patlasın çal oynasın düzenini sürdürme peşinde. Hele biraz da ekonomi düzelse, hiçbir şey umurlarında değil. Sahtekarlıktan hapse düşen kişiler herkesin bildiği nedenlerle tahliye edildikten sonra Instagram hesaplarına hücum ediyor…

Ağzını açan siyasetçinin ‘millet, millet’ diye göklere çıkardığı yapıyı kutsal ve dokunulmaz kılarsanız sonuç bu olur. Bir halkın içinde alim de vardır zalim de, namuslu da vardır namussuz da. Hepsini aynı kefeye koymak, en azından iyi insanlara haksızlıktır.

Ayrıca toplumlar statik değil dinamiktir. Zamana ve zemine göre değişirler. Zeitgeist sözü bunu anlatır.

Okumayı yeni söktüğüm ve her gün kapıya bırakılan Yeni Sabah gazetesindeki haberleri hecelemeye çalıştığım o heveskar çocukluk dönemiydi. Şimdi 78 olduğuma göre demek ki 70 yıldan fazla geçmiş aradan. Artık çoğu soluk bir hayale dönüşmüş olan babam, annem, dedem, babaannem ve kardeşlerimle kahvaltı sofrasındaydık. ‘Bırak gazeteyi’ ihtarlarını duymazdan gelerek bir haberin başlığını yüksek sesle okudum ve ‘Baba, ırza geçmek ne demek?’ diye soruverdim. Büyükler birbirine baktı, bir sessizlik oldu ve annem ‘Çok ayıp. Sus bakim. Kahvaltına devam et!’ diye payladı beni. Ama okuduklarım aklıma takılmıştı bir kere. O zaman ne bilgisayar var, ne Google, ne televizyon… Savcı evi olduğu için bir sabit telefon dışında hiçbir şey yok. Bir türlü ‘ırza geçme’nin ne demek olduğunu anlayamadım. Aklıma takıldı. O zamanlar hiçbir şey uluorta konuşulamazdı. Baba eve geldiğinde kalkılır ve terlikleri çevrilerek kapıda karşılanırdı. Küfür ise arkadaşlar arasında bile yoktu.

Ertesi gün en küçük amcam ‘ırza geçme’yi münasip bir dille üstü kapalı anlattı. ‘Bu lafları kullanma, çok ayıp’ dedi.

Bugünkü küfür kıyamet ortamında o edepli günleri çok özlüyorum doğrusu. Gençlerin konuşma ve yaşama alışkanlıklarını görünce, artık bu dünyaya uyum gösteremeyeceğimi anlıyorum. Uyum göstermek de istemiyorum zaten. Amerikan popüler kültüründen dalga dalga yayılan bu yeni hayatı reddediyorum.

Nedense yanlış bilginin yayılma gücü çok fazla. Hemen hemen her şey internetten öğrenildiği için de bu yanlışlar artıyor. Ayrıca bazı gruplar, tarihi ve bugünü çarpıtan video ve mesajlarla gençliği yönlendirmeye çalışmakta. Bunun önüne geçmenin tek yolu her mesajı bir karine ile, genel bilgi bağlamında değerlendirmek. Örneğin Nazım Hikmet’e, Cemal Süreya’ya, Can Yücel’e mal edilen o berbat ve vıcık vıcık duygusal manzumelerin bu has şairlere ait olamayacağını kavrayabilmek. İşte gereken bu.

Dil gidince her şey çöker.

Muhatap kelimesi bir süredir ‘muhattap’ oldu. Anlı şanlı insanlar, siyasiler ekrana çıkıp utanmadan ‘muhattap’ diyor.

Bir mezarda ‘….meftundur’ yazısını gördüm. Kan beynime sıçradı. Medfun yani defnedilmiş, ama kelime meftun diyor. Demek ki gömülen, mezara tutkunmuş.

Bir başka sorun; ‘Kol kırılır yen içinde kalır’ sözü. Bu kullanımın aslı ‘Kol kırılır yen içinde’ idi, kalır denmezdi.

Başka marifetlerinin yanısıra Türkçe’ye yaptığı iyilikler ile de tanınan Tansu Çiller bu sözü yanlış kullandı ve nedense herkes benimsedi. Ne neyin içinde kalıyor; kol mu yen mi belli değil. Oysa sözün aslı ne kadar güzel.

De’leri, ki’leri doğru kullanmıyorsunuz dedikçe hepsini ayırmaya başladılar. Yazılar, mesajlar anlamsızlaştı.

İnanın yazıları korka korka okuyorum artık. Bilgili insanlar bile bu yanlışı yapıyor.

Daha çok örnek var. Bu işten yakamızı nasıl sıyıracağız bilmiyorum.

İngilizce okul kitaplarında 70.000 kelime var, bizde 10.000. Bunun da en fazla onda biriyle konuşuyor gençler.

Bir de fazla miktarda ‘yani’ kullanılmaya başlandı, ‘yani’siz cümle yok gibi.

Bu da cümle kurmadaki yetersizlikten kaynaklanıyor.

İnanın bana eskiden, en eğitimsiz sanılan insanlar bile doğru düzgün cümle kurardı. Şimdi cümle yok. İlkel seslerle soslanmış kopuk kopuk kelimeler var. Bu eksikliği, her ifadenin sonuna ekledikleri a ve k ile kapatmaya çalışıyorlar. Kızların da kullandığı bu küfür, yerleşik bir form halini aldı.

Türkçe, Asya ve Ön Asya’daki kavimleri, toplulukları birleştiren bir bağdır. Diğer diller gibi kültürü kuşaktan kuşağa aktarabilmenin en önemli ögesidir. Dilini yitiren bir uygarlık ayakta kalamaz. Şu anda Türkçe can çekişiyor.

Batı’da tarih ve dilbilim her zaman siyasetin baskısı altında. Kurnaz insanlar doğrusu.

Yıllarca Ural-Altay Dil Grubu’na bağlı olarak bildiğimiz, Fince ve Macarca’yla akraba olduğu söylenen Türkçe’yi bu gruptan çıkarıp Japonca-Korece dil grubuna koymuşlar.

Daha önce de biliyorsunuz, adı Roma İmparatorluğu olan medeniyeti, Müslümanlar fethetti dememek için Bizans’a çevirdiler. Oysa Byzas daha eski bir koloniydi, Konstantin’in devam ettirdiği devletin adı ise Roma İmparatorluğu’ydu. Doğu Roma bile demediler, Bizans dediler.

Şimdi Türkçe’nin ait olduğu dil grubunu değiştirip, Doğu’ya itiyorlar. Ne gariptir ki bu da Türkiye’nin Avrupa’dan dışlanıp Orta Doğu ülkesi yapılma stratejisi döneminde oluyor.

Osmanlı’yı Balkanlardan atmaları, yalnız Batı’nın gücüyle değil, Osmanlı’daki iç kargaşa, liyakat eksikliği, nepotizm, yolsuzluk, fakirleşme ve iç rekabet hırsıyla açıklanır. Doğrusu da budur.

Bir animasyon filmi gibi bakarsanız bizi önce Avrupa’dan attılar, gelip Trakya ve Anadolu’da tutunduk.

Şimdi daha da Doğu’ya itmek istiyorlar.

Ve biz o dönemdeki gibi birbirimizi yemekle meşgulüz.

Meclis kürsüsünde konuşma yapan milletvekiline saldırıyorlar, stadyumdaki kulüp başkanını yere yuvarlıyorlar, trafikte silahlar konuşuyor, magandalar her yerde.

Cinayetlerin üstü örtülüyor, devlet kurumları verileri çarpıtıyor, herkeste kuşku, korku ve yarınından emin olmama hali.

Buna rağmen yoksul olduğu her halinden belli bir vatandaş çıkmış: “Bu millet yükseltmeyi de bilir, indirmeyi de, ayağınızı denk alın. Bak son seçimde AKP’yi nasıl indirdik” diye övünüyor.

Yahu kardeşim acı çeken, daha da yoksullaşan, gelecek kış ısınma derdine düşecek olan sensin. Siyaset birilerini yükseltme, birilerini indirme oyunu değil. Kendi kaderini böyle çizdin, hiç olmazsa biraz düşün.

Ekrana din alimi olduğu sanılan bir adam çıkmış. Hz Muhammed, filozof Eflatun’a (Platon) İslam’ı tebliğ eden bir grubu gönderdi ama o bunu kabul etmedi diyor. Karşısındaki gazeteci de aval aval dinliyor. Derin hoca ya bu adam. Sakalından belli.

Diyemiyor ki ’’Sen ne diyorsun yahu, Platon Muhammed’den bin yıl önce yaşadı. Ne tebliği, ne reddi.’’

Kapkara bir zift kuyusuna batmış gibiyiz. Debelendikçe daha da çok batıyoruz. Cehalet her geçen gün yükseliyor, üstelik övülüyor da.

Ekranlar profesör doktor, rektör, dekan gibi şatafatlı unvanlardan geçilmiyor.

Bunlardan birisi ekranda felsefeden konuşurken Dekartes diyordu durmadan. Dekart demeyi bile öğrenememiş ne yazık ki.

Sakallı Celal yüz yıl önce ‘’Meşrutiyet’i denedik olmadı, Cumhuriyet’i denedik olmadı; biraz da ciddiyeti denesek’’ diyordu.

‘Bizler Doğu’ya giden bir geminin güvertesinde Batı’ya koşan insanlarız’ saptaması da ona aittir.
Ne zeki adammış. Nur içinde yatsın.

Zülfü Livaneli, Oksijen, 13.09.2024.

[Mustafa Kemal @TC_MKemal]

Destekleyenler...?!

👉Yılın Gazetecisi " Ferit Demir " olsun !

#FeritDemirYalnızDeğildir

[gökçe tuna taygun @gokcett]

öfkeye bakın…

[Metropol Haber @metropolmedya_]

Valizleri yerleştiren bir havalimanı personelinin valizlere uyguladığı tarife kameraya böyle yansıdı.

[gökçe tuna taygun @gokcett]

#NarineNeOldu

[Bülent ŞIK @bulentilgaz]

Gerçek durumu öğrenene kadar soracağız.
Narin nerede?
#NarineNeOldu