Aslında bu durumu hiç rahat yaşayamadım. İnsanların benim için bu kadar saat uğraşması karşısında çok mahcup oldum, yük olduğumu hissetmekle minnet duymak arasında gidip geldim🥹
İlk defa yardım almadım belki ama öyle kıymetli bir zamandı ki..
Yorgun, telaşlı, mahcup ama iyiliğe bir kez daha şahit olmuş hâlde günü kapattım..
Her şeye rağmen değil belki..biraz da bütün bunlar sayesinde:
Elhamdülillah. 🎈
Aylarca “vermek, insanda neler yapar?” diye çalıştıktan sonra, tezimi savunduğum gün “birinin kendisi için karşılıksızca uğraşması, insanda neler yapar?” sorusunu bizzat yaşamak…gerçekten çok acayip bir tevafuktu.
Savunmadan sonra hayat bana konunun diğer tarafını küçük bir saha çalışmasıyla gösterdi :) Arabamızda çıkan bir sorun sebebiyle tam üç saat boyunca birçok insan benim için vaktini ve emeğini seferber etti. Sabahtan da ailem ve arkadaşlarım derken..gün boyu yardım alan taraftayfım
Bugün, sadaka vermenin veren kişideki psikolojik ve manevî etkilerini bizzat sahada incelediğim yl tezimi savundum. Sınırlılıklardan bahsederken de “yardım alan kişinin yaşadığı etkilerle birlikte incelense verme–alma ilişkisinin çok başka bir tarafı görünür olabilir” dedim.
+++
siz de şurayı bembeyaz hayal edin... bi an bu resmi görünce namaz vakti yaklaşırkenki mescid-i haram’ı hatırladım 🥹
içeriden bir kişi çıkıyor, bütün ümmet içeri girmeye çalışıyor :)
mescid-i haram’ın matematiği gerçekten çok başka...🫠