میگوید:
«ما» در جنبش زن زندگی آزادی طوری برخورد کردیم که جهان به پشتیبانی از ما برخاست، ولی از انقلاب شیر و خورشید «شما» هیچکس حمایت نمیکند.
میگویم:
اول اینکه همان جنبش هم مال «شما» نبود و شما با امکانات چپ جهانی باد شدید. نام انقلاب امروز ما همان شیروخورشیدی است که روی دست قهرمان جنبش زن زندگی آزادی یعنی مجیدرضا رهنورد خالکوبی ��ده بود. نکته دوم و مهمتر این است که ما از سال ۱۳۵۷ تا به امروز شرافتمندانه رژیم اسلامی را «تنها م��ئول» همه جنایتهایی معرفی کردهایم، که در ایران رخ داده. ولی شما در کسوت اپوزیسیون با بیشرافتی کامل خون را از دست رژیم تروریستی لیسیدید و گناه کشتار بیش از ۵۰ هزار ایرانی را به گردن شاهزاده رضا پهلوی انداختید.
به قول مردم قهرمان ممسنی«جنگ، جنگ شرفه!»
#لیسندگان_آخوند
#انقلاب_شیروخورشید
#عقده_پهلوی
#فرقه_جنون
از این پست و اینگونه فعالیتها حمایت کنیم. کارهای میدانی از جمله شعارنویسی بسیار استرسزا هستند و ریسک به همراه دارند و البته باارزش هستند. حمایت مجازی کمترین کار ممکنه 🙏
#جاویدشاه
اشاره به خیزش ملی شیروخورشید ایران در گزارش بازی تیم جمهوری اسلامی و بلژیک در جام جهانی در Peacock TV، شبکهای آمریکایی با بیش از ۴۶ میلیون مشترک
بیرون استادیوم تجمعات اعتراضی جریان دارد. معترضان در ایران دموکراسی میخواهند و از شاهزاده رضا پهلوی، ولیعهد در تبعید، حمایت میکنند.
این آخرین تماس تصویری منو امین بود و قرار بود دو روز بعد برم شیراز پیشش.
اما جمهوری اسلامی این دیدار را از ما گرفت و امین را برای همیشه بردن وبعد ۸ماه استخوناش تحویلمون دادن.
استخوان های تو وطن من است
پهلوان همیشه زنده.
#امین_بذرگر#نویدافکاری
او درِ خانهاش را گشود، نه درِ مرگ را
در شب هولناک ۱۹ دی ۱۴۰۴، زمانی که صدای گلوله در خیابانهای اصفهان میپیچید و مردم برای نجات جان خود میگریختند، #فاطمه_عباسی تصمیمی گرفت.
او درِ خانهاش را گشود.
این دختر ۲۲ ساله نه سخنرانی میکرد،
نه رهبری جمعیتی را بر عهده داشت.
او تنها به کسانی پناه میداد که از ترس و خشونت میگریختند.
آن شب، درِ خانهاش برای چند انسانِ هراسان به نماد امنیت تبدیل شد.
اما گا��ی سادهترین رفتارهای انسانی، سنگینترین بهای ممکن را دارند.
گلوله نیروهای حکومتی به گردنش اصابت کرد.
نخاع او به شدت آسیب دید.
فاطمه هفتهها در بیمارستان برای زندگی جنگید.
شاید خانوادهاش هر صبح با امیدی تازه چشم باز میکردند.
شاید باور داشتند که او دوباره به خانه بازخواهد گشت.
اما در ۱۱ مارس ۲۰۲۶، آن نبرد پایان یافت.
فاطمه عباسی چشم از جهان فروبست.
گاهی داستان یک انسان در مرگ او نهفته نیست،
بلکه در آخرین تصمیم اوست.
آن شب فاطمه به خود نیندیشید.
به انسانهای وحشتزدهای اندیشید که به پناه نیاز داشتند.
او درِ خانهاش را به روی ترس نبست.
بلکه آن را گشود.
و شاید به همین دلیل نام او تنها نام یک جانباخته نیست.
او یادآور انسانیتی است که حتی در تاریکترین لحظهها نیز زنده میماند.
فاطمه عباسی.
۲۲ ساله.
یک درِ باز.
یک زندگی ناتمام.
و پرسشی که تاریخ برای سالها با خود حمل خواهد کرد:
آیا پناه دادن به دیگران، چنین مجازاتی داشت؟ 🕊️💔🇮🇷
تلاشی برای زنده نگه داشتن یاد و خاطره این جاویدنام با قلم دوست هندی من، هیمت سینگ، انجام شده است.
هیمت سینگ
@himmatsing32304 🇮🇳❤️🇮🇷🕊️
با لشکر «شاه» هرکه در اُفتَد٫ وَر اُفتَد.
تا پیروزیِ انقلابِ شیر و خورشید٫ قوی٫شجاع٫ استوار و با استمرار به پیش میرویم.
پاینده ایران و جاوید رضاشاه دوم پهلوی
#جاویدشاه