Özlemleri gömmeye çalıştıkça defalarca susturamadığım bilinçaltımın tezahüratına uğradım. Bazı şeyler için geç kalmışlık hissiyatı içinde boğuldum ama ayakta kalmaya devam etmek zorundayım, bunu biliyorum ve hedeflerim için mücadele etmekten asla pes etmeyeceğim.
Sevdiğim her şey er ya da geç gelip beni yaraladı. Ben kendimin ve geçip giden zamanın seyircisiyim. Susuyorum, konuşursam anlaşılmayacağım. Ben susarak anlaşılmamayı tercih ederim.
Düşme, düşene tekme vururlar. Umudunu kaybetme, bir gün her şey istediğin gibi olacak. Üzüntünü içinde yaşa çünkü bu siktiğimin dünyasında güçlü kalmazsan bir tekmeyi de hayat sana vurur.
Her geçmişe döndüğümde daha derin bir nefes çekiyorum, maziye ne kadar bir çizgi de çekmek istesem zorluyor kafamın içindeki düşünceler. Mutlu olmak, yorgun hissetmeden uyuyup uyanmak çok zor geliyor şu sıralar. Ihanetler, ayrılıklar, eski dostlar her geçen gün geriye itiyor.
Bir sorun millete acaba bu kardeşlerinizi ülkemizde istiyorlar mı? 15-50 yaş atası zaten vizesiz sınırdan kaçak giriyor… Göçmenistan Cumhuriyeti yaptınız memleketimizi @zaferpartisi
Şu anda uğraştığımız zorluk, bizi bu zorluğun üstesinden gelebilecek birine dönüştürebilecek bir şeydir. Her zorluğun büyüme potansiyeli vardır. Eğer onlardan kaçarsak, büyüme ve olumlu değişim olmaz.
Remember who are you.
Kim olduğunu hatırla.