O kadar derin bir alışkanlık ki yalnızlık, bazen en sadık dostun gibi geliyor. Dışarıdaki gürültü, kalabalıklar, sohbetler bile yorucu; çünkü içerdeki sessizlik çok daha tanıdık, çok daha güvenli. Anlatamamak da onun bir parçası zaten kelimeler yetmiyor, çünkü o his iliklerinde.