Çok yaşıyorum. Üzülünce beter üzülüyorum. Sevinince çok seviniyorum. Öfkelerim, kızgınlıklarım ve sevmelerim, özlemlerim çok derin. Çok yaşıyorum, sanki 500 yıldır yeryüzündeyim.
Düzelsin diye her şeyini ortaya koyarken senlik bir şey kalmadığını ve konunun aslında hiç sen olmadığını fark edince çabalamayı bırakıp temiz bir sayfa açıyorsun.
🗣️ : Neden yoruldun?
🗣️: Yoruldum çünkü herkesi kendim gibi sandım. Kırıldığım yerden sustum , üzüldüğüm yerde toparlandım. Kimse gitmesin diye en çok kendimden vazgeçtim.
çok pişman olacaksın. çünkü her defasında kalbimi kırmana rağmen seni her halinle sevmeye devam eden ve senin için herkesi karşısına alacak birini kaybettin.
Hiç tanımadığım çocukların acısını günlerce içimde taşıyabiliyorken…
Bu dünyaya bir can getirmeye nasıl cesaret edebilirim ki?
Kalbim bu kadar kırılganken, umutla korku aynı yerde dururken…
Koşa koşa gidilen okullardan korka korka gidilen okullara.
Oyun için koşulan okul bahçelerinden ölmemek için koşulan okul bahçelerine..
Biz nereye gidiyoruz Allah aşkına Noldu bize !
#okulsaldırısı
Vazgeçmeye mecbur olmak çok zormuş. Gece gündüz olması için dua ettiğin dileğine veda etmek çok sancılı.Olsaydı nasıl olurdu diye düşünmemeye çalışmak,olmayışının sebeplerinde boğulmadan devam etmek insanın gücünün üstünde.Çetin bi savaştan yara almamış gibi çıkmak ne büyük sınav
Yoruldum sürekli kendi kendimi
toparlamaya çalışmaktan. Yoruldum her
defasında “tamam, iyiyim” deyip
sonrasında yine krizlere girmekten.Yoruldum bir dala tutunmuşken, o dalın
aslında kırık oluşundan. Yoruldum,
yoruldum işte.