AHMET KAYA’YI YAŞARKEN LİNÇ EDENLER ÖLÜMÜYLE KAHRAMAN İLAN ETTİLER.
Ahmet Kaya, her fırsatta “Öldüğümde değil yaşarken anlayın beni” derdi.
Ahmet Kaya hakkında ölene kadar ülkenin kaymağını yiyen ne kadar bilinçsiz ve istismarcı insanlar, gruplar ve tarikat ve cemaat mensuplarınca adeta bir linç kampanyası yürütülmüştü.
Kendisi de yaptığı müzikte eleştirilmiş ve yaşarken takdir edilmemiş ve kıymeti bilinmemişti.
Hatta Bursa’da yıllar önce beni küçük düşürmek isteyen densiz ve varsıl bir gazeteci (!) Ahmet Kaya dinliyorum ve kebap seviyorum diye köşesinde hafife almış aklınca alay etmişti.
Beni küçük düşürdüğünü sanıp desteklediği SHP İl Başkanının peynir tabağıyla, bilmem ne şarabı içtiği için önemli ve değerli olduğunu yazarak çok önemli bir gazetecilik yapmıştı!!!!!
Oysa Ahmet Kaya anlayanlar için barışın, kardeşliğin, mağdur olan halkların, çaresiz konumdaki tüm namuslu insanların sesi ve soluğuydu.
Ben o günde bugünde Ahmet Kaya dinler sesinden de tavrından da yürekli isyanından da dik duruşundan da etkilenirim.
Ahmet Kaya, 1957 yılında Malatya'da bir ailenin beşinci çocuğu olarak dünyaya geldi.
Annesi Erzurumlu bir Türk, babası Adıyaman'ın Çelikhan ilçesine bağlı Yağızatlı köyünden bir Kürt ve
Sümerbank dokuma fabrikasında çalışan bir işçiydi.
Ahmet Kaya hakkında konserlerinde şarkılarının sözlerini Türkiye Cumhuriyeti Anayasasına aykırı olarak değiştirdiği gerekçesiyle birçok dava açıldı.
Ahmet Kaya, yasal suçlamaların yanı sıra çeşitli kesimlerce lüks içinde yaşarken yoksulluk edebiyatı yapmakla da suçlandı.
Bu eleştirilerle ilgili olarak yöneltilen bir soruya şu şekilde yanıt vermişti:
“Benim hiç Mercedes'im olmadı. Şimdiki arabam Mercedes'ten daha pahalı, cip olduğu için gözüne batmıyor insanların.
Salaklaşmamak lazım; bunlar önemli şeyler yani.
Biz insanların yoksulluğunu savunmadık. Bizler yaşamımız boyunca insanların zenginliğini savunduk.
Yani ben cipe binsem, Mercedes'e binsem; bunlar önemli şeyler midir?
Ben tarihin yüklediği misyonu yerine getiriyor muyum?
Bu önemli.
Tam 30 sene aç yaşadım bu ülkede, 30 yıl boyunca. Bütün lokantaların kenarlarına gidip, o lahmacunların nasıl çıktığına baktım.
Artık ben bu saatten sonra bunu yerim ve kimse bunu engelleyemez...
Ahmet Kaya çok haklı.
Bugün artık ne yazık ki gereksiz soyguncular en lüks mekanlarda istakoz yerken halkımız bırakın lahmacunu bir simit bile alamaz duruma sokuldu.
25 yılda soygun düzeninde beslenenler doymadı en sonunda halkın parasının üstüne çöktüler.
Fon vurgunuyla iktidarda olanlar ve saray saltanatının piyonları milyar dolarları alıp kaçtılar veya hala korunuyorlar.
Ahmet Kaya sadece halkının sevgisini, vatanına ve milletine olan saygısını alıp gitti.
Ahmet Kaya, “Hoşçakalın Gözüm” isimli albümünün kayıtlarını yaparken, 16 Kasım 2000 gününün gecesi, Paris'in Porte de Versailles semtindeki evinde kalp krizi geçirmesi sonucu öldü.
17 Kasım 2000'de 30.000'in üzerinde kişinin katıldığı törenle Paris'in Père Lachaise Mezarlığı 71. bölüme defnedildi.
Keşke yaşasaydı.
25 yılda ülkenin tüm varlıklarını satan ve bir avuç insan varsıllaşırken çocukları aç yatan, emeklileri sürünen ve halkı çöpten yiyecek toplayan konuma sokulduğumuz bu kör olası düzene nasıl isyan ederdi.
Ne enteresan ki Ahmet Kaya artık tüm ülkenin sevdiği ve kendisini yok sayan suçlayanlarca da dinlenen, takdir edilen bir sanatçı oldu.
Oysa her zaman yazar veya anlatırım:
İnsanlar yaşarken hak ettikleri saygıyı ve sevgiyi görmeli takdir edilmelidir.
Çünkü mezar taşları “keşkeleri” ve pişmanlıkları duymuyor…
Ahmet Kaya’nın ışığı bol yıldızlar yoldaşı olsun.
Sevgiyle saygıyla, eşit yurttaşlar olarak barış ve kardeşlik duyguları ile insanca, onurluca, özgürce, haksızlıklara ve hukuksuzluklara izin vermeden yaşayalım ve yaşatalım.
GÜLER BUĞDAY
HİÇBİR KATLİAMA DUYARSIZ KALMAYIN!
ADI HER NE OLURSA OLSUN YÜZLEŞİLMEMİŞ VE UNUTULMAYAN ACILARA SAYGI DUYULMALIDIR.
89.YIL DÖNÜMÜ
Dersimde yaşanmış bu acıları yazmak, paylaşmak, anımsatmak ve sivil halka uygulanan haksızlıkları ve katliamı kınamak adeta linçe uğramak için sebep oluyor.
Ancak ben, tüm yaşamım boyu hiçbir olay karşısında “MIŞ” gibi yapmadım ve yapmayacağım.
Herkes tanıktır ben yaşamım boyunca ülkeme, bayrağıma, laik cumhuriyete ve Atatürk’ümün devrimlerine koşulsuz bağlı bir insanım.
Ne siyasi, ne ekonomik, ne şöhret, nede dikkat çekmek arzusu ve beklentisi içinde hiç olmadım ve ölene kadar da olmayacağım.
Bu nedenle tüm olaylara karşı hem duyarlı, hemde gerçekçi davranan oldukça yürekli ama daha çokta vicdanlı bir insanım.
Sebep ne olursa olsun, kim haklı, kim haksız diye şartlı nefret kusamam ve ucuz kabadayılığa da sığınmam.
Bu durumdaki tüm konuları, yaşanmışlıkları ve hataları aydınlatmak bağımsız ve özgür mahkemelerin işidir.
Dersim İsyanı veya Dersim Katliamı, 1937-1938 yıllarında Türk silahlı kuvvetleri ile Bazı Dersim Aşiretleri arasında yaşanmış unutulması mümkün olmayan acılar bırakmış bir olaydır:
Dersim’de,
(Tunceli, Erzincan, Elazığ, Sivas, Malatya ve Bingöl illerinin bir kısmı) aşiretlerin isyanı sonucunda devlet hâkimiyetini sağlamak için Türk Silahlı Kuvvetleri tarafından aşiretler üzerine harekât düzenlendi.
Dersim Tertelesi’nde bazı kaynaklara göre bölgede yaşayan 13.160 kişi ile 110 asker öldü ve 12 bine yakın insan zorunlu göçe tabii tutuldu.
Ben o bölgede uygulanmış olan şiddete, haksızlıklara, sivil halka uygulanmış katliama veya cezalandırma şekline karşı her zaman tepki duymuş bir “Yürekli Kelaynağım!!!”
Çünkü çocukluğum o bölgelerde geçti.
Birçok kimseden o bölgede yapılanları, sivil halka, çaresiz savunmasız kadınlara ve çocuklara karşı işlenen cinayetleri dinledim.
Dere kenarında öldürülen bir kadının memesini emen bebenin görüntüsünü asla unutmadım!!!!!!
Sebep ne olursa olsun masum ve günahsız kadınlara karşı uygulanan bu vahşeti kim hangi amaçla yaparsa yapsın haklı ve insani bulmadım ve bulmayacağım!!!!
Daha sonrada bu konuyu birebir o günlerde yaşamış tanıklardan o unutulmaz vicdanlara sığmaz acıları dinledim.
Bu koşullarda kimse bana çok bilmişlik yapmasın, ders vermeye kalkmasın umurumda değiller.
Çünkü asla amacım ülkemi ve Türkiye Cumhuriyeti’ni karalamak veya suçlamak değildir.
Ülke düşmanların işgalinden kurtulmuş ama ülkeyi satan, düşmanla iş birliği yapan birçok vatan hainiyle mücadele edilen böyle zamanlarda hatalarda yapılabilir.
Ancak her ne olursa olsun, sivil halka ve çoluk çocuğa b��yle orantısız bir güçle ve sorumlu onlarmış gibi vahşice mücadele edilmez ve edilmemelidir!
Böyle sapla samanın karıştığı durumlarda hatalarda yapılır.
Bunları örtmek ve sahte kabadayılık ve milliyetçilik (!) yaparak ucuz kahramanlığa kimse sığınmamalıdır.
Ancak bu olayın acısını yaşayan insanlara da bu acıları anıyorlar diye saldırılamaz ve haksız suçlamalara muhatap edilemezler.
Bizler bu tür durumlara, hiç hak etmedikleri halde linç etmek mantığı ile ucuz kahramanlık yapanlara daha önce tanık olduk.
Bunun için onların adına ben yazıyor ve paylaşıyorum.
Tüm ömrüm siyasetin içinde geçti asla gerçekler karşısında susmadım, korkmadım ve sinmedim.
Bu nedenle Dersim halkına yapılan katliamı ve sivil savunmasız halka karşı vahice işlenmiş haksız uygulamaların acısını yaşayan insanların duygularına saygı duyuyor ve bir daha böyle haksızlıkların yapılmamasını temenni ediyorum.
Sevgiyle, saygıyla, eşit yurttaşlar olarak barış ve kardeşlik duyguları ile özgür bir yaşam ve hakça paylaşılan bir düzende yaşayalım ve yaşatalım.
GÜLER BUĞDAY
ÖLÜMSÜZSÜNÜZ SİZ BİZİM ATAMIZSINIZ VE VATANIMIZSINIZ…
Laik ve Çağdaş Cumhuriyeti kuran, bizleri yurttaş yapan, dünyaya örnek olan Gazi Mustafa Kemal Atatürk’ü şükranla, minnetle ve özlemle anıyoruz.
Artık sadece anmıyoruz, Atamızı çok özlüyoruz ama daha çokta arıyoruz.
Kurduğunuz Cumhuriyeti yıkmak, demokrasiyi yok etmek ve halkları bölerek yönetenlerin egemenliğinde çok zordayız ve Atamıza ihtiyacımız var.
Oysa kendileri bizlere ilelebet saygın ve eşit yurttaşlar olarak yaşayabileceğimiz devrimler bıraktılar.
Sevgi, saygı ve minnetle andığım��z ATAM, siz kadınlarımıza dünyaya örnek olacak eşit hakları sundunuz.
Ülkemizin geleceğini gençlere bıraktınız ve çocuklarımıza dünyada eşi benzeri olmayan bayram hediye ettiniz.
Her şeyden daha kıymetlisi:
“Yurtta Sulh, Cihanda Sulh Diyerek Barışı, Egemenlik Kayıtsız Şartsız Milletindir” diyerek yolumuzu ve yönümüzü belirlediniz.
Atam, maalesef size ve devrimlerinize sahip çıkamadık ve ülkede dikta hatta faşizm egemen oldu.
Ancak size söz veriyoruz:
Bizler, demokrasiden, laik cumhuriyetten ve hukuk devletinden vazgeçmeyeceğiz.
Eşit yurttaşlar olarak ülkemizi bu karanlıktan kurtaracak ve ölümsüz önderliğinizle dünyadaki saygın yerimizi alacağız.
Atamız, önderimiz, rehberimiz ve gelecek güvencemiz, sizi sadece sevgi ile değil gerçek bir AŞKLA seviyoruz ve minnet duygularımızla anıyoruz.
GÜLER BUĞDAY
YENİ PARTİ KURULTAYA GİDERKEN HEDEFİ CHP OLMADAN 24 YILLIK KARANLIĞA, DESPOTİZME VE HALKIN BEKLENTİLERİNE ÇARE YARATMALIDIR.
Lütfen yazımı okumadan ve anlamadan fanatizmin tutsaklığında değerlendirilmesin.
79 yaşındayım, bir tek gün sol/sosyal demokrasiye ihanet etmeden, kişisel hiçbir beklentinin esiri olmadan, çıkar peşinde koşmadan, korkmadan, yüreklice tüm haksızlık ve hukuksuzluklara tavır koyan bir yurttaşım.
Siyaseti ve ülkenin koşullarını fanatizmden uzak, halkın ve ülkemin çıkarları doğrultusunda elimi taşın altına koyarak değerlendiriyorum.
Zordur böyle zamanlarda yazmak!!!!
Karşıtlıkların olduğu, yanlışların egemen olduğu, çıkar, beklenti ve hırslarına yenilmiş ihtiraslı kişilerin Mutlak Butlan ile gelip, haksız hukuksuz uygulamalarla CHP’yi ele geçirenlere karşı böyle bir yazı yazmak cesaret ister.
Mutlak Butlan gibi garabet ve eşi benzeri olmayan iktidar destekli yargı kararı ile CHP’deki depreme ilk andan itibaren karşı tavır alan yazan, anlatan paylaşan bir insanım.
Üstelik içlerinde çok sevdiğim, vaz geçmediğim yıllarca birlikte omuz omuza çalıştığım yoldaşlarım olmasına karşın tavrımı net ve anlaşılır olarak koyan Yeni Parti kurulurken anında istifa edip en önce üye olan bir insanım.
Bunları yazmamın sebebi doğru anlaşılmak ve Yeni Partimiz kurultaya giderken yeni hatalar yapılmasını önlemek içindir.
Kimse unutmasın Atamızın kurduğu CHP, koltuktan kalkmayı bilmeyen, ihtirası aklından öte gitmiş, 24 yılda ülkeyi felaket götürmüş Cumhur İttifakının yargı kollarıyla koltuğa oturtulan Kemal Kılıçdaroğlu’nun partisi değildir…
KK, koltuğunu koruyabilmek için içlerinde asla üst yönetimde görev alamayacak, görev verilmemesi gereken çıkarcı ve istismarcı tiplerle, siyaset sayesinde varsıllaşmış ve tükenmişleri MYK sına alıp havuz medyasında Yeni Partiyi tüketmeye çalışan affedilmesi mümkün olmayan bir zattır!
Ancak CHP’nin tabanının dörtte üçü istifa etmemiş ve 6 oka bağlı, ATA partisindedir.
Bu nedenle Yeni Partimiz kurultaya giderken dikkatli olmak ve geçmişin hatalarına düşmemek zorundadır.
Genel Başkanımız Özgür Özel çok çalışkan, özverili fedakâr ancak anlık kararlar verdiği için bazı konularda hata yapabilen bir insandır.
Çünkü Özel’de etten kemikten yapılmış bir insandır.
Ayrıca yaşatılan haksızlıklar karşısında yorulmuş veya halkın çok güvenmediği kadroları vefasından taşımak zorunda kalmış bir insan konumundadır.
Bu nedenle Yeni Partide kurultaya giderken dikkatli ama yürekli olmak zorundadır.
Duyduklarım doğru ise Parti Meclisini150 kişiden oluşturacakmış.
Böyle bir parti meclisi toplanamaz, karar üretemez ve sorunları çözemez...
Yeni Parti Meclisi, parti kurulurken destek verip yandaş olmuş bu nedenle kuruluşta kendilerine PM ‘de görev verilmiş milletvekilleri veya belli birkaç insanı mutlu etmek için oluşturulmaz.
Nitelikli ve ülke sorunlarına çözebilecek insanlar, kadrolar çalışma guruplarında değerlendirilir ve genel başkanın yanında olarak ve kendisine destek olarak görevlendirilebilir.
Ülkedeki sorunları, çaresizliği, yoksulluğu, açlığı, soygunu, hukuksuzluğu ve saray despotizmini tüm halkımız bilmekte ve acısını çekmektedir.
Yeni Parti bu sorunları anlatan değil nasıl çözeceğini kimlerle yol yürüyeceğini ve tüm halkın güvenini nasıl kazanacağını anlatan parti olmalıdır.
Devleti ve ülkemizi dışarda ve içerde saygın, güvenilir, hak ve hukuktan ayrılmayan, soymayan soydurmayan kadrolarla yöneteceğini göstermelidir.
Popülist söylemlerden uzak demokrasiyi koşulsuz uygulayacak, TBMM’nde halkın beklentilerini çözecek, haksızlıklara ve siyasi tutsaklara kim olursa olsun sahip çıkacak bağımsız yargıyla haklarını geri verecek bir yapılanmaya gidilmelidir.
Ayalardır iftira ve karalamalarla siyasi tutsak edilen Belediye Başkanlarımıza ve daha önce ön kesmek için siyasi tutsak konumdaki tüm kadrolara haklarının geri verileceği ilan edilmelidir.
Ülke bütünlüğünü koruyan, Kürt kimliğinin her alanda tanındığı ve eşit yurttaş oldukları istismar sız uygulanacağının güvencesi verilmelidir.
Yapılacak seçimlerde eş dost akraba veya yandaşlarla listeler yapılmadan, ülkemizin ve partimizin ihtiyacı olan kadrolarının yer alabilmesi için imkanlar tanınmalı ve halkın güvenini kazanan isimler onların oyları ile belirlenmelidir.
Milletvekilliği ömür boyu kazanılacak bir imtiyazdan arındırılmalı, halk aç ve yoksulken siyaset sürecinde açıklaması mantıkla uymayan kazandıkları mal varlıklarının hesabı sorulabilmelidir.
Milletvekillerinin maaşı, imtiyazları, anlamsız danışman veya yardımcılarına verilen yüksek maaşlar kaldırılmalı veya asgari ücret düzeyinde olması için düzenleme yapılmalıdır.
Emeklisi sürünen, asgari ücretlisi evini geçindiremeyip çocuğunu aç yatıran çoğunluk olan bir ülkede yazın maaşını alıp 2 ay tatil yapan, çoğunlukla TBMM de bulunmayan vekillere bu imkân verilmemelidir.
Ülke ortalamasının aldığı maaşın 30 kat fazlasının salt maaş olarak alınmasını kaldırıp AB ülkelerindeki seviyeye getirecek düzenlemenin yapılacağının halka güvencesi verilmelidir.
Emeğin en yüce değer olduğunu söyleyip emeğe değer vermeyen, emekçisini sahipsiz bırakan veya sömüren sendikacıların insafına bırakan anlayışa son verileceği halka anlatılmalıdır.
En önemli iki konu olan milli eğitim ve hastanelerdeki sömürü ve istismar düzenidir.
Yeni Parti bu istismara son vereceğini çocuklarımızın eğitiminde eşitlik ve laik anlayıştan vaz geçilmeyeceği tarikat ve cemaatlerin istismarına asla müsaade edilmeyeceği her koşulda anlatılmalıdır.
Gençlerimizin okuma barınma ve iş bulma konularında ciddi tedbirler alınıp ülkeyi terk etme arzularından vaz geçmeleri için üreten bir toplumun bireyleri olmaları konusunda güvence verilmelidir.
Ülkenin yarısı olan ve her konuda yetenekli, başarılı, fedakâr kadınlarımız sosyal güvenceye kavuşturulacağı ve Taliban kafalı anlayışla eve mahkûm edilen, dövülen öldürülen ilkellikten kurtarılacağı ev-ev kapı-kapı gezerek anlatılmalıdır.
Ben burada program yazmıyorum bu nedenle daha fazla uzatsam kimse okumayacak.
Bu nedenle birilerinin nasırına bassam da fanatizmden beslenen şahısların işlerine gelmese de açık ve net olarak tekrar edeceğim Yeni Partinin hedefi Kemal Kılıçdaroğlu’nun işgal ettiği CHP olmamalıdır.
24 yılda ülkeyi soyup soğana çeviren, bir yüzükle gelip evinin kirasını o zamanki partisinin ödediği Fetullah hayranı olanlardan, 17/25 unutmayıp ülkeyi suçlulara, mafya artıklarına ve milyar dolarları gasp eden yandaşlarından yani fonculardan kurtarmak zorundayız.
Sevgiyle saygıyla, eşit yurttaşlar olarak barış ve kardeşlik duyguları ile insanca, onurluca, özgürce, haksızlıklara ve hukuksuzluklara izin vermeden yaşayalım ve yaşatalım.
GÜLER BUĞDAY
KİRLETİLEN VE SOYULAN ÜLKEMDE ÖRNEK ALINACAK “KEŞKE YAŞASAYDI” DENEN DÜRÜST LİDER BÜLENT ECEVİT.
Bülent Ecevit, gazeteci, şair, yazar, çevirmen ve siyasetçidir.
Türkiye Cumhuriyeti'nin eski başbakanı, çalışma bakanı, devlet bakanı ve başbakan yardımcısıdır.
Vefatının 20. yılında saygı, minnet, özlem ve şükranla anıyoruz ve kendisini kirletilen ve soygun düzeni ile perişan edilen ülkemde özlemle anıyoruz.
Yaşam boyunca mütevazilikten, halkının yanında aynı duyarlılıkta eşi Rahşan Ecevit’le örnek yaşam tarzları ile “keşke… keşke… şimdi yaşasaydı dediğimiz unutulmaz lider.
Halkımızın “Karaoğlan” lakabıyla tanımladığı ve gönüllerde taht kuran dürüstlüğün sembolü örnek insan
Rahat uyu ışığın bol yıldızlar yoldaşın olsun.
Kendilerini saygı, sevgi ve özlemle anıyoruz.
Sevgiyle saygıyla, eşit yurttaşlar olarak barış ve kardeşlik duyguları ile insanca, onurluca, özgürce, haksızlıklara ve hukuksuzluklara izin vermeden yaşayalım ve yaşatalım.
GÜLER BUĞDAY
PROF. DR. ERDAL İNÖNÜ, SAYGIN DEVLET ADAMI, MÜTEVAZİ SİYASETÇİ VE ÖRNEK İNSANDI.
Benim için kendileri çok daha özel ve kıymetli bir Genel Başkandır.
Bugün her biri yeri doldurulamayacak siyasetçilerin birlikte olduğu, rakip olduğu ve yarıştığı dönemde Sayın Erdal İnönü 44 kişilik Parti Meclisi listesinde bana da yer vererek yaşamımda en değerli ödülü vermiştir.
Çünkü SHP Genel Başkanı Prof. Dr. Erdal İnönü, siyaset, devlet adamlığı, en önemlisi de bilim ve kültür adamlığını mütevaziliği kişiliğinde birleştiren eşi zor bulunacak saygın bir insandı.
Ülkemizde Cumhuriyetimizi dünya lideri atamızla birlikte kuran ve 2. Cumhur başkanımız İsmet İnönü’nün oğlu olan Genel Başkanım bu günkü siyasiler gibi koltuğa yapışmayan ve güce tapmayan saygın ve örnek bir insandı.
Sosyal demokrasinin evrensel ilkelerini benimsemiş, siyasette yol kesmeyen ve rakiplerini yok etmeyen, halkın onurunu ve insanların emeğini savunan, rakipleri ile saygın birliktelikler yaşayabilen önder bir insandı.
Genel Başkanım Sayın İnönü, aldığı birçok üst düzey görevde başarılı olmuş, üstün meziyetleri, örnek yaşam tarzı ve inanılmaz akıl dolu esprileri ve sıcak samimi tavırlarıyla saygı ve sevgi duyulan bir insandı.
Sayın İnönü, en güçlü ve rakipsiz olduğu bir dönemde beklemediğimiz bir anda 44 kişilik PM’de bizlere Genel Başkanlıktan ayrılacağını ve bu konuda kimsenin ısrar etmemesini söyleyerek bizleri şok etmişti.
Sayın Erdal İnönü, milletvekillerine ve Parti Meclisi üyelerini Pembe Köşke davet ederek bir yemek vermiş ve hiçbir şatafata gerek duymadan saygın bir ev sahibi nasıl olunur bizlere göstermiştir.
Sayın Genel Başkanım Prof. Dr. Erdal İnönü’nün aramızdan ayrılışının 19. yılında kendilerini saygı, özlem, şükran ve minnetle anıyorum.
Işığı bol yıldızlar yoldaşı olsun…
Umarım başta sol sosyal demokratlar ve tüm siyasilere de örnek olsun.
Sevgiyle saygıyla, eşit yurttaşlar olarak barış ve kardeşlik duyguları ile insanca, onurluca, özgürce, haksızlıklara ve hukuksuzluklara izin vermeden yaşayalım ve yaşatalım.
GÜLER BUĞDAY
CUMARTESİ ANNELERİNE SAHİP ÇIKILSYDI BU HAKSIZ HUKUKSUZ GÜNLERİ YAŞARMIYDIK.
24 yıl sonunda halktaki güvenini ve itibarını kaybeden, soygun düzeninin ve siyasal yargıyla masum insanları, gençleri ve siyasi rakiplerini tutsak eden iktidarın keyfi kararlarına izin verilmeseydi bu günleri yaşanır mıydı.
Özellikle Cumartesi Anneleri yıllardır sonlarını bilemedikleri h��la kayıp olan evlatlarını aramak için karda kışta yağmurda yeri gelip polis şiddetine maruz kalabilir miydi?
Cumartesi Anneleri, Türkiye’de gözaltında kaybedilen veya faili meçhul siyasi cinayetlere kurban giden yakınlarının akıbetini sormak ve faillerin yargılanmasını talep etmek amacıyla 27 Mayıs 1995’ten beri her cumartesi günü İstanbul’daki Galatasaray Meydanı'nda oturma eylemi düzenleyen bir insan hakları grubudur.
Bu çilekeş ama yürekli kadınlar her şeyden önce, anne olan evlat acısı çeken ve bir mezar taşına olsun sarılmak isteyen annelerdir.
Belirsizlikler ve kayıplar karşısında içleri yanan bu anneler, evlatları için ellerinden geldiğince, tepkilerini koymak adına her cumartesi günü buluşurlar.
Bu kadar iyi niyetle evlatlarını arayan veya başlarına ne geldiğini öğrenmek isteyen bu çileli kadınlar çoğunlukla coplanırlar.
Bu çilekeş ama yürekli anneler çoğunlukla kınanır anlaşılmaz ve hayırsız, suçlu evlat yetiştirmekle suçlanırlar.
Cumartesi Anneleri uğradıkları haksızlıklara tepki koydukları zaman da provoke edilmiş insan grubu olarak nitelenirler.
Evlatları ister suçlu isterse farklı siyasi tercihleri sonucu ne olursa olsun onların evlatlarıdır.
Nerede ve ne konumda olursa olsun evlatlarının yeniden nefesini duymak veya ne olduklarını öğrenmek için her türlü eziyet ve çileye razın olan yiğit kadınlardır.
Anne olmak için doğrulduklarında ve her türlü çile çekerek büyüttüklerinde ve özellikle ideolojileri yüzünden kaybettiklerinde aralarından birinin çocuğu bile bulunmuşsa mutludurlar onca yedikleri coplara ve gördükleri kötü muameleye karşın…
Onun için bu değerli taviz vermeyen yiğit kadınları kutluyor ve tüm Cumartesi Annelerinin mücadelesini saygıyla selamlıyorum.
TBMM’de sol veya sosyal demokrat olduğunu iddia eden milletvekillerini de sorunu çözmeye davet ediyorum.
Sevgiyle saygıyla, eşit yurttaşlar olarak barış ve kardeşlik duyguları ile insanca, onurluca, özgürce, haksızlıklara ve hukuksuzluklara izin vermeden yaşayalım ve yaşatalım.
GÜLER BUĞDAY
CUMHURİYETİMİZİN 103 YILINI ONURLA, GURURLA, COŞKUYLA VE TÜM ZORLUKLARA, ENGELLEMELERE KARŞIN KUTLUYORUZ…
Türkiye Cumhuriyeti’nin 103. kuruluş yıl dönümünde, ülkemizin her yerinde yediden yetmişe yurttaşlarımız gurur, onur ve coşkuyla 29 Ekim Cumhuriyet Bayramımızı ellerinde bayraklarımızla omuz omuza kutluyorlar.
Dünya Lideri Gazi Mustafa Kemal Atatürk ve yol arkadaşlarının saltanatı yıkıp yokluktan var ederek kurdukları Türkiye Cumhuriyeti, halkların desteklediği, özgür bireylerin temsil ettiği;
Barış ve kardeşliğin eşitlik temelinde kabul ettikleri bir yönetim şeklidir.
Bugün yok etmek isteyenlere inat o günün çok zor koşullarında kurdukları Türkiye Cumhuriyeti, başta demokrasiyi, laik sistemi, kadın haklarını ve çocuklarımızın güvencesini sağlayan, eğitimde çağdaş bir anlayışı ve üreten bir toplumu sağlamış, hak hukuk bilen adaleti herkese eşit kılmış ilkeli bir yönetimdir.
Ülkemiz topraklarında yaşayan tüm halkların vatanı-yurdu olan ve eşit yurttaşlar olarak hak sahibi olduğumuz Türkiye Cumhuriyeti’nin 103. yılını tüm zorluklara ve yoksunluklara karşın göğsümüz kabararak kutluyoruz.
24 yıl süresince emperyalizmin kontrolündeki dinci ve sağcı iktidarın, milli bayramlarımızı kısıtlayarak, yasaklayarak ve engelleyerek etkisiz bir konuma sokmasına karşın başarılamamış halklarımız Cumhuriyetine ve bayramına sahip çıkmıştır.
Bu toprakları yurt kabul eden, aynı bayrağın altında gururla yaşayan yurttaşlarımız, Laik Türkiye Cumhuriyetimizi tüm istismar edenlere karşı her koşulda korumak zorundadır.
Özellikle yıllarca istismar ettikleri ve kendilerinin sığ dünyalarındaki hayal ettikleri şeriat anlayışında bir dikta rejimini kurmak isteyenlere karşın canlarımız pahasına korumak hepimizin görevidir.
Cumhuriyetimizi ve ülkemizi yetersiz, gerici, bağnaz, soygun düzeninin temsilcilerinden kurtarmakta asli görevimizdir.
Bu onurlu göreve sahip çıkan bütün Dost, Yoldaş ve Canlarla birlikte Cumhuriyetimizin 103. yılını kutluyorum.
Atamızın kurduğu CHP’yi Mutlak Butman denen bir saçmalıkla AKP’nin yargı kolları kanalıyla çöken koltuk sevdalısı KK’nin haksız hukuksuz ve eksik PM’nin ve MYK’sının uygulamaları ile cumhur ittifakına payanda olunmuştur.
Tek Adam otokratik yapısı ve soygun düzenine CHP’de kalanların uygulamaları ile destek olunmasını üzüntüyle izliyor ve içlerinde solda mücadele etmiş ve harama el uzatmamış dostlarımızın gerçeği görüp bu ısrar ve inattan vazgeçmelerini temenni ederim.
En başta Türkiye Cumhuriyetimizin kurucusu dünya lideri ve bizlerin vazgeçilmezi baş tacımız olan Gazi Mustafa Kemal ATATÜRK ve yiğit silah arkadaşları olmak üzere, bu ülke ve idealler uğruna canını feda etmiş tüm kahramanlarımızı, rahmet, minnet ve saygıyla anıyorum.
Sevgiyle saygıyla, eşit yurttaşlar olarak barış ve kardeşlik duyguları ile insanca, onurluca, özgürce, haksızlıklara ve hukuksuzluklara izin vermeden yaşayalım ve yaşatalım.
GÜLER BUĞDAY
VAN DEPREMİ UNUTULMADI
Van depreminin üzerinden 15 yıl geçti ancak geçen yıllar acımızı unutturmadı.
Yaşadığımız acılara karşın hiç ders almadık ve çok daha büyük yıkımlarla birçok ilimizde aynı anda meydana gelen depremlerde perişan olduk!!!!
Ekim 2011 Van depremi, 23 Ekim 2011 günü Türkiye saati ile 13.41'de Van'da meydana gelen ve 25 saniye süren bir depremdir.
Depremin merkez üssü Van'a 17 kilometre uzaklıktaki Tabanlı köyüdür.
Yapılan değerlendirmelerde depremin büyüklüğü; Kandilli Rasathanesi tarafından Richter ölçeğine göre 6.6ML, ABD Jeoloji Araştırmaları Kurumu tarafından ise Moment magnitüd ölçeğine göre 7.2 Mw olarak duyuruldu.
Deprem öldürmez ancak kötü binalar ve yanlış yer seçimleri üzerine yapılan konutlar ölümlere sebeptir.
Bütün bunlara rant düzeni ve haksız kazaç mantığı sebep olmaktadır.
24 yıllık soygun düzeninde depremlere davetiye ö
Çıkarılmıştır.
23.Ekim.2011depreminde hayatını kaybeden vatandaşlarımızı rahmetle anıyorum. Aile ve sevenlerine baş sağlığı diliyorum.
Sevgiyle saygıyla, eşit yurttaşlar olarak barış ve kardeşlik duyguları ile insanca, onurluca, özgürce, haksızlıklara ve hukuksuzluklara izin vermeden yaşayalım ve yaşatalım.
GÜLER BUĞDAY
21 EKİM DÜNYA GAZETECİLER GÜNÜ ÜLKEMİZDE DEMİR PARMAKLILAR ALTINDA KUTLANACAK.
Tüm zorluklara karşın doğru habere ulaşmak, gerçekleri korkmadan yazmak, güçlü ve özgür bir toplumun vazgeçilmezidir.
Demokrasinin savunucusu olan, tüm baskı ve kısıtlamalara karşı direnen ve halkın sesi soluğu olan gerçek gazetecilere minnettarız.
Gerçeği arayan, halkın yaşadığı tüm zorluklara ve haksızlıkları yiğitçe dile getiren yazan çizen ve anlatan kalemini özgürlüğün sesi yaparken ekmeğinden olan, tutuklanan tüm gazetecilerin günü kutlu olsun!
Tek Adam diktasında cesareti, araştırmacı ruhu ve gerçeği aydınlatma tutkusuyla çalışan ve bedel ödeyen namuslu kalemlere ve yürekli ses verenlere saygılar ve sevgiler…
Her türlü zorluğa karşın tarafsız ve doğru bilgilendirme için gece gündüz çalışan, bu uğurda tutsak olan ve onlarla dayanışan gazetecilerin 21 Ekim Dünya Gazeteciler Gününü kutlarız.
Bu duyguları paylaşan Dünya Gazeteciler Günü kutlu olsun.
Sevgiyle saygıyla, eşit yurttaşlar olarak barış ve kardeşlik duyguları ile insanca, onurluca, özgürce, haksızlıklara ve hukuksuzluklara izin vermeden yaşayalım ve yaşatalım.
GÜLER BUĞDAY
DAHA ÖNCEKİ YILLARDA YAZDIĞIM VE UYARDIĞIM ALTTAKİ YAZIMI UTANILMASI İÇİN TEK KELİMESİNİ DEĞİŞTİRMEDEN YAYINLIYORUM.
Bursa’nın Yenişehir ilçesinde etkili olan şiddetli yağış, çadırlarda kalan mevsimlik tarım işçilerini her zaman olduğu gibi olumsuz etkileyip perişan etmiştir.
Aileleriyle birlikte bölgede kalan yaklaşık 120 mevsimlik tarım işçisinin yaşadığı alanda oluşan olumsuzluklar on yıllardır devam etmektedir.
Ülkeyi soyanlar, fonlardan milyarları vuranlar, saraylarda saltanat sürenler, emekçisi emeklisi sürünürken onlardan 30 kat fazla alan ve imtiyazlı ayrıcalıkları ile sömürünün parçası olan vekiller sadece laf üretiyorlar.
Dün Bursa Yenişehir’de daha önceki yıllarda farklı ilçelerimizde ve illerimizde yaşanan bu utancı lütfen görün…
MEVSİMLİK İŞÇİLERİN ÇİLESİ HER ZAMAN BENİM YÜREĞİMDEKİ YARADIR.
Soframıza gelen her üründe emeği olan insanlar, çocuklarıyla birlikte suyun ve çamurun içinde yaşamaya mahkûm edilemez. Bakanlıklar ve ilgili kurumlar sorumluluklarını yerine getirmeli; işçilerin acil ihtiyaçları karşılanmalı, insan onuruna yakışır barınma koşulları güvence altına alınmalıdır
Sevgili Dostlar, Yoldaşlar ve Canlar, ilimizde de bulunan mevsimlik işçilerin çilesini, yaşadıkları felaketleri ve insanlık dışı konumları daha önce üç kez yazmıştım.
Hemde hiçbir parti ve görüş ayrımı yapmadan yüreklice yazıp yardım edilmesini istemiştim.
Tüm sorumluları, hatta sorumsuz ama olanağı olanları bu ilkel koşulları ortadan kaldırmaları için insanlık adına göreve davet etmiştim.
Maalesef bir iki duyarlı insan yazdıklarıma hak verdi ama kimse elini taşın altına sokmadı.
Hatta bu değerli işçilerden, emekçilerden ekmek yiyen, para kazanan toprak sahiplerini göreve çağırmıştım ama bu konuda da gerekli duyarlılığı göstermemişlerdi.
Bu nedenledir ki mevsimlik işçilerin yaşam koşulları, doğal afetlerde uğradıkları zarar ziyan beni çok üzer ve utandırır.
Ama en çokta küçük ve oyun çağındaki çocukların uğradıkları sefalet insanı insanlığından utandıran konumlarda oluyor.
Çok mu zor empati yapmak?
Çok mu olanaksız bu insanlara en azından başlarını sokup, içerde banyo yapacakları birer barınak yapmak?
Sayıları üç buçuk milyonla, 13 milyona kadar çıktığı konuşulan Suriyeli, Afgan, Iraklı veya Afrikalı göçmene bakan ülkem bir avuç emekçiye neden bu insanlık dışı yaşamı reva görüyor???
Soruyorum tüm vicdan sahibi insanlara;
Kaç ilde ve kaç mevsimlik işçi oluyor ki kimse bu insanların çektiklerini görmüyor, duymuyor, anlamıyor ve gereğini yapmak için duyarlı davranmıyor.
Mevsimlik işçiler en ilkel koşullarda yaşarken birde sık sık doğal afetlerden dolayı mağdur olup çaresiz durumlara düşüyorlar.
Çok yakın zamanda on veya on beş gün önce Bursa’da yine böyle zor durumlarla karşılaştılar:
Yaşadıkları şehirlerde iş ve aş bulamayan doğu ve güneydoğulu aileler nerede ihtiyaç varsa oraya çoluk çocuk ekmek parası kazanmaya gidiyorlar.
Bursa’da mevsimlik işçilerin ekmek parası için çoluk çocuk, yaşlı genç geldikleri iller arasında.
Genellikle Nisan ayında başlayan mevsimlik işçilik ekim ayına kadar sürüyor.
Bursa’da daha çok çilek, armut, şeftali tarlalarında iş buluyorlar.
8 saatlik çalışmanın sonucunda sosyal güvenceleri olmadan bu yıl günlük 170 lira kazandıkları söyleniyor.
Yine çeşitli zorluklar ve en üzücüsü doğal afetlerle muhatap oldular.
Bu senede Bursa’nın İnegöl ilçesinde etkili olan sağanak yağış, Urfa'dan gelen mevsimlik işçilerin kaldığı çadır kenti su altında bıraktı.
Şehirden hatta İnegöl’den de uzak bir düzlükte, Kurşunlu ve Mesudiye köylerinin dışında bir düzlüğe kurmuşlar çadırlarını
Verilen bilgiye göre yaklaşık bin kişi yaşıyor çadırlarda.
En büyük sorun korumasız ve ilkel şartlara muhatap olan küçük yavrularımız.
Anne kucağında şefkat bekleyenden, okula gidemeyen her boydan çocuğumuz bu ilkel koşulara muhatap oluyorlar.
Çadırlarda elektrik ve su yetersiz, yağmura sele karşı oldukça korunmasız konumdalar.
Yağmur olduğunda en büyük çileyi kadınlar yaşıyor:
Kadınlar çamurların içinde leğenlerde çamaşır yıkıyor, en ilkel koşullarda yemek yapıyor, çocuklarla ilgileniyorlar.
Ayrıca bu emekçi ve mağdur insanlara ne utanç verici ki saldıranlar, darp edenler ve onları istemeyenlerde oluyor!!!!
On yıllardır bu sorunlar bilinip, görülüp, uyarılıp, yaşandığı halde herhangi bir alt yapı çalışması yapılmamış.
Oysa verilen bilgilere göre her sene aynı yere çadır kent kuruluyor ve binlerce insan 6 ayını çadır kentlerde geçiriyor.
DHA’nın haberine göre, ilçedeki Kurşunlu Mahallesi'ne çilek hasadı için Urfa’dan gelen mevsimlik işçilerin yaşadığı çadır kenti, sağanak nedeniyle su bastığında 50’ye yakın çadır su altında kalmış.
ÖLÜMLE PENÇELEŞTİK'
Çadır kentte 300 tarım işçisinin olduğunu, çocuklarla birlikte bu sayının 500’e ulaştığını söyleyen işçilerden Abdullah Durmuş, “Şanlıurfa’dan geliyoruz, tarım işçisiyiz.
Burada selin altında kaldık. Devletimizden yardım istiyoruz. Halimizi görüyorsunuz. Battaniyeler, döşekler hepsi ıslandı. Çoluk çocuk nasıl yatacak, bu geceyi nasıl geçireceğiz?
Çoluk çocuk buradayken sel bastı. Sel basınca çadırdan çıkmak zorunda kaldık. Makarnamız, bulgurumuz hepsi gitti. Gece ölümle pençeleştik” diyor.
Bursa’da sağanak yağış hayatı olumsuz etkilerken, sele gece tarlada çadırlarda yakalanan mevsimlik işçiler, çocuklarını son anda kurtarmış.
Mustafakemalpaşa ilçesine Güneydoğu Anadolu’dan mevsimlik işçi olarak gelen yüzlerce aile, tarlada kaldıkları çadırlarda gece uyurken yaşanan sel baskını sebebiyle zor anlar yaşıyor:
Şiddetli yağmur sele sebep oldu.
Ovaazatlı köyünde uyudukları esnada bir anda çadırları suyla dolan işçiler can havliyle çocuklarını da yanına alarak boğulmamak için kendini dışarıya attı. Suyla dolan çadırlarda yerde yer yatağında uyuyan çocuklar kurtarıldı.
Çadırlarda bulunan tüm eşyaları kullanılmaz hale gelen tarım işçileri, haber vermelerine rağmen kimsenin yardımlarına gelmemesinden şikâyetçiler.
Daha fazla herkesin bilip duyup görüp göz yumduğu durumları yazmanın çok faydası olacağını sanmıyorum.
Bursa gibi önemli bir kentte bu sorunlar on yılardır yaşanıyor.
Şimdi ben birkaç örnekle sizleri düşünüp tavır almaya çağıracağım:
Bu insanlara yapılacak ve insanca yaşayabilecekleri kalıcı barınakların toplamı bir saraydan fazlamdır?
Bu soruya yanıtı keşke fırdöndü Bahçeli yanıtlasa ve sürekli insanlara saldırmaktan vazgeçip biraz düşünse…
Yine sayısız en lüks araçlardan, milyon dolarlık şahsa özel uçaklardan ve yüzen saraylardan daha mı pahallıdır?
“İtibardan tasarruf edilmez” diyenler, bu ilkellikten ve rezaletten hiç utanmaz mısınız?
Herkesi kandırdığınız Allah’tan da hiç korkmaz mısınız?
Ülkemizin halklarına ait olan tüm yer altı ve yer üstü varlıklarını ve yatırımlarını sattınız…
Kendinize, ailenize, yakınlarınıza, sizlere biat etmiş yardakçılarınıza ve beşli çeteye akıl almaz servetler edindirdiniz.
Hiç mi vicdanlarınız sızlamadı ve insanlığınızdan utanmadınız???
Güç kazandıkça ve sınır tanımaz servetlere kavuşunca bırakın mevsimlik işçilerin sorunlarını çözmeyi, ülkede herkesi açlıkla, yoklukla ve işsizlikle aşsızlıkla onların konumuna getirdiniz!..
Sizleri zamanı gelince hukuka yani bağımsız yargıya sonrada milleti kandırıp korkuttuğunuz Allaha havale ediyorum.
Şimdi gelelim Bursa özeline.
Sanayi kenti Bursa bu sorunları çözemez mi?
Turizm kenti Bursa bu kadar basit bir olaya kaynak bulamaz mı?
Tarım kenti olan ve büyük topraklara sahip birçok varsıl insanın bulunduğu ve bu konuyla muhatap olan insanlar bir araya gelip bu sorunlara çare üretip dayanışıp çözemezler mi?
Yıllardır Bursa Büyükşehir ve çoğunluk ilçelerde yerel yönetimlerde belediyeleri kazanmış iktidar yanlıları bu sözlerimde sizlere:
Milyonlarca lirayı vır-zıvıra ve yandaşlarına harcayan ve konuşunca mangalda kül bırakmayanlar bu sorunları çözemezler mi?
Selde kalan ailelere erzak (makarna bulgur) götürmeyi insanlık mı sayıyorsunuz?
Hadi oradan…
Utanmak lazım.
İnanın yatacak yeriniz bile yok.
Şimdi çuvaldızı birde kendimize batıracağım hiç ama hiç kimse kusura bakmasın.
Sayın Genel Başkanımız Kemal Kılıçdaroğlu herkesle helalleşiyor ve birçok yere gidiyor konuşuyor olaylara sahip çıkıyor.
Burada bu konularda Toprak sahibi olmasına karşın her zaman duyarlı olan Toprak Adam Orhan Sarıbal gibi mağdurların vicdanı ve sözcüsü olan onurumuz ve gururumuz olan bir vekilimizde var.
O halde neden gelip en ilkel koşullarda yaşatılan ve yaşanan sel felaketinde her şeylerini kaybeden bu insanlarla helalleşmek istemez???
Bursa’daki tüm vekiller bu olaya el atsalar ve gerçekten çözmek isteseler başarmamaları mümkün değil, ama ne gerek var onların tuzu kuru.
Nasıl olsa emeklileri 98.000 TL diğerleri de bu insanlara göre deve yükü ile para alıyor ve birçok imtiyazlara sahipler.
En çokta yemeklerde, toplantılarda, protokolde veya çarşı Pazar esnafın yanında görüntü veren dert dinledik diyen kadın vekillerimize ve annelere soruyorum” nasıl vicdanlara sahipsiniz?”
İnanın yazarken ve sorarken ben utanıyorum.
Öğretmenler ve öğretmen örgütleri sizler neredesiniz???
Yine bir sözüm ve uyarımda kadın kollarına, kadın örgütlerine ve duyarlı tüm annelere?
O çocuklar aç sefil, bakımsız ve çamur deryalarında ve çocukluklarını yaşayamadan debeleniyorlar.
Anneler olarak hiç mi üzülmüyorsunuz?
Birde sorumlu mevkilerde bulunanların veya milletvekili olanların eş ve çocuklarına bir uyarım var:
Devletin sağladığı olanakların yansımalarından inanılmaz oranlarda yaralanıyorsunuz.
İnanılmaz lüks yaşamlarınızı paylaşıp; servet değerindeki markalardan oluşan çantalarınız, kıyafetleriniz, yaşam biçimleriniz ve yüksek ücretli kişisel bakımlarınız ile hiçbir acıyı veya sorunu umursamadan yaşamanızı üzüntü ve utançla izliyorum.
Bu görgüsüzlükleri ve abartıları görünce de sadece “ADALETİN BU MU DÜNYA?” diyorum ve lanet okuyorum.
SON SÖZ:
Bu insanların yaşadıkları kader değil. Yine onların mecburiyeti ve mahkûmiyeti de değil.
Dilim döndüğünce yazarak ifade etmeye ve kimler sorumlu anlatmaya çalıştım.
Yeter artık…
En son her zamanki duyarlılığı ile Toprak Adam Orhan Sarıbal, Karacabey İlçe Başkanımız Gönül Avil, Kemalpaşa ilçe Başkanımız Tandoğan Kuru ve örgütten arkadaşlarımızla bu ailelerin yanlarına gidip dertlerine ortak olamaya moral vermeye çalıştılar.
TOPRAK Adam Orhan Sarıbal bu ziyareti şu sözlerle paylaştı:
“Ülkede birileri saray saltanatı sürerken, mevsimlik tarım işçilerinin içler acısı hali...
“Duyun sesimizi, biz de insanız. Yaşamak istiyoruz. Hiçbir şeyimiz yok.
Türkiye’de en kötü yaşayan insanlar biziz. Neden? Ne suçumuz var?” diyorlar diyen bir kadının yürek yakan sözlerini bize aktardı.
Toprak Adamın paylaştığı bu ziyaret ve o insanların dertlerini anlattığı videonun altına yapılan bazı rezilce yorumları görünce inanın ilk kez beddua edip “Allah sizi daha beter yapsın” demek istedim.
Demek ki ilk önce insan olmak ve vicdanlı olmak ama bunun yanında ahlaklı da olmak zorundayız.
Umarım sanalda saatlerce geyik yapma yerine uğraşarak yazdığım bu yazımı okur gerçekleri görür ve gereğini yaparsınız.
Sevgiyle saygıyla, eşit yurttaşlar olarak barış ve kardeşlik duyguları ile insanca, onurluca, özgürce, haksızlıklara ve hukuksuzluklara izin vermeden yaşayalım ve yaşatalım.
GÜLER BUĞDAY
ÜLKEMİZDE SÖMÜRÜLEN VE HAKLARI VERİLMEYEN KADIN ÇİTÇİLER GÜNÜNÜ KUTLAMAYA HAKKIMIZ VAR MI?
Birleşmiş Milletler tarafından 15 Ekim, Dünya Kadın Çiftçiler Günü olarak kabul edilmiştir.
Oysa ülkemizde ne yazık ki emeğe ve alın teri ile üretime dayalı hiçbir alanda kutlama yapmak mümkün değildir.
Birde sosyal yaşamada kadını yok sayan, haklarını vermek istemeyen dinci, gerici, bağnaz tarikat ve cemaatlerin baskı ve dayatması ile despot iktidarlarda bu kadınlar tarım sektöründelerse hiçbir hakları yoktur.
Ayrıca küçücükken zorla evlendirilen, erkeğe seks objesi olmak zorunda bırakılıp sakatlanan bunun için eğitimden yoksun bırakılan, dövülen, öldürülen kadınlarımıza sağ kalırsa reva görülen iş kolu tarımda ırgatlıktır.
Oysa Kadın Çiftçiler, tarlada, çiftlikte, ahırda, kümeste, bağda-bahçede, ormanda velhasıl tarımsal üretimin her kolunda üretimin temel taşı ve bel kemiğidir.
Kadın çiftçilerimizden özellikle de mevsimlik tarım işçisi olanlar, her türlü sömürünün, hakları gasp edilip ezilmenin muhatabı oluyorlar!..
Çünkü kadın işçilerimiz sadece işverenler tarafından haklarını gasp edilen işçiler olarak sömürülmüyorlar.
Çünkü onlar aynı zamanda anne olarak, yoksulluk içinde okuyamadan, aç sefil dolaşan çocuklarına da o ilkel koşullarda bakmak zorundalar.
Ve yine bu çilekeş kadınlar yağmurda, çamurda her türlü yoksulluk içinde çadırlarda erkeğine eş olmak zorundalardır!
Kadın çiftçiler sadece ülkemizde değil dünyada da tarımsal üretimin belkemiğini teşkil ederler ancak ülkemizde ve geri kalmış ülkelerde hiçbir sosyal güvencesi olmayan kadın çiftçiler resmen her alanda sömürülürler.
Oysa Birleşmiş Milletler 2008 yılından itibaren 15 Ekim’i “Dünya Kadın Çiftçiler Günü” olarak ilan etti.
Dünyada tarımsal iş gücünün %43’ünü kadınların oluşturduğu biliniyor.
Tüm zor ve ilkel koşullarda çalışmaya ve yaşamaya karşın tarımda çalışan kadınların %95’i hiçbir sosyal güvenceye sahip değillerdir.
Bugün tarımda çalışan kadınlarımız 16-17 saat tarlada çalışıyorlar ama sosyal güvenlik sisteminin dışındalar.
Oysa kadın çiftçiler tarımın bel kemiği konumundalar.
Kadın çiftçiler olmazsa tarımsal üretim ve beslenme olmaz.
Bereketli elleriyle sevgisini katarak toprağı yoğuran, emeğiyle bereketi çoğaltan, üretimin temeltaş’ı olan kadın çiftçilerimize hak ettiklerini vermek hepimizin boynunun borcudur.
Hak ettikleri yaşam standartlarını sağlamak sol/sosyal demokrat yönetimlerinin en öncelikli görevi olmalıdır.
Bu anlayışla ve beklentiyle “15 Ekim Dünya Kadın Çiftçiler Günü Kutlu Olsun” demek istiyorum...
Sevgiyle saygıyla, eşit yurttaşlar olarak barış ve kardeşlik duyguları ile insanca, onurluca, özgürce, haksızlıklara ve hukuksuzluklara izin vermeden yaşayalım ve yaşatalım.
GÜLER BUĞDAY
DİRENİŞ VE KURTULUŞUN SİMGESİ OLAN ANKARA’NIN BAŞ KENT OLDUĞU GÜNDEYİZ.
“13 Ekim 1923... Bu tarih, Türk milletinin kaderinde açılan yepyeni ve parlak bir sayfanın adıdır.
Kurtuluş Savaşı’nın en zorlu günlerinde, Anadolu’nun ortasındaki bu mütevazı şehir; Gazi Mustafa Kemal Atatürk ve Heyet-i Temsiliye’ye karargâh olmuş, milletimizin direniş ve hürriyet ateşini yüreğinde taşımıştır.
27 Aralık 1919’da Ankara halkının Atatürk’ü karşılamasıyla başlayan bu yürüyüş, 23 Nisan 1920’de Türkiye Büyük Millet Meclisi’nin açılmasıyla milli egemenliğin merkezi haline gelmiş, 13 Ekim 1923’te ise İsmet Paşa ve arkadaşlarının verdiği tek maddelik kanun teklifinin Meclis’te kabul edilmesiyle taçlanmıştır.
Ankara’nın başkent seçilmesi sadece coğrafi bir karar değildir.
Bu karar, köklü bir geçmişten aydınlık bir geleceğe uzanan kararlılığın, bağımsızlık azminin ve yeni kurulan Cumhuriyet’in iradesidir.
Ankara, o günden bu yana devletimizin yönetim merkezi olmasının yanı sıra modern Türkiye’nin bilgide, kültürde, sanatta ve demokraside attığı her adımın da tanığı olmuştur.
Bu anlamlı günde; Cumhuriyetimizin kurucusu Gazi Mustafa Kemal Atatürk başta olmak üzere, Milli Mücadele’nin tüm kahramanlarını, aziz şehitlerimizi ve gazilerimizi rahmet, minnet ve saygıyla yâd ediyorum.
Ankara’nın başkent oluşu kutlu olsun!”
Sevgiyle saygıyla, eşit yurttaşlar olarak barış ve kardeşlik duyguları ile insanca, onurluca, özgürce, haksızlıklara ve hukuksuzluklara izin vermeden yaşayalım ve yaşatalım.
GÜLER BUĞDAY
DÜNYA KIZ ÇOCUKLARI GÜNÜNÜ KUTLUYOR.
Dünya Kız Çocukları Günü, her yıl 11 Ekim'de dünya çapında kutlanan bir gündür.
Hiçbir çocuğun hayalleri yarım kalmasın, hiçbir kız çocuğu korkuyla büyümesin diye.
2012'de Birleşmiş Milletler tarafından alınan bir kararla, kız çocuklarının cinsiyetlerinden ötürü maruz kaldığı eşitsizlik konusundaki farkındalığın artırılması amacıyla kutlanmaya başlamıştır.
Eğitim hakkı, beslenme, yasal haklar, kadına yönelik şiddet ve zorla evlendirme konuları da Dünya Kız Çocukları Günü kapsamında gündeme taşınmaktadır.
• Kız çocuklarının cinsiyetlerinden dolayı karşılaştığı toplumsal cinsiyet eşitsizliklerini vurgulamak.
• Temel haklar: Eğitim hakkı, sağlık hizmetleri, beslenme ve yasal haklara erişimi desteklemek.
• Kötü muameleyi önlemek: Kadına yönelik şiddet, çocuk yaşta ve zorla evlilikler ile her türlü istismara karşı farkındalık yaratmak.
• Güçlendirme: Kız çocuklarının potansiyellerini en üst düzeye çıkarmalarını ve toplumsal hayatta daha güçlü yer almalarını sağlamak.
Dünyada gelişmiş, çağdaş, uygar ve demokrasinin kurumsallaştığı ülkelerde hakkı ile kutlanan bugünü bizim ülkemizde özellikle feodal düzenin hala egemen olan bölgelerde hakkı ile kutlayabilir miyiz?
Hala kız çocuklarının okutulmadığı, yasaklar ve günahlar sarmalında eve mahkûm büyüyen çocuklarımız çoğunluktayken.
Yine büyük kentlerin çeperlerine göçle gelmiş yoksul ailelerde kız çocukların aile bireylerine katkı koyması için güvencesiz ve haksız kazançlara mahkûm çocuk işçiler olarak çalıştırıldıkları ortamda…
Yoksulluktan mevsimlik işçi olarak evlerinden köylerinden kopup gelip çadırlarda okuyamadan, yarı aç yarı tok selde yağmurda perişan yaşayan ve çalıştırılan ancak ücreti ödenmeyen sefil ortamlarda
Çok önemli bir kesimide dinci şerit özlemcisi tarikat ve cemaatlerin elinde beyinleri yıkanıp çocuklukları ellerinden alınıp sapkın erkeklere eş olabilecekleri söylenip sakat kalmalarına hatta ölümlerine sebep olunun karanlık ve kirli düzende…
Okuma olanağı bulup mezun olsa bile gerek iş bulmada zorlanıp gerekse aynı iş kolunda eksik ücretle çalışmak zorunda bırakıldığında…
Namus konusunun kadına yüklediği sorumlulukta cinsiyet ayrımcılığın nirvanası yaşanıp kadın için ahlak sorunu görülüp erkeğin elinin kiri düşüncesinin toplumda egemen olduğu düzende.
Ve en acısı ve utanç vereni, kızını ve kadını dövmenin olağanlaştığı koşullarda ölümlerin normalleştiği koşullarda bizler neyi kutlayacağız.
Oysa yaşamın ve bir ülkenin kalkınmasının iyi yetişmiş kızlarımızın ve kadınlarımızın sayesinde olduğunu görüyoruz.
Bunun için dünya lideri Atamızın devrimlerine ve öğretilerine uymamız ve asla taviz vermememiz gerekmektedir.
Velhasıl 24 yılda ülkeyi perişan eden çürüten ve kadın haklarını ortadan kaldıran Tek Adam düzeninden kurtulmamız lazım.
Zor koşullarda ve az oranda da olsa sevilip korunarak büyüyen ve hak ettiği yeri alan kız çocuklarımızın günü kutlu olsun.
En kısa zamanda ülkedeki bu gerici bağnaz ve ceberut düzen yıkılıp demokrasi, insan hakları, her türlü eşitlik sağlanıp cinsiyet ayrımının ortadan kalktığı günlere kavuşmak dileği ile bugünün anlamına uygun kutlamalara…
Sevgiyle saygıyla, eşit yurttaşlar olarak barış ve kardeşlik duyguları ile insanca, onurluca, özgürce, haksızlıklara ve hukuksuzluklara izin vermeden yaşayalım ve yaşatalım.
GÜLER BUĞDAY
YILLAR GEÇSEDE 10 EKİM GAR KATLİAMINI VE İNSANLIK SUÇU OLAN BU VAHŞETİ ASLA UNUTMADIK…
Aslında ülkemizde her zaman çok canlar yakan ve utancımız olan faşist katliamların hiçbirini unutmamamız lazım.
10 Aralık Gar Katliamında “BARIŞ DİYEN” Ülkemizin her bölgesinden katılan CANLAR, canice planlı ve önceden kurgulanmış bir vahşetle katledildiler.
Dünyada birçok yerde emperyalistlerin, silah tacirlerinin, sömürü düzeninden ve kirli paradan beslenen hasta ruhlu ve vicdan fakiri adına insan (!) denen yaratıkların ülkeleri ve insanları kana buladıklarını görüyoruz.
Bu hasta beyinli ve sapkın ruhlu yaratıklar benim ülkemde her zaman masum insanlara, aydın ve çağdaş insanlara katliamlar yaptılar.
Ancak hiçbir katliamla yüreklice yüzleşilemedi!
Bunun için ülkemizde unutulması mümkün olmayan, sivil halkı kadın ve çocukları da hedef alan tüm katliamlarla yüzleşilmeli ve gerçek katiller, azmettirenler ve arkalarındaki siyasi otorite ortaya çıkarılmalıdır.
10 Ekim 2015’te Ankara Garı önünde düzenlenen vahşette 103 CAN yaşamını kaybetti.
O vahşette ne yazık ki 500’ün üzerinde canımızda yaralanmıştı.
Ankara tren garı önünde IŞİD tarafından düzenlenen bombalı saldırıyla yani katliamla ilgili görülen davada ne yazık ki gerçek suçlular yani azmettirenler ortaya çıkarılamadı.
“IŞİD’in örgütlenme merkezi haline gelen, katliam plan ve hazırlıklarının yapıldığı Gaziantep'te dönemin valisi Ali Yerlikaya İçişleri Bakanlığına atanmıştı”
10 Ekim katliamının ana davasında Yargıtay tarafından katliam “insanlığa karşı suç” olarak görülmedi!
Kararda, devletin ve kamu görevlilerinin sorumluluğuna ilişkin talepler reddedildi.
Oysa insanlık suçlarında zaman aşımı olmaz!!!
Bu nedenle katliamlar ülkemizde kadermiş gibi defalarca canları almış ve gerçek suçlular hiçbir zaman cezalandırılmamışlardır.
Aşağıdaki kısımda O vahşet katliamı yaşayan bir Candan o günün gerçekçi bir anlatımı:
“7 Haziran seçimlerinde, iktidar partisi AKP 40,8; HDP ise 13,1 oy aldı.
Seçimlere ilk defa katılan HDP’nin aldığı bu yüksek oy oranıyla birlikte AKP, parlamentoda 69 milletvekili kaybetti ve tarihinde ilk defa tek başına hükümeti kuracak çoğunluğu elde edemedi.
Hükümetin kurulamamasının ardından koalisyon tartışmaları da sonuçsuz kalınca 1 Kasım için erken seçim kararı alındı.
7 Haziran seçimlerinin arifesinde HDP’ye karşı saldırıya geçen IŞİD, hükümetin kurulamadığı ara dönemde de saldırılarının dozunu artırdı.
Zaten, AKP’li Başbakan Ahmet Davutoğlu, seçim sonrası yaptığı açıklamalarda “yedi düvele” meydan okuyor ve çatışmasızlık sürecinin bittiğini ilan ediyordu.
Öyle de oldu, çatışmasızlık yerini savaşa bıraktı. Bir taraftan askeri operasyonlar diğer taraftan IŞİD saldırıları sürecin çetin geçeceğinin habercisiydi.
Urfa’nın Suruç ilçesinde 20 Temmuz günü IŞİD’in üstlendiği bombalı saldırıda 33 yurttaş hayatını kaybetti.
Çatışma atmosferinin yarattığı korku ve gerginlik gittikçe artıyordu.
Bu gidişata dur demek amacıyla bir araya gelen; sendikalar, demokratik kitle örgütleri ve HDP Ankara Garı'nda 10 Ekim’de “Barış mitingi” kararı aldı.
10 Ekim günü miting için sabah erken saatlerde toplanan kalabalık çevrede polis barikatlarının olmamasından memnundu.
Gerçekten de etrafta ne “üst araması” yapan polis ne de barikat vardı.
Halbuki mahkeme kayıtlarına geçen ifadelere göre, istihbarat için çalışan katliam faili IŞİD üyesi olaydan önce istihbarat birimlerine haber vermişti.
Saatler 10.04’ü gösterdiğinde iki IŞİD üyesi canlı miting alanını kana buladı.
Peş peşe farklı noktalardaki iki patlamayla 103 yurttaş katledildi.
Olay, Türkiye Cumhuriyeti tarihinin en kanlı bombalı saldırı olarak kayıtlara geçti.
Bu belgeselde bu korkunç katliamın izini sürüyoruz.
10 Ekim Katliamı’nın tanığı Özcan Yaman, Barış Mitingi hazırlıklarından başlayarak tanıklığını aktarıyor; bizi olay yerinde yeniden keşfe çıkarıyor.”
Bu olay bize gösteriyor ki her zaman katliamları yapanlarda gerçek suçlular korunmuş ve arkadaki gerçek güç ve siyasi ayağı korunmuş ve gizlenmiştir.
Bu kanlı vahşette kaybedilen tüm Canlar ışıklarda uyusun.
Yine o kanlı katliamda yaralanan, sakat kalan hatta yıllardır yatağa bağlı yaşayan Canlara da geçmiş olsun diyerek acılarını paylaştığımızı bilmelerini isteyerek saygılar sunuyorum.
Sevgiyle saygıyla, eşit yurttaşlar olarak barış ve kardeşlik duyguları ile insanca, onurluca, özgürce, haksızlıklara ve hukuksuzluklara izin vermeden yaşayalım ve yaşatalım.
GÜLER BUĞDAY
ÜLKEMDEKİ FAŞİST VE GERİCİ TÜM KATLİAMLARI KINAMAKTAN YORULDUK ANCAK FAŞİZMİ YOK EDEMEDİK.
Ülkemizde birçok kez işlenmiş insanlık dışı ve faşist mantığın sonucu katliamları kınamamız nedense bazılarının nasırına dokunuyor.
Bugün 8 Ekim 2023... Bundan tam 48 yıl önce Türkiye İşçi Partisi (TİP) üyesi 7 genç, Ankara’nın Bahçelievler semtinde faşistler tarafından katledildi.
Bahçelievler Katliamının üzerinden 48 yıl geçmesine rağmen adalet diğer katliamlarda olduğu gibi hala sağlanamadı.
8 Ekim 1978 günü silahlı faşistler Ankara’nın Bahçelievler semtinde 15. sokaktaki eve geldiklerinde;
ODTÜ Elektrik Bölümü öğrencisi Serdar Alten, Ankara Devlet Mimarlık Akademisi öğrencisi Hürcan Gürses, Ankara İktisadi ve Ticari Bilimler Akademisi Gazetecilik Bölümü öğrencisi Efraim Ezgin, Hacettepe Üniversitesi İstatistik bölümü öğrencisi Latif Can ve Osman Nuri Uzunlar evde bulunuyordu.
Aralarında Abdullah Çatlı, Haluk Kırcı gibi faşist isimlerin olduğu silahlı katiller önce beş genci bayılttı, ardından eve gelen iki devrimci Faruk Erzan ve Salih Gevence’nin de aralarında bulunduğu 7 TİP’li genci katlettiler.
Bu ülkenin namuslu insanları, devrimciler, solcular ve analar babalar bu vahşi katliamı hiç unutamadılar. Acılarını her zman yüreklerinde hissettiler.
Ne yazık ki yıllar boyu sağ ve emperyalizmin korumasında olan iktidarların esaretinde ve geri kalmışlığında kalan ülkemiz ve halklarımız hiçbir katliamın adalet önünde hesabını soramadılar.
Katiller korunup kollandı affedildi hatta çoğu zaman afedilip hatta ödüllendirildiler.
İki gün sonra ülkedeki en vahşi katliamlardan olan ve yüzlerce canımızı kaybettiğimiz “GAR KATLİAMINI acı ve utançla anacağız.
Bu gün tüm demokratlar, özellikle bizler Sol/Sosyal Demokratlar ve anne babalar olarak, “Devrimci” gençlerimizi saygıyla anıyoruz.
Yattıkları yer incitmesin.
Bir gün mutlaka ve her koşulda ülkemde faşizm yok edilip tüm katillerden hesap sorulacak.
Bugün hak hukuk ve adalet sarayın keyfiyetinde can yakıyor ve suçlular dışarıda suçsuzlar tutsak.
Tıpkı şu sözdeki gerçek uygulanıyor:
“TAŞLARI BAĞLAMIŞLAR KÖPEKLERİ SALMIŞLAR”
Ülkemin tüm aydın ve onurlu insanlarının başı sğ olsun ve katledilen devrimcilerin ailelerine sabırlar diliyorum.
Sevgiyle saygıyla, eşit yurttaşlar olarak barış ve kardeşlik duyguları ile insanca, onurluca, özgürce, haksızlıklara ve hukuksuzluklara izin vermeden yaşayalım ve yaşatalım.
GÜLER BUĞDAY
TUTUKLANAN BİZİM ÇİPRAS ABDULLAH ÖZYİĞİT İÇİN ÜZÜLDÜM.
AKP’YE GEÇECEK OLAN, İZMİRE YAKIŞMAYAN CEMİL TUGAY İÇİN ASLA ÜZÜLMÜYORUM.
Her gün güne başlarken sabahın köründe evler basılarak belediye başkanları, meclis üyeleri, bürokrat ve muhalefetin saygın yandaşlarının göz altına alınıp akabinde tutuklanmalarına alıştık...
Giderek azgınlaşan ve ceberutlaşan iktidarın sopası haline gelen yargı verdiği haksız hukuksuz kararlar ve uygulamalarla kendi varlığını inkâr ediyor.
Bugün yargı kararı ile yaşatılan haksızlıkları, kendi içimizdeki yine yargı kararı ile dayatılan bölünmeden duyduğum üzüntüyü ve içerde siyasi amaçla tutuklanmış halkın umudu olan insanları düşünüp üzülürken iki insan hakkında yazma gereği duydum.
İzmir Belediye Başkanının bana göre seçimi yanlış olan ve hiç ısınamadığım ve İzmir’e yakıştırmadığım Cemil Tugay denen gereksiz ve saygısız had bilmez şahıs bugün AKP’ye geçiyormuş!
İzmir’e yakıştırmadığım Cemil Tugay'ın seçimi en baştan yanlış olmuştu.
Bana göre İzmir AKP’ye geçmiyor, bu korkak, zavallı ve İzmir’e yakışmayan şahıs hak ettiği yere gidiyor.
Yine de canım sıkılıyor ve öfkeleniyorum.
Bu ne utanmazlık, bu ne vicdansızlık, bu ne kıymet bilmeme ve bu ne kendini bir halt sanıp İzmir’i ülkemin göz bebeği olan düşmanın buradan denize döküldüğü çağdaşlığın simgesi kentimizin başkanlığı lütfedilmiş bu şahıs hangi hakla ihanet ediyor?
Lanet olsun gidene de onu alınca yıllarca İzmir’e giremeyen dinci, gerici bağnaz, soygun düzeninin temsilcisi olanlara da.
Son tutuklamalarda aralarında benim sevgili dostum Mersin Yenişehir Belediye Başkanı “Benim Çipras’ım” Abdullah Özyiğit ve diğer başkanların tutuklanmaları da artık tuzun bile koktuğunu kanıtlamıştır.
Kendisini yıllar önce Mersin İl Başkanı olduğu yıllarda tanıdım.
Evimin küçük oğlu o zaman milletvekili olan sevgili Erkan Aydın’la birlikte incelemeler ve özellikle Suriyelilerle ilgili araştırma yapmak için gittiğimizde tanımıştım.
Eczacı olan eşi ile birlikte bizi karşıladılar ve birlikte kahvaltı yaptık.
O günlerde Yunanistan’da Çipras çok beğenilen ve dikkat çeken bir liderdi.
Abdullah Özyiğit’te çok sempatik, samimi, başarılı ve bir o kadarda mütevazi ve Çipras’a benzeyen bir insandı.
İlk andan itibaren birbirimizi çok sevdik ve ben kendisine bu benzerliğinde dolayı “Bizim Çipras” dedim.
Çok başarılı çalışmalar yaptık ve basın bizim bu çalışmalarımıza geniş yer verdi.
O yıllardan bugüne kadar bizim Çipras’la dost olduk ve her gün birbirimize “günaydın” diyerek güne başlardık.
Kendisini ve çalışmalarını sürekli takip ederdim.
Onun kirli işlere ve çıkar amaçlı bir olaya karışacağına asla inanmam...
Zaten alınan belediye başkanlarımızın siyasi amaçla tutuklandığını herkes biliyor.
Cumhur iktidarı tükendikçe halkın güvenini kaybettikçe korkutmak ve sindirmek için faşizmin nirvanasına çıkıyor.
Bu arada dün TBMM’de konuşan KK, nedense Tek Adamın ismini almadan eleştiri yapması yandaşları çok beğense de dikkatimi çekti!
Yine benim solda tanıdıklarım konuşmalarında her zaman tek adam ve iktidarı ve uyguladıkları faşizmi çok kınarlardı.
Son zamanlarda yaptıkları konuşmalarda, iktidarı genelden yaptıkları eleştirilerde nedense bitirirken “KAHROLSUN FAŞİZM” demeyi unuttular.
Benim gibi herkesi kelime kelimesine dinleyen bir insanın bu tavırlar gözümden kaçmıyor!!!
Neyse Başta siyasi tutsak olan Selahattin Demirtaş, Figen Yüksekdağ, Osman Kavala, Tayfun Kahraman Mine Özerden, Çiğdem Mater, Cumhurbaşkanı adayımız Ekrem İmamoğlu, Tunç Soyer ve ismini yazmadığım yüzlerce namuslu ve ülkesi için canını verecek insanlara yapılan uygulamalar demokrasinin olmadığının kanıtı oluyor.
Bu arada bizler bu hukuksuzluklarla uğraşırken her zaman soyulan ülkemizde bu seferde “Asrın Soygunu” olarak iktidarın korumasında ve kontrolünde yapılıyor.
Yazmaktan utanır olduğum açlıktan ve yoksulluktan ölüme terk edilen emekliler, asgari ücretle geçinemeyen yıkılan yuvalar varken inanılmaz imtiyaz ve kazanımları olan milletvekilleri ve milletin hakkını gasp eden çeteler cemaat ve tarikatlar utancımız olmaya devam ediyorlar.
Okullarda açlıktan bayılan çocuklara bir kap yemek veremeyen, tuvaletlere bir kalıp sabun koyamayan ve okulların kapısına bir koruma veya polis koyamayan iktidar Tek Adamı korumak için en az 300 polis görevli ve arabaya para bulabiliyor.
Ben daha fazla yazmayayım çünkü ne kadar yazarsam yazayım yapılan kötülüklerin haddi hukuku yok…
Umarım tez zamanda sandık gelir ve halkımız bu faşist düzene son verir.
Sevgiyle saygıyla, eşit yurttaşlar olarak barış ve kardeşlik duyguları ile insanca, onurluca, özgürce, haksızlıklara ve hukuksuzluklara izin vermeden yaşayalım ve yaşatalım.
GÜLER BUĞDAY