Dükkana gelen kargocu çocuğun yanında babamla kavga edişimiz her aklıma geldiğinde çok utanıyorum.. Geçen yine sanayiye gelmiş beni arıyo ‘abla sizin sokağa girmeye korkuyorum’ diyo sokağın başına çıkıp aldım kargoyu:(
ben bugün böyle şeyler beğeneyim eşim gitsin arkadaşlarıyla story atsın buzdolabı vardı sırtımda hikayeye bakarken öyle bi ağırlık yani kdkfkdn tek pozitif şey fotoğrafta benim olmamam tşkrlr svdğm..
@yavuzkubra +kübra nerde ya arıyorum açmıyor
-ağacın tepesinde kübra arama işi var
+bes dakikasını ayırabilir mi bana ya
(ağacın tepesine telefon ulaştırdık
Ensar o kadar kısmetse olur bağımlısı ki sayesinde tam 1 haziran 00.00’da bölümün içindeydik, beni bile şok etti yani, en kısmetus benim eşimdir öykü hanım
@yavuzkubra Biz hissediyoruz bitanem senin yerine sen sinirlenme nefret kusma hiç biz yapıyoruz askimmm dünya güzelim canım arkadaşım (safiye&seda)
Kübralardan 12 saat önce falan çıktım şu an yine kübralardayım. Beni görünce duvarlardan bile ‘yine geldi bu’ sesi geliyor bizim bağımlılık başka bi seviyede skfkskkf
Takım elbise giyip tarz olayım derken babamın 4.oğlanı ilan edildim.
Memati ve kara kenana benzetilmem de cabası://
Babam gördü diyo ki ‘kim bu gelen adam, almana gerek yoktu kızım benim dolapta var giyseydin’ bu zorbalık karşısında sessiz kalıyorum ben mutluyum ceketimle……
Bugün Gülay’ın ofise gittik oturmaya tartılmamakta kararlıydım görmek istemiyordum. Kübra gaza getirdi tabii ki hemen çıktım tartıya ve sayıları görünce ağlama krizim geldi iyi oldu ihtiyacım vardı aradan çıktı aylık ağlama işi bide üstüne camda overthinklendim iyi geldi iyi
30 yaşıma merdiven dayarken 15 yıldır taktırıcam diye sayıkladığım diş telini taktırdım. Kola ve cips kesinlikle yasakmış 6.5 yaşındaki yeğenim ‘iyi oldu işte sağlıklı yaşarsın artık’ dedi 30a dayadığım merdivenden yere yapıştım yani o derece bi utanç
Bi ağlama krizi geliyor bi donup kalıyoruz seni düşünenler zorla bi damla su içirmeye çalışıyor, gözün hiçbir şey görmüyor.
Diğer aile bireyleriyle göz temasından kaçıyorsun çünkü artık bi parçamız yok, yarım kaldık herkesin ciğeri yanıyor
İnsanoğlu buna da alışıyor mu gerçekten?
İlk defa aile bireyimizi kaybettik.
Bu kadar derinden acı hissettiğimi hatırlamıyorum, kelimelerle anlatılabilecek türden değilmiş.
Tabutla geldi, ağladık, sarıldık, götürdüler, dua okundu, insanlar yedi içti ve sohbete başladılar. Biz ise öylece boşluğa bakakaldık