Gürem🥤

nerde hani

[avcemilkapanan6 @avkapanan6]

📍Bugün İBB Davası’nda 15,5 milyon insanın oyuyla Cumhurbaşkanı adayı seçilen Ekrem İmamoğlu, ciddi bir hukuksuzluğa maruz kaldı. Sizler için özetliyorum. NATO Ankara Zirvesi’nden dolayı araya kaynamasın:

— Hakim, Ekrem İmamoğlu’ndan savunmasına başlayıp kısa bir süre içerisinde (yarın) bitirmesini istedi.

— İmamoğlu da “aylarca bekledim, 2000 küsür yıl cezayla yargılanıyorum, neden savunmamı kısıtlıyorsunuz” dedi.

— Hakim ısrar etti, Ekrem İmamoğlu da savunmasını 1 günde bitiremeyeceğini söyledi.

— Bunun üzerine Mahkeme Başkanı, “o zaman susma hakkımı kullanıyorum yazacağım, çıkın dışarı” diyerek İmamoğlu’nu salondan çıkarttı.

Bakın bir Ceza Avukatı olarak söyleyeyim: Bu savunma hakkına açıkça bir müdahaledir. 1 hafta da savunma yapsa siz sanığı bölemezsiniz.

Özellikle böylesi büyük bir davada kimseden apar topar savunma yapmasını bekleyemezsiniz. İmamoğlu’nun kısılan sesini herkese duyuralım!

[Deniz Göktaş @idgoktas]

Karatepe Yüksek Güvenlikli Kapalı Ceza İnfaz Kurumu’ndan herkese selamlar. Merak eden varsa içten bir şekilde söylüyorum, keyfim yerinde. İlerleyen günlerde façayı bozmamak için iyi hissetmiyorken “iyiyim” diyebilirim. O durumda bir yerlere göz kırpma emojisi koyarım.

Birçok açıdan nostaljik bir deneyim oluyor. Yıllar sonra televizyon izliyorum ve alaturka tuvalet kullanıyorum. Üstüne bir de Dünya Kupası eklenince 2002 yılında maça yetişmek için okuldan eve koşan Çocuk Deniz’e döndüm ama şişman Ronaldo’suz aynı keyfi vermiyor. Bu arada reklamlar iyice sıkıntı olmuş. Kantinden AdBlock istemek için dilekçe yazmayı düşündürdü. Sürekli meşrubat içen Boran Kuzum ve Feyyaz’ı görüyorum. Umarım müstakil bir ev alacak kadar iyi bir kaşeye anlaşmışlardır. Yoksa çekilecek çile değil. Nihat Kahveci’ninkini ev de kurtarmaz. “Kuşkaş ne topçuydu be!” Bir de yağcılık gibi olacak ama TRT 2 çok iyiymiş. İlaçlarıma henüz ulaşamamışken Kiarostami’nin Kirazın Tadı antidepresan gibi imdadıma yetişti yine. Yemekler ODTÜ yemekhanesiyle aynı. Dışarıdayken günde 1,5 öğün yiyordum, burada 3 öğün yiyorum vakit geçsin diye. Diş fırçalama işini de günde ikiye çıkardım, yine vakit geçsin diye. Alaturka tuvalet de daha sağlıklı diye duymuştum. Öyle değilse bile buradan çıkana kadar söylemeyin, motive kakalarımın tadı kaçmasın.

Bildiğiniz gibi kendi isteğimle dönüp teslim olmama rağmen ters kelepçe yapmak istediler. Rızam olmadığını söyledim. Zor kullanarak yaptılar. Şanlı direnişim yaklaşık 4 saniye sürdü. Polisler 2 katım n’apayım? Sonra emniyette birisi, “ya aslında sosyal medyaya içerik üretmek için” demiş olmalı ki; restoranda tam yemek yiyecekken “arkadaşlar bir saniye bozmayın” deyip masanın fotoğrafını çeken influencer tatsızlığında, ters kelepçeli videolarım çekildi; önden, arkadan, yandan. Hepsinde bir şekilde kameramanı bulup sırıttığım için uzak-arka açıyı yayınlayabilmişler.

Yapıcı bir eleştiri: Vatan Emniyet binası dökülüyor. Çalışanlar sıcaktan baygınlık geçiriyordu. Osmanlı’dan kalma klimalar var ve onlar da çalıştırılmıyor. Sadece amirlerin odasında son model klima var. Bu memurlar sırf siz istiyorsunuz diye kendilerine hiçbir zararı olmayan ve hatta belki sempati duydukları insanlara kötü polis rolü yapıyorlar. Duygusal yükü ağır olmalı; müstakil ev verseler yapmam. Bari bir klima alın. Yeri gelmişken söylemeden geçemeyeceğim, bu iki günlük kısa mesaim gösterdi ki Behzat Ç. ve Bir Zamanlar Anadolu’da kurmaca değil belgeselmiş, bütün diyaloglar ve karakterler birebir gerçekmiş.

Uçağa binmeden önce internetteki son dakikalarımda gördüğüm son şey “ailesinin gözüne girmek için kendini yakıyor, yazık!” tarzı yüzeysel psikolojik analizlerdi. Annemin Airbnb’de biblo kırdığı için ağıt yakması ve babamın gerçekten iyi bir baba olması dışında bütün anlattıklarım kurmacadır. Şaka yazabilmek için uydurduğum hayali çatışmalardır. Kişi ve kurumlar gerçek değildir. Mizahi bir yaklaşımdır. Pardon, mahkeme diline alıştım; siz bari şaka açıklattırmayın.

Kendimi bildim bileli hiçbir konuda baskı yapmamış, bana dair beklentiye girmemiş, çöp adam bile çizsem duvara asmış can dostlarımdır ikisi de. Her anne-baba kadar korumacı ve kaygılıdırlar. 2023’teki ilk Harbiye gösterimden sonra bile “Psikolog olsan keşke, boş vakitlerinde stand-up yaparsın” seviyesinde klişe; “yurtdışında İngilizce yapsan olmuyor mu?” diyecek kadar oğullarını gözlerinde büyütmüş insanlardır. Hemfikir olmasalar da bütün saçma kararlarımın arkasında durdular, bu gösteride de öyle olduğunu biliyorum, huzurlarınızda ikisini de öpüyorum.

Bu gösteriyi ne bir karşılık umarak ne de bir an bile cesur hissederek yayınladım. 7 yıl boyunca muhteşem bir hayat yaşadım. 25 yaşıma kadar içedönük, ölümüne karamsar, her şeyden şikâyet eden bir insan olarak; hobi seviyesinde yirmi seyirciye stand-up yapsam yeterince mutlu olacakken yüzlerce gösteride binlerce insanla beraber güldüm, yüzlerce yeni arkadaşım oldu, çok kalabalık ve sevgi dolu hissettim. Üstüne ihtiyacımın çok üstünde para kazandım.

Gencecik insanlar üniversiteleri korumak için, birçok konuda aynı düşünmedikleri belediye başkanlarına haksızlık yapıldı diye başlarına bu kadar bela alırken, “politik mizah” yaptığını iddia eden biri olarak en zararsız cümleleri bile ‘ama bunu yanlış anlarlar mı?’, ‘burayı manipüle edip sana saldırırlar mı?’ kaygılarıyla silmekten, etrafından dolanmaktan sıkıldım. O kadar sıkıldım ki, sıkıntım hayli yüksek olan korkumu aştı.

Gözaltı gecesi uyuşturucu testi sonrası götürüldüğüm hastanede beni görünce heyecanla el sallayan yetmiş yaşında teyze ise, kişisel sıkıntımı hayalimin ötesinde bir memnuniyete dönüştürdü. “Halk beni anlamadı ve başıma işler geldi” diye beklerken, “Halk beni anladı ve başıma işler geldi” oldu. WIN-WIN.

Temel seviyede Türkçe bilen, gösteriyi sahiplenen ve dayanışma gösteren herkese sevgiler. Gündemi salıyorum, kararlıyım bu sefer Moby Dick’i bitireceğim. Size dışarıda kolaylıklar.

[mert+ @mertpostif]

Devlet bazen…

şortla gelip teslim olan adama büyük operasyon çekmiş gibi tribe girer

[Bürküt. @HurriyetUlan]

Cumhuriyet tarihinin en utanç verici fotoğrafı.

[Özgür Özel @eczozgurozel]

Bugün bir milattır.

Bugünün öncesi vardır.
Sonrası olacaktır…

[T24 @t24comtr]

🎙️ Mustafa Alabora’dan Haldun Dormen’e veda:

💬 “Ben dostumu kaybettim, İstanbul da beyefendisini kaybetti. Burada olamayan, oğlum Mehmet Ali Alabora için ona son kez dokunacağım”

[Gürem🥤 @guremozcan]

@budamiolmuyo @zeyno_citlembik Bir de altında böyle bir not vardı

[Gökhan @parSgokhan]

Gülşah Durbay 🥀

1997 / Koldere-Manisa

[erhan öksüzoglu @erhan_oksuzoglu]

16 yaşında ehliyetsiz biri ailemi yok etti.
Eşim toprağın altında, ben canlı canlı her gün ölümü yaşar oldum yavrum her gece annesiz ağlıyor.
Eşimin katili 4 ay sonra serbest…
Buna adalet diyorsanız, ben adaletin tanımını bilmiyorum.

#ÜmranİçinAdalet

[Alican Uludağ @alicanuludagg]

Ulaştırma ve Altyapı Bakanı @a_uraloglu açıklama yapana kadar soracağım?

Sizin yaptırdığınız metro inşaatında yaşanan göçme nedeniyle Gebze’deki 7 katlı bina çöktü.

— 44 yaşındaki baba Levent Bilir
— 37 yaşındaki anne Emine Bilir
— 12 yaşındaki Emir Bilir
— 14 yaşındaki Nisa Bilir

Artık yok. Neden susuyorsunuz?

[deftersanat @deftersanat]

Gözlerimde senin gözlerin kaldı.

[schwifty godzilla @trulyyourstan]

ya amınakoyim bu ülkede neden hep he konuda YÜZÜP YÜZÜP SÜREKLİ KUYRUĞUNA GELİYORUZ bunun mantıklı bilimsel spiritüel bi açıklaması var mı

[rudz @rudzartz]

blurred

[z. @onlyzafs]

Lavaboya sıkışan karpuzla aynı ölçüler

[Stargirl @puellastellarum]

Bir gün çocuklarımız özgür doğacak!

[Sinyor @SinyorBoey]

🥺 Spiker son kez ‘Son anda Muslera’ dedi. Paramparça olduk, mahvolduk.

[Nurgül Göksu @nurgul22]

Depremin üzerinden 5gün geçmişti, arama kurtarma ekipleri çalışmayı bırakıp enkazı terketti, “yan apt yıkılma tehlikesi var”dediler. Benim öpmeye kıyamadığım 3yavrum enkazın altındaydı, öylece enkaz başında kalakaldım, o çaresizlik ve değersizlik hissini hiç unutmuyorum.Sonra gönüllü ekipler geldi,izin verirlerse biz çalışırız dediler. Düşünün;depremin 5.günü ben yavrularımın olduğu enkazda gönüllü ekipler çalışabilsin diye yetkililere ulaşmaya çalışıyorum.Tıpkı şimdi kuzularımı benden alan “firariler “yakalansın diye uğraştığım gibi.Yavrularımı depremin 8.günü akşam enkazdan tek tek çıkardılar,bedenlerini kepçe ile soğuk betonun üzerine koydular.Gece karanlığında siyah çöp torbalarına koyup defnettim evlatlarımı. 2buçuk yıldır adalet diye inliyorum.Firarilerin şirketlerine hala kamu eliyle ihaleler veriliyor,bizim çocuklarımızın canının hiç kıymeti yokmuş! Hayırlı Cumalar