"Περί Ιστορικών Μύθων, 2.235 ετών και Κατασκευασμένων Ριζών το ανάγνωσμα..."
Είπα χθες θα το κάνω και το κάνω για να δούμε τι πραγματικά γιορτάζουν και ποιος τελικά ζει μέσα σε έναν κατασκευασμένο εθνικό μύθο!
Για να βγει αυτός ο ακριβής αριθμός των 2.235 ετών, έπρεπε να πάρουν την "ιστορία" τους και να τη μεταφέρουν κάτι αιώνες πίσω για να δέσει ο αχταρμάς.
Έτσι φτάνουμε στο 209 π.Χ, χρονολογία που ο τουρκικός στρατός θεωρεί ως έτος ίδρυσής του. Ταυτίζεται δε με την άνοδο του Μέτε Χαν στο θρόνο της Αυτοκρατορίας των Χούνων στην Κεντρική Ασία...
Ωραία...Αλλά ποιοι ήταν οι Χούνοι και τι σχέση είχαν με τους Τούρκους; Και εδώ αρχίζουν τα ωραία!
Οι μόνες σύγχρονες πηγές που έζησαν και κατέγραψαν τους Χούνους της Ασίας το 209 π.Χ. είναι οι Κινέζοι της Δυναστείας Χαν. Στα κινεζικά χρονικά (όπως το Shiji του Σίμα Τσιάν), οι λαοί αυτοί καταγράφονται απλώς ως "Hu" (βάρβαροι του Βορρά).
Οι Κινέζοι δεν αναφέρουν πουθενά τη λέξη "Τούρκος" (η οποία, μάλιστα, στα κινεζικά αποδόθηκε αιώνες μετά ως Tujue)...
Η σύγχρονη αρχαιογενετική, μετά από εξέταση DNA από τάφους των Χούνων στην Μογγολία, μας δίνει τo εξής ενδιαφέρον : Οι Χούνοι δεν ήταν φυλή, ήταν ένα "πολιτικό σχήμα"...
Μέσα στους τάφους βρέθηκε ένας κυριολεκτικός αχταρμάς :
- Μογγολικά φύλα (δηλαδή άνθρωποι της ανατολικής στέπας/πολιτισμός Slab Grave).
- Σιβηρικά/Ουραλικά φύλα (γλωσσικά ανήκαν στην οικογένεια Γενισέι, που σήμερα έχει σχεδόν εξαφανιστεί).
- Ιρανικά/Ινδοευρωπαϊκά όπως τα λένε (απόγονοι των αρχαίων Σκυθών της Κεντρικής Ασίας, με καυκάσια χαρακτηριστικά).
Όλοι αυτοί ενώθηκαν κάτω από έναν χαρισματικό ηγέτη (τον Μέτε Χαν) για να ληστεύουν την Κίνα. Δεν είχαν κοινή καταγωγή, ούτε κοινή γλώσσα!
Έρχονται τώρα οι γλωσσολόγοι και δίνουν τον όρο "Πρωτο-Τουρκικά φύλα", ο οποίος όμως είναι καθαρά γλωσσολογικός και όχι φυλετικός.
Οι επιστήμονες παρατήρησαν ότι κάποιες σκόρπιες λέξεις των Χούνων που διέσωσαν οι Κινέζοι (για παράδειγμα τίτλοι εξουσίας, λέξεις για ζώα) μοιάζουν με τη ρίζα της γλώσσας που μίλησαν 800 χρόνια αργότερα οι Γκιοκτούρκοι!
"Πρωτο-τούρκος" σημαίνει απλώς "αυτός που μιλάει μια πρώιμη διάλεκτο, από την οποία αιώνες μετά θα προκύψει η τουρκική γλώσσα".
Στο δια ταύτα...οι Χούνοι το 209 π.Χ. ήταν στην πλειοψηφία τους Μογγόλοι, Σιβηριανοί και Ιρανοί. Η λέξη "Τούρκος" δεν υπήρχε ούτε ως ιδέα (για την ιστορία...η λέξη "Τούρκος" εμφανίζεται για πρώτη φορά στην ιστορία και στις γραπτές πηγές (κινεζικές και ελληνικές) τον 6ο αιώνα μ.Χ. (γύρω στο 552 μ.Χ.), με την ίδρυση του Χαγανάτου των Γκιοκτούρκων, δηλαδή 760 χρόνια μετά τον Μέτε Χαν😉). Η Τουρκία οικειοποιείται τους Χούνους επειδή το κράτος τους ιδρύθηκε γεωγραφικά στα ίδια εδάφη (Μογγολία) που αιώνες μετά εμφανίστηκαν οι πραγματικοί Τούρκοι...
Μεταξύ των Χούνων, των Γκιοκτούρκων, των Σελτζούκων, των Οθωμανών και της Τουρκικής Δημοκρατίας μεσολάβησαν αιώνες κατά τους οποίους οι δομές, οι θρησκείες (από τον Σαμανισμό στο Ισλάμ), οι γλώσσες και οι γεωγραφικές περιοχές άλλαξαν ριζικά. Δεν υπήρχε ένας ενιαίος στρατός που λειτουργούσε αδιάκοπα για 2.200 χρόνια, αλλά διαφορετικά κράτη που κατέρρεαν και έδιναν τη θέση τους σε άλλα.
Η σύγχρονη Τουρκική Δημοκρατία ιδρύθηκε σε ρήξη με το οθωμανικό παρελθόν, όχι ως συνέχειά του (τα έχουμε εξηγήσει αυτά). Ο ίδιος ο Κεμάλ Ατατούρκ κατάργησε το Σουλτανάτο και το Χαλιφάτο. Ο στρατός της Τουρκικής Δημοκρατίας οργανώθηκε σε εντελώς δυτικά, κοσμικά πρότυπα, απορρίπτοντας τη δομή του οθωμανικού στρατού. Νομικά, το επαναλαμβάνω, η Τουρκία του 1923 γεννήθηκε μέσα από τη διάλυση της Αυτοκρατορίας και τη Συνθήκη της Λωζάνης, αποτελώντας ένα νέο κράτος και όχι τη συνέχεια μιας αρχαίας αυτοκρατορίας.
Η ημερομηνία "209 π.Χ." δεν είναι μια παλαιά παράδοση, αλλά μια πρόσφατη πολιτική απόφαση.
Μέχρι τα μέσα του 20ου αιώνα, ο τουρκικός στρατός γιόρταζε ως έτος ίδρυσης το 1363 (ίδρυση του σώματος των Γενιτσάρων από τον Μουράτ Α΄). Για να φτάσουμε στο 209 π.Χ. το 1960 με μια αλλαγή που έγινε από τον στρατηγό Νιχάτ Ανσούλ, Το γεγονός ότι η ημερομηνία άλλαξε με ένα απλό διάταγμα αποδεικνύει ότι πρόκειται για τεχνητή κατασκευή (επαναλαμβάνοντας το χθεσινό μου σχόλιο)!
Πάει στον κουβά λοιπόν το 209 π.Χ. Και μαζί με αυτό και το παραμύθι των "16 Αυτοκρατοριών".
Η θεωρία ότι η σύγχρονη Τουρκία είναι η συνέχεια 16 μεγάλων αυτοκρατοριών επισημοποιήθηκε μόλις το... 1969 από έναν χαρτογράφο (Akib Ozbek) και υιοθετήθηκε από τη χούντα του Εβρέν το 1980 για προπαγανδιστικούς λόγους. Οι ιστορικοί γελάμε με αυτή τη λίστα (τι άλλο να κάνουμε θα μου πείτε) γιατί "βαφτίζει» τουρκικά, κράτη που δεν ήταν:
Λευκοί Χούνοι (Εφθαλίτες): Αποδεδειγμένα Ιρανοί (Ινδοευρωπαίοι - δεν την θέλω τη λέξη αλλά ακόμη αυτή παίζει).
Χρυσή Ορδή, Τιμουρίδες, Μογγόλοι της Ινδίας: Κράτη Μογγόλων.
Οι 16 σημαίες που κρατάει σήμερα η προεδρική φρουρά του Ερντογάν είναι εντελώς φανταστικές κατασκευές του 1969, αφού οι αρχαίοι νομάδες δεν είχαν ποτέ εθνικές σημαίες!
----------------------
Οι Έλληνες δεν χρειάζεται να ψάξουν τις ρίζες τους στους Χούνους της Μογγολίας, ούτε να εφεύρουν σημαίες του 1969 για να αποδείξουν ότι υπάρχουν.
Όταν λοιπόν η κρατική προπαγάνδα της Άγκυρας οικειοποιείται κάθε νομαδική φυλή που πέρασε από την Ασία για να νιώσει "αυτοκρατορία", το κάνει για έναν λόγο: Γιατί το κράτος τους, στην τρέχουσα μορφή του, είναι το πιο πρόσφατο στην περιοχή!
ΥΓ: Αν όλος ο πλανήτης (επιστήμονες, γενετιστές, ιστορικοί) είναι "εχθροί των Τούρκων" επειδή δεν συμφωνούν με τα παραμύθια τους, τότε ίσως το πρόβλημα δεν το έχει ο πλανήτης αλλά...οι ίδιοι!
Να έχουμε όλοι μια υπέροχη μέρα με ηρεμία!
Σίγκουρντ ο Σταυροφόρος
Το 1108 ο βασιλιάς της Νορβηγίας Σίγκουρντ αναχώρησε από το Μπέργκεν με 6.000 άνδρες και 60 πλοία. Ήταν ο πρώτος μονάρχης από τον Βορρά που ξεκινούσε για Σταυροφορία. Είχε ήδη αναπτύξει πολύ καλές σχέσεις με τον αυτοκράτορα του Βυζαντίου, Αλέξιο Α΄ Κομνηνό.
Το ταξίδι του ήταν μακρύ και περιπετειώδες. Πέρασε από την Αγγλία, τις ακτές της Γαλλίας και το Σαντιάγο ντε Κομποστέλα. Στη νότια Ιβηρική χερσόνησο πολέμησε υπέρ των χριστιανών και συνέβαλε αποφασιστικά στην κατάληψη της Σίντρας, της Λισαβόνας και του Αλκάσερ ντο Σαλ στην Πορτογαλία.
Την άνοιξη του 1110 διέσχισε το Στενό του Γιβραλτάρ και επιτέθηκε σε μουσουλμάνους πειρατές στις Βαλεαρίδες νήσους (Ίμπιζα, Μενόρκα και Φορμεντέρα). Το καλοκαίρι έφτασε στη Σικελία, όπου τον φιλοξένησε ο Νορμανδός δούκας Ρογέλιος Β΄.
Το φθινόπωρο του ίδιου έτους αποβιβάστηκε στο Άκρα. Τον υποδέχτηκε θερμά ο βασιλιάς Βαλδουίνος Α΄ της Ιερουσαλήμ. Ο Σίγκουρντ επισκέφθηκε τον ποταμό Ιορδάνη, τον τόπο βάπτισης του Ιησού, και στη συνέχεια πολέμησε στο πλευρό του Βαλδουίνου για την κατάληψη της Σιδώνας — ο ίδιος με επίθεση από τη θάλασσα, ενώ ο Βαλδουίνος από τη στεριά.
Το 1111 έφτασε στην Κωνσταντινούπολη. Όλος ο λαός της Πόλης βγήκε να δει τον Νορβηγό βασιλιά. Ο αυτοκράτορας Αλέξιος του άνοιξε τις πύλες της Μίκλαγκαρντ(Στα αρχαία Σκανδιναβικά σημαίνει η Μεγάλη Πόλη - Κωνσταντινούπολη) . Οι άνδρες του Σίγκουρντ έμειναν άναυδοι μπροστά στο μεγαλείο της Αυτοκρατορίας: «Σε όλη τη χώρα υπάρχουν χωριά, κάστρα, πόλεις, το ένα πάνω στο άλλο, χωρίς διακοπή».
Πριν την αναχώρησή του, ο Σίγκουρντ δώρισε όλα τα πλοία του και τους καλύτερους στρατιώτες του στον Αλέξιο Α΄. Έλαβε άλογα για να επιστρέψει στην πατρίδα του μέσω ξηράς. Πολλοί από τους άνδρες του παρέμειναν στην Κωνσταντινούπολη για να υπηρετήσουν την Αυτοκρατορία.
Η επιστροφή κράτησε περίπου τρία χρόνια. Διέσχισε τη Βουλγαρία, την Ουγγαρία, την Πανονία, τη Σουαβία και τη Βαυαρία, όπου συνάντησε τον αυτοκράτορα Λοτάριο της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας. Στη Δανία τον υποδέχτηκε ο βασιλιάς Νιλς, ο οποίος του έδωσε πλοίο για να ολοκληρώσει το ταξίδι του. Τελικά έφτασε στη Νορβηγία με μόλις 100 άνδρες.
Ένα από τα πιο εντυπωσιακά και τολμηρά ταξίδια του Μεσαίωνα, που ένωσε τον μακρινό Βορρά με το Βυζάντιο και την Αγία Γη.