Ruhun gözyaşları, kendisi olmaktan yorulan kadınların dünyaya bıraktıkları bir manifestodur. Yakınlığın öldüğü, zalimliğin ayyuka çıktığı bir dünyada, ağlamak var olmaktır.
"Sade bir yaşantıya, telaşsız sevgiye, sakin ve yağmurlu bir güne, sevdiğim birkaç insanla aynı masada buluşabilmeye, yaz akşamlarının ince ince esen rüzgarına zaafım hiç bitmeyecek. "
Karakterim bazen insanların kafasını karıştırıyor. Yalnız olmaktan çok keyif alıyorum mesela,ama aynı zamanda sosyalim de. Bazen sessizim,bazen çok gülerim;bazen söyleyecek hiçbir şeyim olmaz,bazen çok açık sözlüyümdür. Aslında enerjiyi okuyorum ve kendimi ona göre ayarlıyorum...