Güle güle, sarıla sarıla pozlar verin. Sizin çocuklarınız Paris’te, Berlin’de rahat ve özgürce yaşamaya devam eder nasılsa. Türkiye’de sıkışıp kalmış, hayata dair umutları kalmamış çocukları kim takar?
"Tek bir dünya."
Artık sınırlar yok. Ne bayraklar, ne diller, ne haritalar. Haritalar silindi, yerlerine tek bir coğrafya çizildi. İnsanlar “biz” demeyi unuttu; sadece “tek” kaldı. Bu tek dünya, her şeyi kapsayan, hiçbir şeyin dışarıda bırakılmasına izin vermeyen bir düzenin adıdır. Kaçacak yer yoktur, çünkü bütün dünya tek bir yönetim, tek bir sistem, tek bir gerçekliktir.
"Tek bir yuva."
Bu yuva, etrafı görünmez ama aşılmaz duvarlarla çevrili "akıllı şehirler"dir. Evler sensörlerle denetlenir, caddeler algoritmalarla yürür. Kapılar parmak iziyle, göz bebeğiyle (akıllı çiplerle) ve düşüncenin frekansıyla açılır. Çocuklar doğduklarında dijital bir kimlik numarası alır, ömürleri boyunca o numaranın gölgesinde yaşarlar. Şehirler “güvenli”, “verimli”, “sürdürülebilir” diye övülür. Ama her birinin çevresinde, içeriye giren her adımın kaydedildiği, dışarıya çıkan her bakışın ölçüldüğü bir kafes vardır. Yuva, artık korunma değil; kapatılma demektir.
"Tek bir gökyüzü."
Bu gökyüzü, açık hava hapishanesinin tavanıdır. İnsanlar başlarını kaldırıp aynı bulutlara bakarlar. Fakat o bulutların arkasında ne güneşin özgürlüğü ne yıldızların sonsuzluğu vardır. Gökyüzü, herkesin aynı anda izlendiğini hatırlatan bir ekrandır. Balon uydu gözleri, drone gölgeleri, hava kalitesi sensörleri… Hepsi “tek dünya”nın vatandaşlarının nefesini bile sayar. Gökyüzü mavidir, ama o mavilik, kafesin tavanına boyanmış bir renktir. İnsanlar hâlâ yukarı bakarlar; çünkü başka bakacak yer kalmamıştır.
"Tek bir umut."
Bu umut, kalplerin en derininde, dilin ulaşamadığı bir yerde saklanır. Tek dünya devletinin resmi dilinde “umut” kelimesi yoktur; çünkü umut, düzenin kabul edemeyeceği bir sapmadır. Yine de bazı kalpler, geceleyin, ekranlar kapandıktan sonra, o kelimeyi sessizce taşır: Umut. Bir gün duvarların algoritmalarının bozulacağı, bir gün gökyüzünün gerçekten açık olacağı, bir gün “tek”in parçalanacağı umudu. Bu umut ne bağırılır ne paylaşılır; sadece taşınır. Taşımak bile cesaret ister.
"Tek bir ses."
Bu ses, totaliter, zorba ve dayatmacı bir yönetimin tek ve mutlak sesidir. Eleştiri suçtur, soru isyandır, şüphe hastalık sayılır. İnsanlar konuşmaz; konuşturulur. Düşünceleri, 1984’ün dünyasında olduğu gibi, henüz kelimeye dökülmeden bastırılır. Yüz ifadeleri okunur, kalp atışları ölçülür, göz bebeklerinin genişlemesi bile “düşünce suçu”nun kanıtı olabilir. Tek ses, milyonlarca boğazdan çıkan, aynı cümleleri tekrar ve tekrar eden bir sestir. Başka bir ses yükselirse, o ses “tek”e aykırı sayılır ve yok edilir. İnsanlar sesini çıkaramaz; çünkü ses çıkarmak, varlığını hatırlatmaktır. Kölelik ise, sesin bile unutulduğu yerde başlar.
Ve böylece tek dünya, tek yuva, tek gökyüzü, tek umut ve tek ses altında; insanlar hem var olur hem yok olur. Kalplerinde taşıdıkları o küçük, sessiz umut dışında… Hiçbir şeyleri kalmaz.
İşte,
"Tek bir dünya,
Tek bir yuva,
Tek bir gökyüzü,
Tek bir umut,
Tek bir ses" derken haber verdikleri, tasarlamak istedikleri gelecek budur.
Onlara engel olabilmenin ilk yolu budur:
“Sıfır atık”, “sıfır karbon”, “sürdürülebilir yaşam”, “ortak gelecek” diye süslenen her mottonun, aslında toplumu gönüllü köleliğe razı etmek için tasarlanmış, insani görünümlü bir zincir olduğunu idrak etmek.
Bu cümleler şekerle kaplı kelepçelerdir.
Gülümseme ile sunulan boyun eğmedir.
“Dünyayı kurtarıyoruz” denirken, aslında insanın kendi iradesi kurtarılmaktan alıkonuluyordur.
Tüm bunlar anlaşıldığı anda, rıza yoktur.
Rıza göstermeyenlerin sayısı çoğunluğa ulaştığı anda, o çok arzu ettikleri "Tek Dünya", daha doğmadan çöker.
Çünkü hiçbir kafes, içindeki insanların kapıyı kendilerinin kapatmasını istemediği sürece tamamlanamaz.
Ve hiçbir tek ses, çoğunluğun “hayır” dediği yerde tek kalamaz.
"Tek Dünya"ya HAYIR.
Fon krizinden ülkenin anası ağlarken, İsrail’e çelik ihraç eden şirketin fabrikasında 18 işçi ölmüşken, Türkiye’de iktidar ve iktidarın kullanışlı zihinlerinin halka tartıştırmak istediği şeyler: 2014 yılından bir Haluk Bilginer videosu ve Greta’nın COP’u ve AKP’yi eleştirmesi
Futbol takımlarının nasıl yabancı kontenjanı varsa, siyasi partilerin de olmalı. Koyacaksın 15- 16 tane Maori'yi meclis grubunun içine, o varankların marankların, mıymıy aile bakanlarının karşısına, yapsınlar şovlarını. Yoksa Sera Kadıgil'le falan bir yere kadar.
This is Pakistan. He is frying in oil that seems like it hasn't been changed in 4 years. It looks like motor oil. A tourist eats this and dies in 60 seconds.
🔴 Afyonkarahisar'da 8 kişiyi katleden Arif Sefa Özdemir'in ifadesinin tamamı: (İHA)
“Geçtiğimiz yıl Ahmet Uzel'den 40 bin Euro karşılığında vadeli olarak biçerdöver satın aldım. Bu biçerdöverle Manisa ve İzmir çevresinde çalışmaya başladım. Ancak İzmir'de tarlada çalışırken biçerdöver yandı ve kullanılamaz hale geldi.
Kalan borç nedeniyle aramızda anlaşmazlık çıktı. Benden 11 bin Euro istedi. Ben ise 4 bin Euro borcum kaldığını söyledim. Telefonda tartıştık, karşılıklı küfür ve tehditler yaşandı.
Olay günü ödeme yapacağımı söyleyerek Ahmet Uzel'i Afyonkarahisar'a çağırdım. Yanında Bekir ve Noman Toprak da vardı.
Gazlıgöl girişinde buluştuk. Tartıştık. Bu tartışmadan sonra onları öldürmeyi kafama koydum.
Hem babamdan para alacağımızı hem de tarlaya bakacağımızı söyleyerek üç kişiyi Ayazini köyünün kırsalına çektim.
Transit aracımla kaçmalarını engelleyecek şekilde önlerini kestim. Araçlarının yanına yaklaşıp ön koltuktaki iki kişiye ateş ettim. Ardından arkadaki kişiyi vurdum. Hareket ettiğini görünce bir kez daha ateş ettim.
Üç kişiyi öldürdükten sonra kaçmaya başladım. Yakalanmamak için yol boyunca araç değiştirmeye karar verdim.
Kıyır köyü yolunda 35 AG 5198 plakalı aracın önünü kestim. Araçta Seydi Ahmet A. ve Satı A. bulunuyordu. Araçlarını istedim ancak vermediler. Tüfeğimi almaya çalıştıkları için ikisini de vurarak öldürdüm ve araçlarını aldım.
Bu araçla ilerlerken başka bir otomobille hafifçe sürtüştüm. Sürücü İsmail Ş. tüfeğimi görünce polisi arayacağını söyledi. Bunun üzerine kendisini vurarak öldürdüm.
Selimiye köyü civarında bir çekici beni sıkıştırdı. Çekiciye de ateş ettim.
Afyonkarahisar merkezde aracını almak istediğim Sevgi P. aracı vermeyince başından vurdum. (Kurban ağır yaralı.)
İhsaniye ilçesine bağlı Yukarıtandır köyüne yaklaştığımda aracımı yeniden değiştirmek istedim. Bu nedenle üç kadının bulunduğu siyah otomobilin önünü kestim.
Ön koltuktaki kadın araçtan indi. Ona çok sayıda kişiyi öldürdüğümü ve kaçabilmek için arabaya ihtiyacım olduğunu söyledim.
Diğer iki kadın araçtan inmedi. Önce 10'dan, ardından 5'ten geriye saydım. Araçtan inmediklerini ve telefonlarını bırakmadıklarını görünce ikisine de ateş ederek öldürdüm.
Araçtan inen kadına zarar vermedim.
Ardından başka bir otomobile arkadan çarparak durdurdum ve aracı gasp ettim. Eskişehir'in Seyitgazi ilçesine doğru kaçmaya devam ettim.
Kırka ve Taşlık mahallelerinde mantar toplayan vatandaşların aracını, ardından başka bir aracı daha silah zoruyla aldım.
Yanımdaki tüfek büyük olduğu için daha kolay taşıyabileceğim bir tabanca bulmaya çalıştım.
Girdiğim köylerde muhtarların evlerini aradım. Kendimi bazen Ankara'dan gelen denetleme görevlisi, bazen de MİT personeli olarak tanıttım.
Muhtarların beylik tabancalarını almaya çalıştım ancak başarılı olamadım.
Kaçarken kullandığım araç çamura saplandı. Bunun üzerine yaya olarak kaçmaya devam ettim.
Taşlık Mahallesi'nde anahtarı üzerinde bırakılmış bir araç bulup çaldım.
Jandarmanın dur ihtarına uymadım ve kaçmaya devam ettim. Daha sonra araçtan inerek yaya olarak kaçmaya çalıştım ancak düşerek yakalandım.
Yaptıklarımdan çok pişmanım. Alkolün etkisiyle ne yaptığımı bilmiyordum.”
Fatma Betül Sayan henüz tutuklanmadan AKP'li hesaplar tarafından dolaşıma sokulan "duruşumuz belli" videoları yargı bağımsızlığının muazzam bir kanıtı :D
Altı üstü bir kişiyi tutuklayacaklar onun bile prodüksiyonunu hazırlamışlar, helal olsun.
Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı, Fenerbahçe - Liverpool maçında giydiği "totem" çoraplarını 10 bin dolara satıp, Çocuk Esirgeme Kurumu'na bağışlayacağını belirten Ersan Diamond hakkında suç duyurusunda bulundu.
Gerekçe: "Türkiye Cumhuriyeti Devletini Alenen Aşağılama"