Aylardır bozuk duran yürüyen merdivenleri yapmaktan aciz denilenler, NATO Zirvesi yaklaşınca bir anda tamir etmeyi hatırladı. Demek ki yapılamıyormuş değil, yapılmak istenmiyormuş.
İşçi hareketi, sermaye düzenine karşı bağımsız bir hat örmek yerine milliyetçi siyasetin yedeğine sürüklendiğinde, bedelini her zaman emekçiler öder. Çünkü sermaye sınıfı bölünmüş işçilerden, örgütlü ve sınıf bilinci gelişmiş işçilerden daha çok hoşlanır.
İşçiyi işçi yapan şey milliyeti değil, üretim sürecindeki konumudur.
İşçinin karşısındaki temel güç de sermaye düzenidir. Bu gerçeği görünmez kılan her siyaset, işçi hareketini güçlendirmek yerine zayıflatır.
Aynı fabrikada, aynı ocakta alın teri döken emekçileri etnik ve ulusal kimlikler üzerinden değil, ortak sınıf çıkarları temelinde birleştirmek gerekir.