Annesinin bebeğiydi.
Tek başına, soğuk taşın üzerinde, hiçbir insanın dayanamayacağı acılar çektirdiler. Hiçbir sebep yokken, o ufacık günâhsız bedeninden yaşanmamış hayatını söküp aldılar.
Allah’ın dilsiz kulunu,
susmuş bir meleği öldürdüler.
Dudakları kapalı.
Kabullenmiş, vazgeçmiş, teslim olmuş.
Çığlık yok.
Direnecek gücü yok.
Dermanı yok.
“Hesabımı gücü olanlar soracak” dercesine…
Dudakları sımsıkı kapalı.
Bu küçücük bebeğin acılı son bakışı,
sonsuz cehenneminizin gözcüsü olacak.