az önce şöyle bir cümle okudum: "iki insanın birbiriyle karşılaşması kadere, tanıştıktan sonra yan yana kalmaları ise onların gayretine bağlı" o kadar haklı ki.
Bi yaştan sonra da sabredip beklemek resmen zaman kaybı, zaten zaman aşırı hızlı geçiyor bi de bi şeyleri bekleyerek zamanı heba ediyormuşum çöpe atıyormuşum gibi hissediyorum
Çok sevmenin bile bir sınırı var. Gün geliyor beş bin adım attığın yolda bir adım daha atmayı kendine yediremeyip dönüyorsun. Her şey bi yere kadar, sevgi bile.
İstiyorum ki hayat bi gün de güzel şeylerle beni şaşırtsın, mesela bi kez olsun asla tahmin edemicem sevinçten şoka falan giricem güzellikte bi şey olsun hiç olmadı