Top Tweets for #EXPERIMENTEN

Lieve mensen,   Het duurt lang, en elke keer dat er een doorbraak lijkt te gebeuren verandert het narratief en start het verhaal van voren af aan. Toch is er wel reden voor hoop. De verhalen worden steeds ongeloofwaardiger, niet omdat ze gekker zijn, maar juist omdat ze een herhaling zijn van de vorige, in een ander jasje, maar duidelijk zichtbaar.   Geef ze eens ongelijk. Als een meerderheid van het volk elk verhaal slikt voor zoete koek, waarom zou je dan nog creatief zijn? Herhaal wat werkt, maar daar schuilt ook de zwakte van de machine: het gebrek aan creativiteit. Inmiddels hebben AI en de massasurveillance al heel veel informatie verzameld over ons, de mensen die zich niet neerleggen bij een slavenbestaan. Toch lukt het niet om de genadeklap te geven, daarvoor is het verzet te divers, te onvoorspelbaar, te gefragmenteerd. De strategie die nu wordt verkozen is inkapselen en hopen dat wij bezwijken aan interne conflicten.   De pizza-slicer die door middel van Oekraïne, Gaza, stikstof, migratie en LHBTI een groot deel van het verzet in verwarring bracht en daarmee de saamhorigheid en het momentum onderbrak, is steeds minder effectief. Er zijn ook maar een x-aantal onderwerpen die zich lenen voor verdeeldheid.   Onze grootste valkuil is dan ook niet dat wij alsnog voor het een of andere bedrog vallen, maar dat we dezelfde fouten maken als in ons leven vóór C19: het kleinzerig, egocentrisch, met lange tenen en verwijt naar de buitenwereld wijzen en foeteren, terwijl wij heel goed weten dat dit het gedrag is waarmee wij afhankelijk zijn en minder dan ons potentieel vervullen. Het gevoel van niet gewaardeerd te worden, of te weinig krijgen, of niet begrepen worden, of niet geliefd zijn. Kortom: het gevoel van tekort, dat is wat ons telkens weer parten speelt. Alsof wij toch iemand nodig hebben die zegt: goed gedaan, je zit op de goede weg, slim gezien, of hier heb je een opslag. Natuurlijk is waardering fijn, natuurlijk is gewin fijn, natuurlijk is het fijn als men ziet hoe slim, gevat, creatief of puur je bent, maar doe je het daarvoor? Of doe je het omdat je van binnen een drijfveer voelt om het te doen?   Natuurlijk wil ik gelijk krijgen aangaande het hele C19-narratief, maar niet omdat daarmee mijn slimheid of mijn mentale gezondheid wordt bevestigd, maar omdat het een essentiële stap is om de maatschappij te helen. Dat brengt mij op de vraag wat wil je? En waarom?   Ik hoor mensen aan onze kant wel eens spreken over tribunalen en gerechtigheid en zware straffen voor hen die de mensheid dit allemaal hebben aangedaan. Kortom: straf voor de daders, een vorm van genoegdoening, een ‘getting even’, oog om oog en tand om tand. Wat heb je liever, wraak of verbetering? Wil je liever dat de ander ook lijdt, of wil je voorkomen dat jij en ook die ander in de toekomst lijden?