Top Tweets for #Geleerd

7 januari. Exact tien jaar geleden waren we plots allemaal even Charlie. Op 7 januari 2015 richtten de broers Kouachi een waar bloedbad aan op de redactie van het Franse satirische blad Charlie Hebdo. In naam van Al Quaida en van de islam. Twaalf journalisten, cartoonisten en toevallige aanwezigen bleven dood achter, Frankrijk was in shock en vanuit de hele wereld stroomden de steunbetuigingen voor de vrije meningsuiting toe. Intussen is er al heel veel water door de Seine gestroomd, en is de aanslag op Charlie Hebdo helaas nog maar een voorsmaakje gebleken van wat ons later – opnieuw in Frankrijk, maar net zo goed in eigen land, in Engeland of in Duitsland – te wachten stond. De allerzwaarste aanslag volgde eind 2015, opnieuw in Parijs, waar bij een grootschalige aanval op onder meer de concertzaal Bataclan, enkele cafés en het Stade de France ruim 130 onschuldige mensen het leven zouden laten. Maar ook in Kopenhagen, Berlijn, Londen en uiteraard Brussel zouden er de volgende jaren nog vele tientallen slachtoffers vallen door islamistische terreur. Dat niets ontziende religieuze fanatisme heeft onze West-Europese samenleving grondig veranderd, zo blijkt nog haast dagelijks. In de eerste plaats uiteraard omwille van het permanente onveiligheidsgevoel dat vandaag diep verankerd zit in onze samenleving. Op een kerstmarkt, tijdens een popconcert, in de aanloop naar een voetbalwedstrijd of op school: altijd en overal kunnen terroristen toeslaan. En alles waterdicht beveiligen, is eenvoudigweg onmogelijk, zo weten we intussen. Daarnaast, en nog veel ingrijpender, zijn ook onze Europese levenswijze en onze zo gekoesterde vrije meningsuiting op sluipende wijze almaar meer onder druk komen te staan. Kritiek op de islam kan – letterlijk – levensgevaarlijk zijn. Zelfs een onschuldige leerkracht zoals Samuel Paty, die het had aangedurfd om in de klas twee Mohammed-cartoons te willen bespreken, moest dit met zijn leven bekopen. En waren we tien jaar geleden nog allemaal Charlie, dan is het nu in Franse linkse kringen blijkbaar al opnieuw aanvaardbaar geworden om Charlie Hebdo weg te zetten als islamofoob. Overal in Europa, ook in België zijn er almaar meer politici die om electorale redenen weigeren om zich duidelijk uit te spreken tegen het oprukkende islamisme in bepaalde wijken of scholen. Het onlangs verschenen - en behoorlijk onthutsende - boek “Allah n’a rien à faire dans ma classe”is daarvan de perfecte illustratie. (Info: https://t.co/M9hToXScKt). Het gaat over eenzaamheid van onze leerkrachten en de angst op school, de druk op schoolmeisjes en allerlei bedreigingen. Charlie Hebdo was 10 jaar geleden maar blijkbaar hebben we niets geleerd. Ik denk dat we deze trieste verjaardag moeten aangrijpen om allemaal samen opnieuw iets meer Charlie te worden. Assita Kanko