Top Tweets for #HIOB

Jest taka cisza po ostatnim słowie. Każdy, kto kiedykolwiek naprawdę coś powiedział, ją zna. Mowa o słowie, które dotarło i które coś po sobie zostawiło. Aktor, mądry głównie cudzym słowem, dobrze ją zna. Kurtyna opada, mikrofon milknie, nastaje cisza - i nie wiesz, czy dotknąłeś prawdy, czy tylko zawodowo odrobiłeś rzemiosło. Taką ciszę zna Hiob, lepiej niż ktokolwiek. Stracił wszystko. Przyjaciele zasypują go gotowymi odpowiedziami - teologicznymi, poprawnymi, martwymi. A Hiob ich nie przyjmuje. Nie z buntu, lecz z uczciwości. Bo żadna odpowiedź nie jest prawdziwa. A Bóg milczy. Przez cały środek Księgi - milczy. 4 kwietnia 1999 roku, w Niedzielę Zmartwychwstania, Jan Paweł II podpisał List do artystów. To pewna konstytucja dla tych, którzy uznają Papieża i jego myśl za punkt odniesienia swojej drogi twórczej. Wybrał ten dzień nieprzypadkowo. Papież, który sam był poetą i aktorem, podpisał list właśnie w Niedzielę Zmartwychwstania - jakby chciał powiedzieć: to wezwanie do artystów świadomych swojego powołania jest wezwaniem Paschalnym. To wezwanie do powstania z martwych! Bo jego list jest odezwą spisaną w dniu ciszy absolutnej, która nie jest ciszą po zakończonym dziele, lecz ciszą przed odzyskaniem świadomego życia. Dzisiejszy 4 kwietnia ma jeszcze jeden wymiar: w tym roku dni Wielkiego Tygodnia pokrywają się z datami, w których to się wydarzyło. Historycy wskazują ukrzyżowanie na 3 kwietnia 33 roku. Pusty grób na 5 kwietnia. Między nimi: Wielka Sobota. Dzień absolutnej ciszy. Zawieszenie między śmiercią a zmartwychwstaniem. List do artystów powstał właśnie w tej ciszy - niepojętej, ciszy teatralnie epickiej. A Papież adresuje w swoim liście rzeczy niewygodne: że artysta jest powołany do świadectwa prawdy bytu, że największą wolnością jest służba prawdzie, bo zwalnia z niewoli chwały, popularności i zysku. I nie ma to znamion inspiracji ani zalecenia. To bezwzględny wymóg. Jak życie, które staje się wymagające, gdy przestaje być wygodne. Dziś w radio czytam Hioba. W słuchowisku „Hiob. Dotknięty wrogością” Teatru Polskiego Radia, adaptacja i reżyseria Katarzyny Michałkiewicz. Obok: Jerzy Radziwiłowicz jako Bóg, Jan Englert jako Szatan, Maja Komorowska jako Narratorka/Żona Hioba - moja mistrzyni z Akademii Teatralnej. Premiera dzisiaj: Wielka Sobota, 4 kwietnia, godz. 19:00, II Program Polskiego Radia. Trudno o lepszy dzień na tę opowieść. Zapraszam przede wszystkim tych, którzy rozpoznają tę ciszę: którzy kończą coś ważnego i nie wiedzą jeszcze, czy to prawdziwe, którzy czekają na odpowiedź, która nie przychodzi, którzy odmawiają fałszywej pociechy, którzy wytrwali - albo właśnie próbują wytrwać w pewnej niemożliwości. Hiob nie daje łatwej odpowiedzi. Daje coś trudniejszego: przykład wytrwania w pytaniu, po którym jest cisza. II Program Polskiego Radia, godz. 19:00. Cisza przed - jest twoja. Cisza po - będzie wspólna.​​​​​​​​​​​​​​​​ Zapraszam.