Top Tweets for #Mapografia
#PrzewodzikKartograficzny (d. #Mapografia) #WęgierskiTydzień
Europa według Węgrów w roku 2013.
Choć zapewne sporo z tych uprzedzeń i stereotypów ma związek z rzeczywistością, to jednak nie traktowałbym tej mapki zbyt poważnie...
#PrzewodzikKartograficzny (d. #Mapografia) #PrzewodzikHistoryczny #WęgierskiTydzień
Tabula Hungariae lub Mapa Lazarusa (Łazarza), to pierwsza drukowana mapa Węgier. Jej kopia, opublikowana w 1528 r., to jedyny istniejący egzemplarz, który przechowywany jest w Bibliotece Narodowej Széchényi. Mapa o wymiarach 785 x 540 mm przedstawia obszar średniowiecznych Węgier, a linią przerywaną południowe obszary podbite przez Imperium Osmańskie.
W 2007 roku cenna karta została wpisana na listę UNESCO Pamięć Świata.
Mapa znana dziś jako Tabula Hungariae przez wieki nie była identyfikowana z nazwą. Prowadzi to do wniosku, że od pierwszego wydania opublikowanego w 1528 r. wykonano i rozprowadzono tylko kilka kopii. Tabula Hungariae jest również nazywana mapą Lazarusa, ponieważ jej rękopis został wykonany przez osobę o imieniu Łazarz, która pracowała w kancelarii arcybiskupa Tamása Bakóczego (1497-1521). Głównym źródłem informacji o twórcy jest ozdobne pole na mapie, które głosi: "Mapa Węgier na czterech stronach, autorstwa Lazarusa, sekretarza byłego arcybiskupa Tamása, osoby biegłej".
Nie wiadomo, gdzie i kiedy się urodził, ani gdzie i kiedy zmarł. W zachowanych źródłach o sekretarzach Bakócza i znanych pracownikach kancelarii nie znaleziono osoby o nazwisku lub imieniu Lazarus. Można to wytłumaczyć faktem, że zachowało się tylko około 10% dokumentów sporządzonych przed bitwą pod Mohaczem. Wiadomo jednak, że Lazarus był narodowości węgierskiej i posługiwał się węgierskim jako językiem ojczystym i znał gramatykę węgierską.
Mapa została zakupiona w latach 80. XIX wieku przez hrabiego Sándora Apponyi, znanego dyplomatę, kolekcjonera i bibliografa, i po raz pierwszy została zaprezentowana Węgierskiemu Towarzystwu Historycznemu 3 maja 1880 roku. Apponyi podarował mapę biblioteki założonej przez hrabiego Ferenca Széchényi w 1802 roku. W 1925 r. cała kolekcja Apponyiego została umieszczona w Zbiorze Starych Druków.
#PrzewodzikKartograficzny (d. #Mapografia) #PrzewodzikJęzykowy #WęgierskiTydzień
Biorąc pod uwagę ostatnie dwa lata to może jest też tak, że wielu Węgrów po prostu tęskni za swoim starymi ziemiami... ;-)
Mapa rozmieszczenie gałęzi językowej rodziny uralskiej (zalicza się do nie języki ugrofińskie i samojedzkie) na początku XX wieku
#PrzewodzikKartograficzny (d. #Mapografia) #PrzewodzikJęzykowy #WęgierskiTydzień
Mapa dialektów języka węgierskiego.
Z ponad 12 milionów Węgrów mieszkających w Europie ok. 9 milionów nie używa praktycznie żadnych cech dialektowych w swoim codziennym języku (lub bardzo mało i nierozpoznawalne). Na Węgrzech są jednak okręgi, w których odmian języka węgierskiego używa więcej osób, choć to nigdy nie jest większość: Nograd, Vas, Csongrad, Szabolcs i część Borsod (części zwane Gömör i Zemplén). Używanie dialektu jest dużo bardziej powszechne w społecznościach węgierskich w krajach sąsiednich – tam mówienie gwarą nie jest związane z poczuciem wstydu. Podobno dialektem, który jest najbardziej niezrozumiały dla innych użytkowników węgierskiego jest ten używany w okolicach Iași (pol. Jassy) i Piatra Neamț w północno-wschodniej Rumunii.
#PrzewodzikKartograficzny (d. #Mapografia) #PrzewodzikHistoryczny #WęgierskiTydzień
Poziom umiejętności czytania i pisania w poszczególnych komitatach Królestwa Węgier, 1890 rok.
#PrzewodzikKartograficzny (d. #Mapografia) #WęgierskiTydzień
Najwięksi pracodawcy na Węgrzech w 2017 roku
#PrzewodzikKartograficzny (d. #Mapografia) #WęgierskiTydzień
Wśród waszych skojarzeń dotyczących Węgier jednym z najczęściej pojawiających się było wino, a dokładnie Tokaj. Ale Węgry nie tylko Tokajem stoją - oto mapa regionów winiarskich tego kraju.
#WęgierskiTydzień
Bardzo dziękuje za wszystkie komentarze - było ich ponad 130! A oto Wasza chmura słów-skojarzeń z Węgrami. Bratankowie według polskiego Iksa ;-)
#PrzewodzikKartograficzny (d. #Mapografia) #PrzewodzikJęzykowy #WęgierskiTydzień
Mapka z nazwą Węgier w językach europejskich. W większości z nich etnonim Węgier i Węgrów ma niewiele wspólnego z własną nazwą tego narodu i pochodzi od słowa "onogur", które samo w sobie było zbitką wyrażeń bułgarsko-tureckich: „on” - „dziesięć” + ogur „plemię” (lub "strzała", stąd też czasem "dziesięć strzał". Nazwa ta ma najpewnie związek z grupą plemion Hunów i Protobułgarów, zwanym Onogurami, którzy zamieszkiwali obszar od Uralu po Kaukaz. Nazwa został przeniesiona na Madziarów, którzy byli jakoś związani z tymi Onogurami i także zamieszkiwali na tym obszarze, a potem z okolic Kubania przenieśli się na Nizinę Panońską.
#PrzewodzikKartograficzny (dawniej #Mapografia)
Niedziela, zatem kolejna dawka ciekawych mapek. Jako pierwsza wizualizacja USA pokazująca odległość do najbliższej restauracji McDonalds (1)
#Mapografia
A na dobranoc obraz satelitarny Półwyspu Koreańskiego wykonany w nocy 18 stycznia 2021 r. przez VIIRS (Visible Infrared Imaging Radiometer Suite) na pokładzie satelity NASA/NOAA Suomi National Polar Orbiting Partnership. Jak widać Korea Południowa jest jasno oświetlona, co wyraźnie kontrastuje z Koreą Północną, której jedynym jasnym punktem jest stolica Pjongjang.
I tak sobie myślę, że może w tej KRLD biednie, może głodno i ciemno, ale przez brak zanieczyszczenia świetlnego to się przynajmniej mogą wyspać... ;-)
#Mapografia #PrzewodzikNaukowy
Mapa pokazująca częstotliwość występowania rudych włosów w populacji – jak widać występują one najczęściej w północno-zachodnim krańcu Europy, a najwyższy odsetek rudowłosych ma Szkocja (ok. 13%), zaraz potem jest Irlandia (ok. 10%). Zarówno w Irlandii, jak i Szkocji, ponad 40% populacji jest nosicielami recesywnego genu rudych włosów, co oznacza, że oba narody są znacznie bardziej „narażone” na „rudość” niż średnia wynosząca od 2 do 6% dla innych w Europie (innym centrum rudości jest obszar w Rosji, między Jarosławiem a Kirowem).
Rude włosy występują także poza naszym kontynentem, choć dużo rzadziej – można spotkać je u Polinezyjczyków, Żydów aszkenazyjskich, Berberów z Afryki Północnej oraz wśród różnych ludów Bliskiego Wschodu. Naturalny rudy jest oczywiście najrzadszym kolorem włosów, a ogólną liczbę osób na świecie z takim kolorem szacuje się na od ok. 70 do nawet 140 milionów.
Osoby z rudymi włosami maja pewne ciekawe właściwości – na przykład przeciętny człowiek ma na głowie ok. 120 000 włosów, a rudzielce tylko około 90 000. Nieco dziwne jest także to, rudowłosi mają nieco inną wrażliwość na ból niż nie-rudowłosi: bardziej odczuwają ból termiczny (ciepło i zimno), ale lepiej znoszą niektóre inne źródła bólu (w tym prąd elektryczny – były podobno takie badania). Rudowłosi wymagają również większej dawki środka znieczulającego nawet o 20%.
A skąd w ogóle wziął się taki kolor włosów? Tu zdania są podzielone, ale najczęściej przyjmuje się, że rude włosy (i często towarzysząca im jaśniejsza skóra) wyewoluowały w słabo nasłonecznionych regionach północnych w celu zwiększenia retencji ciepła i produkcji witaminy D w organizmie.
Bardzo często nie zdajemy sobie sprawy jak wiele sławnych osób w historii był rudych, taki kolor włosów miała podobno Kleopatra, Neron, Czyngis-chan (!), cesarz Fryderyk Barbarossa (stąd nazwa - oznaczająca rudobrodego), Leonardo da Vinci, królowa Elżbieta I, Antonio Vivaldi („Rudy Ksiądz”), Oliver Cromwell, Jerzy Waszyngton (i kilku innych prezydentów USA), Mark Twain, Lenin czy Winston Churchill…
#Mapografia #PrzewodzikWarszawski #UliceKtórychNieMa
Czy słyszeliście kiedyś o warszawskiej ulicy Nrzedceka? Myślę, że nie, a taką właśnie nazwę można zobaczyć na, pierwszym tak naprawdę profesjonalnym, planie Warszawy z 1762 roku wyrysowanym przez francuskiego kartografa Pierre'a Ricaud de Tirregaille'a (w załączeniu więcej o tej karcie).
Skąd taka dziwaczna nazwa? Jak to zwykle bywa z językiem polskim i obcokrajowcami - z nieuwagi, choć ja bym to nazwał raczej niechlujnością. Nazwa Nrzedceka pojawia się w ciągu ulicy Długiej przed Arsenałem, który nazywano także z niemiecka Cekhauzem, co też widać na planie. I to chyba klucz do rozwiązanie zagadki - według Pawła Weszpińskiego, kuratora Gabinetu Planów i Map w Muzeum Warszawy, niedokładny kartograf po prostu źle przepisał "Przed Cekhauzem" i stąd pojawiła się dość niespotykana nazwa, którą nawet rodowitym Polakom trudno wymówić.
Nrzedceka zatem to ulica, której nie tylko nie ma, ale także nigdy nie było...
Dopiero pojawienie się w stolicy francuskiego inżyniera, architekta i kartografa Pierre Ricaud de Tirregaille zmieniło ten stan rzeczy. Tirregaille przybył do Warszawy ok. 1750 r. i tu się osiedlił, projektując budynki i rysując mapy, a najsławniejszą stworzył w 1762 r. (2)
#Mapografia #PrzewodzikFilmowy
W jaki sposób w Europie ogląda się zagraniczne filmy?
Większe rynki językowe w Europie Zachodniej preferują pełny dubbing (kolor czerwony), podczas gdy Europa Wschodnia woli raczej lektora (kolor żółty), a reszta lubi czytać napisy, a dubbing tylko w filmach dla dzieci (niebieski).
Ja jestem, jak pewnie większość Polaków, mocno przyzwyczajony do lektora, ale lubię napisy, nawet przy filmach po angielsku, bo czasem jednak coś umyka. Dubbingu w filmach dla dorosłych nie znoszę, no, wyjątkiem jest tu stary serial "Ja, Klaudiusz".
#PrzewodzikHistoryczny #Mapografia #PolitycznyTydzień
Różne bywają cassus belli, czasem niezbyt mądre – tu dobrym przykładem jest Ameryka Środkowa, gdzie kilka razy chwytano za broń z nieco dziwnych powodów. Dobrym przykładem jest tzw. „wojna futbolowa” między Salwadorem i Hondurasem w 1969 roku, po spornych meczach piłki nożnej, o której pisał choćby Ryszard Kapuściński, a nie tak dawno Nikaragua i Kostaryka niemal wysłały przeciwko sobie wojska przez... Google Maps. W 2010 roku siły nikaraguańskie wtargnęły na terytorium sąsiedniej Kostaryki, twierdząc, że wcale nie wkroczył na jej terytorium, a na dowód swoich słów stwierdziły, że wystarczy spojrzeć właśnie na Google Maps.
Wydaje się jednak, że najdziwniejszy konflikt niemal został spowodowany przez… znaczek pocztowy. W sierpniu 1937 roku nikaraguańska poczta wypuściła nowiutki zestaw znaczków poczty lotniczej, z mapą Nikaragui. Mapa pokazywała również część Hondurasu, na północ od granicy, w tym samym cieniowaniu co Nikaragua. Chociaż pokazano również zaakceptowaną granicę między oboma krajami, część Hondurasu zacieniona jako Nikaragua została oznaczona jako Territorio en Litigio ("Terytorium sporne").
A wszystko zaczęło się w 1894 roku, gdy dwaj sąsiedzi zgodzili się Mieszaną Komisję Graniczną, której zadaniem było wytyczenie granicy od wybrzeży Pacyfiku do wybrzeży Atlantyku. Trudności związane z ukształtowaniem terenu i klimatem potęgował niefortunny zbieg okoliczności, że (niejasno zdefiniowany) region graniczny leżał w miejscu, w którym przesmyk Ameryki Środkowej jest najszerszy.
W 1900 r. Komisja przedstawiła swoje ustalenia - ustanawiając granicę wzdłuż linii prostych, koryt rzek i pasm górskich od Pacyfiku do miejsca zwanego Portillo de Teotecacinte. Niestety, była to tylko jedna trzecia odległości na wschód do Atlantyku. Komisja nie była w stanie ustalić przebiegu granicy w dalszej części. Dopiero w 1906 roku arbitraż hiszpańskiego króla Alfonsa XIII przyznał ten obszar Hondurasowi, pozbawiając Nikaraguę dużej części spornego terytorium.
Choć Nikaragua początkowo zdawała się akceptować orzeczenie hiszpańskiego króla, w kraju cały czas były resentymenty do utraconej ziemi, a jedna z jego form było wydanie wspomnianego zestawu znaczków. Kiedy pierwsze listy lotnicze z Nikaragui opatrzone obraźliwym znaczkiem dotarły do stolicy Hondurasu, Tegucigalpy, wybuchły zamieszki. Honduraska policja musiała dołożyć wszelkich starań, by powstrzymać rozwścieczony tłum przed szturmem na nikaraguańską ambasadę. Ponieważ Honduras zażądał od Nikaragui wycofania znaczków, oba kraje zaczęły wysyłać wojska do spornego regionu przygranicznego. Dopiero mediacja USA, Meksyku i Kostaryki zażegnała groźbę wybuchu wojny.
Konflikt o sporny teren trwał aż do 1960 roku, kiedy Międzynarodowy Trybunał Sprawiedliwości w Hadze potwierdził dotychczasowy przebieg granicy. W latach 70. i 80. oba państwa i tak kilka razy stawały na krawędzi wojny, tym razem poszło o granicę morską...
#Mapografia #PrzewodzikHistoryczny #PolitycznyTydzień
Czy była szansa, aby Franciszek Ferdynand stał się zbawcą swojego imperium, a nie jego mimowolnym niszczycielem? Tego oczywiście nikt nie wie, ale pewna szansa chyba była. Przed zabójstwem arcyksięcia grupa związanych z nim uczonych opracowała plan przekształcenia niestabilnej dualistycznej monarchii w Stany Zjednoczone Wielkiej Austrii. Ten konkretny plan przedstawiony na mapie został zaproponowany przez rumuńskiego prawnika i polityka Aurela Popoviciego w 1906 roku w jego książce podejmującej temat głębokiej federalizacji Imperium Habsburgów.
Co by się stało, gdyby arcyksiążę nie został zabity i zdołał przeforsować tego rodzaju reformy? Czy Austro-Węgry stałyby się bardziej stabilnym państwem i być może istniałyby do dziś? To mocno wątpliwe, ruchy odśrodkowe były raczej zbyt silne, choć duża doza swobód narodowych mogłaby proces unicestwienia C.K. Monarchii pewnie spowolnić...
#Mapografia #PrzewodzikKsiążkowy #PolitycznyTydzień
Mapa pokazująca świat w 2050 roku, po tym jak Rosja zbuduje „Trzecie Imperium” – taki tytuł nosi powieść futurystyczna Michaiła Jurjewa, opublikowana po raz pierwszy w 2007 r. W książce Jurjew przewiduje, że Imperium Rosyjskie zostanie odtworzone za kilka dekad, a to "trzecie imperium" to oczywiście nawiązanie do odwiecznych tez rosyjskiej polityki, które mówią, że Moskowia jest spadkobiercą Cesarstwa Rzymskiego i Bizancjum, a także po prostu powrót do tradycji carskiej Rosji i Związku Radzieckiego.
W powieści wszystko zaczyna się od zajęcia państw bałtyckich w 2015 roku, a potem Ukrainy i Polski w 2019 roku, w końcu zaś zniszczeniu potęgi USA w wojnie nuklearnej. W wyniku tych działań Rosja zajmuje całą Europę. To podobno jedna z ulubionych książek Władimira Putina.
Michaił Jurjew był rosyjskim biznesmenem i politykiem, byłym przewodniczącym Rady Gospodarki i Przedsiębiorczości rządu rosyjskiego (1993-1995), a wcześniej wiceprzewodniczącym Dumy Państwowej (1995-1999). Zmarł w 2019 roku.
#Mapografia #PolitycznyTydzień
Amerykańska satyryczna mapa z lat 80. pokazująca "Świat według Ronalda Reagana". Karta pokazuje przyjaciół i wrogów USA - w tej pierwszej grupie są choćby oczywiście Thatcherland, mocno pomniejszona Kanada, "nasze Chiny", czyli powiększony Tajwan czy Japonia w kształcie samochodu. Wrogowie to oczywiście Sowiety (bezbożnicy, komuniści, kłamcy i szpiedzy, "ich Chiny", czyli CHRL, a malutka Europa to "socjaliści i pacyfiści". Warto zwrócić uwagę, że z obozu sowieckiego wyróżniona jest Polska, która była prekursorem walki z komunizmem.
#Mapografia #PolitycznyTydzień
Skąd pochodzi największy import w poszczególnych krajach Europy. Ta mapa chyba dużo mówi o naszym kontynencie.
#Mapografia #PrzewodzikHistoryczny #PolitycznyTydzień
Jak wiadomo Niemiecka Republika Demokratyczna przestała istnieć w 1990 roku po zjednoczeniu z RFN (lub wchłonięciu jak chcą niektórzy). Ale czy na pewno cała NRD? Wiem, pytanie wydaje się głupie, ale jest mały kawałek ziemi, który chyba nie wszedł w skład nowych Niemiec.
W czerwcu 1972 roku Fidel Castro podczas wizyty państwowej w Berlinie Wschodnim podarował niewielka wysepkę Cayo Blanco de Sur leżącą u wybrzeży Kuby Wschodnim Niemcom. Niezamieszkana wyspa, która ma 15 km długości ok. 500 metrów szerokości, została w w związku z tym przemianowała na Cayo Ernesto Thaelmann, na cześć niemieckiego polityka komunistycznego Ernsta Thälmanna, który był przywódcą Niemieckiej Partii Komunistycznej (KPD) w Republice Weimarskiej. Po dojściu Hitlera do władzy był więziony bez procesu od 1933 roku do egzekucji w 1944 roku.
Wyspa, która znajduje się w wojskowej strefie zamkniętej w Zatoce Cazones, niedaleko na południowy zachód od niesławnej Zatoki Świń, nie została w żaden sposób wymieniona w traktacie jednoczącym oba państwa niemieckie, nasz zachodni sąsiad nigdy też nie zgłaszał żadnych formalnych roszczeń do niej. Można więc chyba uważać, że to obecnie ostatni pozostały kawałek terytorium NRD, choć na Kubie raczej się z tym nie zgadzają. W 2001 r. niemiecka gazeta internetowa "Thema 1" dowiedziała się o istnieniu Ernst Thälmann Insel i próbowała wystawić ją na sprzedaż. Ponowne zainteresowanie ze strony zjednoczonych, "kapitalistycznych" Niemiec chyba trochę przeraziło władze na Kubie, która odmówiły niemieckim dziennikarzom dostępu do wyspy i oświadczyły, że dar z 1972 r. było jedynie "symboliczny"...
W 1998 r. wyspa została poważnie zniszczona przez huragan "Mitch", a popiersie Thälmanna, które zostało na niej ustawione w latach 70. przewróciło się i tak trwa do dzisiaj…
#PrzewodzikKsiążkowy #Mapografia #PolitycznyTydzień
W 1863 roku ukazała się niewielka książeczka zatytułowana „L'Europe au XXe siècle” (Europa w XX wieku), w której swoją wizje politycznej przyszłości kontynentu opisał Henri Dron. Niecałe 50 stron tekstu zwieńczyły dwie mapy prezentujące podział polityczny Europy, który jednak jest mocno odległy od tego, co się naprawdę wydarzyło. Dron okazał się zatem raczej amatorem niż znawcą geopolityki, popełniając grzech pierworodny futurologii: zakładał, że przyszłość będzie bardziej sensowna i mniej chaotyczna niż teraźniejszość.
W broszurze Dron szczegółowo opisuje, w jaki sposób rozdrobniona Europa za jego czasów pod koniec XX wieku skonsoliduje się i zracjonalizuje w dziesięć głównych państw. Każde z nich miałoby swoją stolicę dogodnie zlokalizowaną mniej więcej w pobliżu centrum geograficznego, dobrze rozwiniętą sieć rozchodzących się autostrad i skromną armię liczącą zaledwie 50 000 żołnierzy. Tak więc, na przykład, Portugalia i Hiszpania zjednoczyłyby się, ze stolicą w Toledo; a Francja wchłonęłaby część lub całość Belgii, Niemiec, Luksemburga, Holandii i Szwajcarii, ze stolicą oczywiście w Paryżu. Co więcej, te dziesięć państw utworzyłoby federację ze stolicą w Wiedniu i zarządzaną przez 100-osobowy Sąd Najwyższy. Wizja ta była wyjątkowo łaskawa dla nieistniejącej na mapach XIX-wiecznych Polski – według Drona nasz kraj miał być jednym z tych imperiów rozciągający się od morza do morza, od Bałtyku aż po Krym, zupełnie jak w XVII-wiecznym rozkwicie.
W 1876 roku Dron starał się zrealizować swoją wizję, wzywając francuską prasę "do zwołania przygotowawczego kongresu terytorialnego w celu nakreślenia planu konfederacji Dunaju, który zostanie przedłożony całej europejskiej prasie, a następnie ministrom spraw zagranicznych mocarstw Europy". Jego głos został jednak całkowicie zignorowany.
Last Seen Hashtags on Sotwe
Nubless
Seen from United States
porn #edits
Seen from India
AiFuta
Seen from United States
momson #incest #motherson
Seen from Germany
女装
Seen from United States
minichat(***************************************************************************************************************) filter:videos
Seen from Turkey
Maharashtra Administrative Failure
anxiouspandaa
Seen from Ireland
LolaBunny
Seen from United States
brosis(((())))
Trends for you
Most Popular Users
Elon Musk 
@elonmusk
241M followers
Barack Obama
@barackobama
118.8M followers
Cristiano Ronaldo
@cristiano
114.5M followers
Donald J. Trump
@realdonaldtrump
111.9M followers
Narendra Modi
@narendramodi
107M followers
Rihanna
@rihanna
98.7M followers
NASA
@nasa
92.2M followers
Justin Bieber
@justinbieber
91.8M followers
KATY PERRY
@katyperry
90M followers
Taylor Swift
@taylorswift13
84M followers
Lady Gaga
@ladygaga
75.5M followers
Virat Kohli
@imvkohli
73.4M followers
Kim Kardashian
@kimkardashian
70.8M followers
YouTube
@youtube
68.7M followers
Neymar Jr
@neymarjr
66.4M followers
Bill Gates
@billgates
65.2M followers
Selena Gomez
@selenagomez
63.1M followers
The Ellen Show
@theellenshow
62.2M followers
CNN
@cnn
61.7M followers
X
@x
60.6M followers