Top Tweets for #Rspp

Deripaska açıkça pozisyon almış; meali: siyasi yenilgiyi kabul etmeli, devleti “küçültmeli”, halkın refahını artırmayı hedefleyen tedbirler yerine burjuvazinin sermaye birikimini teşvik etmeli ve kaynakları bu hedefe yöneltmeli, temel niteliği kompradorluk olan büyük burjuvazinin uluslararası sermaye alanından dışarı itilmesini önlemeliyiz. 15 Mart 2022’de, yani çatışmanın üzerinden henüz sadece üç hafta geçmişken “Rusya’yı savaşa iten nedenler” altbaşlığı altında şöyle yazmıştım: Rusya ile ilgili yorumlarda genellikle, Kremlin’in savaş kararının arkasında “oligarkların” olduğu iddia ediliyor. Açıkça söyleyeyim ki bu iddianın neye dayandığını anlamıyorum. Uzun zamandır Rusya’daki gelişmeleri takip etmeye, 24 Şubat’tan bu yana da askeri eylemin niteliğinden çok bunun Rusya’daki sosyal ve siyasi sonuçlarını gözlemlemeye çalışıyorum. Hiçbir yerde, bu kararın arkasındaki esas gücün büyük burjuvazi olduğunu gösteren hiçbir açıklama, ifade, hatta imayla bile karşılaşmadım. Tam tersine, büyük burjuvazi operasyonla ilgili görüş belirtmekten inatla ve ısrarla uzak durdu, duruyor. ... Bana öyle geliyor ki, savaşın arkasında “oligarkların” olduğu iddiası, sadece, Rusya hakkındaki çoğu bilgisizliğe dayanan hatalı tezleri düzeltmeye çalışmak yerine onlara daha sıkı sarılmaktan kaynaklanıyor. Kaldı ki bu iddia aklıselimle de uyuşmuyor. Rusya’da büyük burjuvazi çıldırmadıysa böyle bir savaşı teşvik etmesi ve arkasında durması zaten mümkün değil; zira Rusya burjuvazisi dünya pazarına bağımlıdır, dolayısıyla sonuçlarının iktisadi açıdan yıkıcı olacağı ayan beyan ortada olan bu savaş onun için ancak bir felaket senaryosu sayılabilirdi. (Bak. https://t.co/syCAv30zBQ.) Bu muazzam cehalet o zamandan beri defalarca yazılıp çizildi. Rusya’yı “tanımlarken” körün değneğini bellediği gibi “oligarklar” vb. türünden teorik olarak da anlamsız (anlamsız, zira oligark, siyasi kararların arkasındaki sermaye grubu anlamına geldiği ölçüde bugünkü Rusya için değil ancak esas itibariyle emperyalist troyka için kullanılabilir) kavram setlerini arka arkaya sıralamak, benzersiz bir cehalet olmakla kalmaz, aynı zamanda beyinlerin batı merkezli liberal ve sol liberal çerçeveler içinde çalıştığını da gösterir ve en vahimi de budur. Dünyayı anlama sorumluluğu taşıyan solun anlamamakta ısrar etme çabası şaşırtıcıdır. “Şaşırtıcı” burada sadece retorik bir anlam taşıyor. Pek çok konuda hiçbir şey bilmiyor olmakla kalmayıp bilmemekte ayak diremenin, hayatı kendi şablonlarına uydurma kararlılığının marksizmle ilgisi yoktur; bunun marksizm adına pazarlanmakla kalmayıp yanılgısının ortaya çıktığı her defasında sanki hiçbir şey olmamış gibi yapmanın ve burnundan kıl aldırmamanın sonucu kendini siyasi mücadelenin dışına itmektir ve öyle de oluyor. İnsanların yazıp çizdikleri her defasında yanlışlandığı halde yanlışını itiraf etmekten kaçınması, siyasi olarak çürümüşlüğün, insani olarak narsizmin sonucudur ancak.