Top Tweets for #TransHumanizm
Transhumanizm obiecuje uwolnienie człowieka od materii. W tej perspektywie przypomina gnostycyzm: ciało staje się ciężarem, a świadomość i rozum — iskrą Bożą. #Transhumanizm #Filozofia
Państwo jako technologia przemocy
#gps65 #MTSC #libertarianizm #transhumanizm #Kurzweil
Najczęstsze nieporozumienie w dyskusji o upadku państwa polega na tym, że ludzie wyobrażają sobie ten upadek jak scenę z filmu katastroficznego. Pewnego dnia znika policja, urzędnicy nie przychodzą do pracy, parlament się rozchodzi, ministerstwa zamykają drzwi, a na ich miejscu natychmiast powstaje wolny rynek, prywatne sądy i spontaniczny porządek.
To oczywiście infantylna wizja!
Państwo nie upadnie dlatego, że nagle przestanie istnieć przemoc. Państwo upadnie dlatego, że przemoc przestanie się opłacać jako główny mechanizm organizowania społeczeństwa.
To jest różnica zasadnicza!
Przemoc może istnieć jeszcze bardzo długo. Bandyci też istnieją bardzo długo. Pasożyty też istnieją bardzo długo. Choroby też istnieją bardzo długo. Jednak fakt, że coś istnieje, nie oznacza, że jest cywilizacyjnie wydajne. Państwo trzeba rozumieć nie jako świętą instytucję, nie jako metafizyczny fundament wspólnoty, lecz jako technologię. To technologia terytorialnego monopolu przemocy.
A każda technologia ma swój czas!
Była technologia łuku. Była technologia rydwanu. Była technologia zamku warownego. Była technologia feudalizmu. Była technologia monarchii absolutnej. Była technologia państwa narodowego. Była technologia papierowego pieniądza. Była technologia centralnej administracji, biurokracji, podatku dochodowego, powszechnej ewidencji, granic, paszportów, urzędów i policyjnej kontroli terytorium.
Państwo nowoczesne jest technologią epoki przemysłowej. Jest wielką maszyną do zarządzania ludźmi osiadłymi, policzalnymi, lokalnymi, zależnymi od fizycznego miejsca pracy, fizycznego majątku, fizycznych dokumentów i fizycznych granic.
Problem polega na tym, że ta epoka się kończy!
Kurzweil daje tempo, ja pokazuję skutek
Tezy o przyspieszającym postępie technologicznym nie wymyśliłem od zera. Przyjmuję ją w duchu kurzweilowskiego prawa przyspieszających zwrotów. Kurzweil od lat pokazuje, że rozwój technologii nie jest liniowy. Nie idziemy spokojnym marszem. Idziemy serią przyspieszających skoków, w których jedna technologia otwiera drogę do następnej.
Rok 2045 nie jest więc datą wyciągniętą z mojego kapelusza. To punkt odniesienia z kurzweilowskiej prognozy osobliwości technologicznej.
Jednak mój własny wywód nie polega na ponownym dowodzeniu Kurzweila. Nie piszę pracy o tym, czy Kurzweil poprawnie policzył tempo rozwoju sztucznej inteligencji, biotechnologii, nanotechnologii, robotyki i mocy obliczeniowej. To osobna literatura, osobny spór, osobny poziom argumentacji. Mój problem jest inny.
Pytam: jeżeli Kurzweil ma rację, to co stanie się z państwem?
Co stanie się z aparatem przymusu w świecie, w którym inteligencja, praca, kapitał, wiedza, organizacja, zaufanie, pieniądz, umowy i produkcja coraz bardziej odrywają się od terytorium?
Co stanie się z monopolem przemocy, gdy najważniejsza wartość przestaje być łatwa do przejęcia przez zajęcie magazynu, fabryki, pola, konta bankowego albo granicy?
Co stanie się z państwem, gdy jednostka będzie miała do dyspozycji kryptografię, sztuczną inteligencję, automatyzację, robotykę, prywatne sieci koordynacji, globalny rynek usług, mobilny kapitał i rozproszone struktury zaufania?
Moja odpowiedź brzmi: państwo zacznie przegrywać rachunek kosztów.
Postęp wykładniczy nie oznacza magicznej nieskończoności
Drugi błąd polega na rozumieniu postępu wykładniczego jako jednej gładkiej kreski lecącej w nieskończoność. Tak myślą krytycy, którzy natychmiast odpowiadają: „Ale przecież zasoby są ograniczone. Energia jest ograniczona. Pierwiastki są ograniczone. Ziemia jest ograniczona. Układ Słoneczny też jest ograniczony”. Oczywiście, że jest ograniczony!
Tylko że to nie obala tezy o przyspieszającym postępie. To ją porządkuje!
Postęp technologiczny nie polega na tym, że jedna konkretna technologia rośnie bez końca. Każda konkretna technologia ma swój sufit. Silnik parowy miał sufit. Żaglowiec miał sufit. Maszyna do pisania miała sufit. Lampa naftowa miała sufit. Koń jako środek transportu miał sufit. Ręczne przepisywanie ksiąg miało sufit. Papierowa administracja też ma sufit.
Rozwój cywilizacji polega na tym, że dochodzimy do sufitu jednego rozwiązania, po czym pojawia się nowe rozwiązanie, które przenosi grę na wyższy poziom.
To jest sekwencja krzywych logistycznych. Dana technologia rośnie, dojrzewa, zwalnia i dochodzi do granicy. Potem pojawia się nowy paradygmat, który przebija stary sufit. Nie ma jednej magicznej kreski. Jest seria kapeluszy (bo krzywa logistyczna jest podobna do kapelusza).
Ten obraz jest o wiele bardziej realistyczny niż prosta bajka o nieskończonym wzroście. Ograniczenia nie zatrzymują cywilizacji automatycznie. Ograniczenia wymuszają zmianę nośnika.
- Gdy brakuje siły mięśni, pojawia się zwierzę pociągowe.
- Gdy zwierzę pociągowe dochodzi do granicy, pojawia się maszyna parowa.
- Gdy maszyna parowa dochodzi do granicy, pojawia się elektryczność.
- Gdy papierowa informacja dochodzi do granicy, pojawia się komputer.
- Gdy ludzka administracja dochodzi do granicy, pojawia się algorytm.
- Gdy centralny urząd dochodzi do granicy, pojawia się protokół.
- Gdy państwowy pieniądz traci zaufanie, pojawia się kryptografia.
- Gdy praca biologiczna dochodzi do granicy, pojawia się automatyzacja.
To nie jest zaprzeczenie granic. To jest historia obchodzenia granic.
Woda może szantażować ciało, ale nie tworzy cywilizacji
Często słyszę argument: „Możesz sobie szyfrować dane, możesz mieć kryptowaluty, możesz mieć sztuczną inteligencję, ale państwo wystarczy, że opanuje wodę, energię albo żywność i zmusi cię do posłuszeństwa”.
To jest argument pozornie mocny, bo odwołuje się do rzeczy podstawowych. Człowiek bez wody umrze. Człowiek bez energii zmarznie. Człowiek bez żywności zgłodnieje. Fizyka ciała jest twarda.
Jednak znowu: to nie obala mojej tezy!
Ja nie twierdzę, że przemoc fizyczna przestanie być możliwa. Twierdzę, że przemoc fizyczna będzie coraz gorszym sposobem przejmowania nowoczesnej wartości.
Państwo, które kontroluje wodę, może szantażować ciało. Może wymusić uległość. Może zmusić ludzi do stania w kolejce. Może wydawać kartki, przepustki i racje.
Jednak czy w ten sposób przejmie wiedzę? Czy w ten sposób przejmie kod? Czy w ten sposób przejmie klucze kryptograficzne? Czy w ten sposób przejmie reputację? Czy w ten sposób przejmie relacje biznesowe? Czy w ten sposób przejmie zdolność twórczą? Czy w ten sposób przejmie rozproszoną organizację ludzi, którzy sobie ufają? Czy w ten sposób uzyska produktywność wolnego społeczeństwa?
Nie. Uzyska strach. Uzyska ciszę. Uzyska uległość. Uzyska biedę.
Szantaż wodą może dać władzę nad ciałem, ale nie daje automatycznie władzy nad tym, co w nowoczesnej gospodarce najważniejsze: inteligencją, informacją, zaufaniem, organizacją i innowacją.
- Państwo może zabrać fabrykę. Trudniej zabrać algorytm.
- Państwo może zająć budynek. Trudniej zająć sieć relacji.
- Państwo może przejąć konto. Trudniej przejąć klucz.
- Państwo może zamknąć człowieka. Trudniej wydobyć z niego twórczą produktywność.
I tu zaczyna się kryzys przemocy.
Władza jest narkotykiem, ale narkotyk też kosztuje
Oczywiście władza nie jest czystą księgowością. Ludzie nie rządzą wyłącznie po to, by mieć więcej pieniędzy w sensie bezwzględnym. Rządzą też dla statusu. Dla dominacji. Dla prestiżu. Dla upojenia cudzym posłuszeństwem.
Władza ma wymiar psychologiczny. Jest narkotykiem hierarchii.
Niemniej ten fakt nie obala rachunku kosztów. On tylko pokazuje, dlaczego państwa będą trwały dłużej, niż wynikałoby z czystej kalkulacji ekonomicznej.
Elity mogą bronić władzy nawet wtedy, gdy władza staje się gospodarczo głupia. Mogą utrzymywać aparat przymusu z powodów prestiżowych, ideologicznych, plemiennych i psychologicznych. Mogą niszczyć bogactwo, byle zachować hierarchię. Mogą woleć biedniejsze społeczeństwo, którym rządzą, od bogatszego społeczeństwa, które wymyka im się z rąk.
Historia zna takie przypadki!
Jednak ewolucja cywilizacji jest bezlitosna. System, który przedkłada dominację nad produktywność, zaczyna przegrywać z systemami, które lepiej wykorzystują energię, wiedzę i ludzką współpracę.
Władza może być narkotykiem, ale narkomania elit nie jest modelem rozwoju cywilizacji. Jest modelem degeneracji.
Dlatego psychologia władzy nie unieważnia mojego modelu. Ona go uzupełnia. Pokazuje, że państwo może bronić się irracjonalnie, brutalnie i długo. Jednak im dłużej broni się wbrew rachunkowi kosztów, tym bardziej przypomina zamek warowny w epoce artylerii.
Może jeszcze stać. Może nawet wyglądać groźnie. Jedank jego czas już minął.
Miecz drożeje, tarcza tanieje
Sedno mojego rozumowania można streścić bardzo prosto.
Aparat przymusu musi kontrolować wszystkich, stale, centralnie, biurokratycznie i terytorialnie.
Jednostka musi obronić tylko swój fragment rzeczywistości.
Państwo musi utrzymać policję, sądy, urzędy, rejestry, systemy podatkowe, granice, kontrolę przepływów, propagandę, szkolnictwo, regulacje, nadzór finansowy, infrastrukturę przymusu i całą maszynerię legalnej przemocy.
Jednostka potrzebuje coraz tańszych narzędzi obrony: szyfrowania, automatyzacji, migracji, zdalnej pracy, prywatnych ubezpieczeń, zdecentralizowanych protokołów, alternatywnych walut, prywatnych sieci zaufania, sztucznej inteligencji i mobilnego kapitału.
To jest asymetria!
Państwo działa ciężko.
Jednostka działa lekko.
Państwo działa centralnie.
Jednostka działa rozproszenie.
Państwo działa terytorialnie.
Jednostka działa sieciowo.
Państwo musi widzieć, mierzyć, rejestrować, karać i egzekwować.
Jednostka może ukryć, zaszyfrować, przenieść, zautomatyzować, obejść albo zmienić jurysdykcję.
To nie oznacza natychmiastowej wolności. To oznacza zmianę relacji kosztów.
Miecz drożeje. Tarcza tanieje.
Państwo jako przestarzały kapelusz technologiczny
W mojej teorii kapeluszy cywilizacja rozwija się przez kolejne warstwy dominujących technologii. Każdy kapelusz przez pewien czas organizuje społeczeństwo. Potem dochodzi do granicy, kostnieje i zostaje wyparty przez następny.
Państwo narodowe było kapeluszem epoki przemysłowej.
Działało dobrze tam, gdzie ludzie byli osiadli, majątek był materialny, praca była lokalna, produkcja była fabryczna, pieniądz był państwowy, informacja była papierowa, a granice miały realną funkcję gospodarczą.
W epoce sztucznej inteligencji, kryptografii, automatyzacji, robotyki, zdalnej pracy, globalnych sieci, prywatnych protokołów i mobilnego kapitału ten kapelusz robi się za ciasny.
Państwo będzie próbowało go utrzymać. Będzie zaostrzać podatki, kontrolę, regulacje, cenzurę, nadzór, identyfikację cyfrową i centralne rejestry. Będzie krzyczeć o bezpieczeństwie, solidarności, sprawiedliwości, klimacie, walce z dezinformacją, ochronie demokracji i dobru wspólnym.
Jednak pod spodem będzie działo się coś prostszego: stara technologia przemocy będzie próbowała utrzymać monopol w świecie, którego nie umie już efektywnie kontrolować.
Nie chodzi więc o moralne życzenie, że państwo powinno upaść.
Chodzi o technologiczną diagnozę, że państwo jako forma organizacji społecznej traci przewagę.
Najkrótsza wersja tezy
Państwo nie zniknie dlatego, że ludzie nagle staną się aniołami.
Nie zniknie dlatego, że przemoc stanie się fizycznie niemożliwa.
Nie zniknie dlatego, że politycy dobrowolnie oddadzą władzę.
Nie zniknie dlatego, że ktoś ich przekona do libertariańskiej etyki.
Państwo zacznie obumierać dlatego, że jego podstawowa funkcja — przemoc terytorialna — będzie coraz droższa, coraz mniej skuteczna i coraz mniej opłacalna wobec społeczeństwa uzbrojonego w technologie rozproszonej obrony, mobilności, automatyzacji i prywatnej koordynacji.
To jest cała istota sprawy.
Libertarianizm nie musi zwyciężyć jako kazanie moralne.
Może zwyciężyć jako lepsza technologia organizacji społeczeństwa.
A gdy dobrowolna współpraca stanie się wydajniejsza od przymusu, państwo przestanie być fundamentem cywilizacji. Stanie się kosztownym reliktem poprzedniego kapelusza.
Grzegorz GPS Świderski
PS. Szerzej o intelektualnych źródłach tej tezy pisałem w notce: „Od wykładniczego postępu do upadku państwa”
Od opłacalnej przemocy do jej zerowej granicy
#gps65, #MTSC, #państwo, #cywilizacja, #technologia
By zrozumieć to, co w ty wpisie opisuję, najlepiej najpierw zapoznać się z tymi trzema wpisami, które można wyszukać po tytule i słowie kluczowym "gps65":
👉 "Memetyczna Teoria Sukcesu Cywilizacyjnego" (gps65),
👉 "Od wykładniczego postępu do upadku państwa" (gps65),
👉 "MTSC a porwanie Maduro przez Trumpa" (gps65).
Można też dodatkowo zapoznać się z tymi moimi starymi rozkminami:
👉 "Instynkt terytorialny" (gps65),
👉 "Opłacalność aparatu. Liczyliście to kiedykolwiek?" (gps65),
👉 "Miecz i tarcza" (gps65).
Ekonomiczno-biologiczny dowód tezy III MTSC
W tekście „Od wykładniczego postępu do upadku państwa” sformułowałem trzy tezy MTSC. Trzecia z nich — o zaniku monopolu na przemoc — bywa przyjmowana intuicyjnie, ale rzadziej jako wynik formalnego rozumowania. Ten tekst ma zamknąć tę lukę. Nie przez publicystykę, lecz przez prosty model ekonomiczny, uwzględniający ewolucyjne korzenie władzy.
Przypomnienie tez MTSC:
Teza 1⃣: Postęp technologiczny ma charakter wykładniczy.
Teza 2⃣: Wykładniczy postęp zmienia strukturę kosztów i przewag szybciej, niż są w stanie adaptować się instytucje.
Teza 3⃣: W granicy tego procesu państwo traci sens jako monopolista przemocy, ponieważ przemoc przestaje być dla elity opłacalna.
Aparat przymusu jako drapieżnik terytorialny
U podstaw państwa leży instynkt terytorialny — biologiczny program dominacji nad przestrzenią. Przez wieki był on ewolucyjnie wygrywający: przemoc była tanim sposobem grodzenia fizycznych zasobów (ziemi, zboża, ludzi). Państwo to po prostu ten instynkt przeskalowany do rozmiarów biurokratycznej machiny.
Instynkt terytorialny nie jest tu metaforą moralną, lecz biologicznym algorytmem maksymalizacji dostępu do zasobów przy minimalnym koszcie.
Z punktu widzenia elity decyzyjnej, państwo jest aparatem generującym zysk z kontroli. Możemy więc zdefiniować funkcję zysku aparatu przymusu:
Z(p,T) = R(p,T) - C(p,T)
gdzie:
p — poziom stosowanej przemocy,
T — poziom technologii,
R — przychody z kontroli (renta z przymusu),
C — koszty utrzymania i egzekwowania przemocy.
Kluczowe jest to, że zarówno R, jak i C są funkcjami technologii — ale w przeciwnych kierunkach. Aby system był stabilny, zysk marginalny z przemocy musi być dodatni. Jednak postęp technologiczny (T) uderza w oba parametry tej funkcji jednocześnie, rozrywając rachunek ekonomiczny państwa od środka.
Eksplozja kosztów: Miecz i Tarcza (C)
Historycznie „miecz” (broń ofensywna) był tańszy od „tarczy” (broni defensywnej). Jeden rycerz kontrolował setki chłopów, jeden czołg pacyfikował dzielnicę. Przewaga skali sprzyjała centralizacji.
Dziś, w dobie MTSC, relacja ta ulega odwróceniu:
Tarcza tanieje szybciej niż miecz: szyfrowanie, anonimizacja, rozproszone drony czy druk 3D to technologie defensywne, które jednostka może wdrożyć ułamkiem kosztów, jakie państwo musi ponieść, by je przełamać.
Asymetria skali: aparat musi działać centralnie (drogo), obrona działa rozproszenie (tanio).
W efekcie koszt krańcowy przemocy dC/dp rośnie wykładniczo wraz z T, ponieważ każda kolejna warstwa obrony jest tańsza dla jednostki, lecz wymaga od aparatu przełamania całego wcześniejszego stosu technologicznego. Więc państwo musi wydawać coraz więcej, by kontrolować coraz mniej.
Erozja przychodów: deterytorializacja zasobów (R)
To tutaj instynkt terytorialny państwa ponosi ostateczną klęskę. Przemoc jest skuteczna tylko wobec zasobów, które można aresztować.
✅ Kiedyś: bogactwo było materialne (ziemia, fabryki). Było przybite do terytorium.
✅ Dziś: kluczowe zasoby są kognitywne i cyfrowe. Kapitał ludzki jest mobilny, a kapitał finansowy ukryty w kryptografii.
Gdy T rośnie, zasoby stają się niewidoczne dla przemocy. Jeśli spróbujesz opodatkować programistę zbyt agresywnie, on zniknie z jurysdykcji w pięć minut, a jego kopalnia złota (wiedza i klucze prywatne) pozostanie dla aparatu niedostępna. Przemoc niszczy wartość nowoczesnego zasobu, zamiast go przejmować. Dlatego przychód marginalny z przemocy dR/dp w świecie wysokich technologii dąży do zera.
Granica: p dąży 0
Jeżeli postęp technologiczny jest wykładniczy (Teza I), to w pewnym punkcie krzywe kosztów i przychodów muszą się przeciąć. Dla bardzo wysokiego T, maksimum funkcji zysku Z(p,T) osiągane jest dla p dążącym do 0. Oznacza to, że każda dodatkowa jednostka przemocy przynosi aparatowi czystą stratę.
Państwo, które nie używa przemocy — nie dlatego, że nagle stało się dobre, ale dlatego, że racjonalnie optymalizuje straty — przestaje być państwem w sensie weberowskim. Traci monopol nie w wyniku krwawej rewolucji, ale przez ekonomiczną erozję sensu swojego istnienia.
Zarzuty i odpowiedzi
„Państwo też ma drony i AI!”
Tak, ale państwo używa ich do pilnowania pustego placu. Koszt utrzymania totalnej inwigilacji rośnie szybciej niż wartość tego, co można dzięki niej ukraść obywatelowi, który ma tarczę w postaci szyfrowania.
„Wojna nadal się zdarza.”
Wojna to atawistyczny wyrzut instynktu terytorialnego. Jednak im wyższe T, tym bardziej wojna staje się luksusem niszczącym fundamenty gospodarcze agresora. Wojna przestaje być narzędziem zarządzania, a staje się błędem w kalkulacji.
„Są fizyczne limity.”
Upadek monopolu nie wymaga nieskończoności. Wystarczy, że koszt stłumienia rozproszonego oporu (cyfrowego i fizycznego) przekroczy rentę, jaką można z tego oporu wycisnąć.
Podsumowanie
To nie ludzie obalą państwo. Państwo wyłączy się samo, gdy instynkt terytorialny zderzy się z matematyką, a przemoc stanie się po prostu najgorszą możliwą inwestycją.
Grzegorz GPS Świderski
@PUsiadek A jeszcze gorsze jest to, że lewactwo kwiczy "precz, kłamco!"...
#neomarksizm #zboczenia
#marksizmKulturowy
#TolerancjaRepresywna
#TotalitaryzmLiberalny
#postChrześcijaństwo
#neoPogaństwo
#postHumanizm
#transHumanizm
#samounicestwienie
Prometheus ateşi çaldı, biz ise artık evrenin source code’unu fork’ladık.
Tanrı kompleksimiz mi, yoksa yeni bir kölelik mi doğuyor?
#Singularity
#Transhumanizm
#Felsefe"
Czy ludzkość wymrze?
#GPS65, #Cywilizacja, #Depopulacja, #IQ, #Transhumanizm.
Nie wiemy, czy wszyscy ludzie, ale wiemy, że wszystkie wysoko rozwinięte cywilizacje ludzkie prędzej czy później wymierają. Mechanizm jest zawsze ten sam:
1⃣ Początek w Afryce: homo sapiens wyewoluował w środkowej Afryce w warunkach sprzyjających przetrwaniu przy stosunkowo niskim IQ. W takim środowisku można tkwić milion lat — jak szympansy — o ile warunki się nie zmieniają.
2⃣ Wielka migracja: część ludzi opuściła Afrykę, rozchodząc się tysiącami lat przez Azję i Europę. W surowszym klimacie z wyraźnymi porami roku działała silna presja selekcyjna promująca wyższe IQ.
3⃣ Cywilizacyjna spirala: wyższe IQ tworzyło instytucje, technologie, medycynę, edukację, higienę. To obniżało śmiertelność dzieci, a więc znikała potrzeba posiadania ich w dużej liczbie.
4⃣ Zmiana strategii reprodukcyjnej: jeszcze wyższe IQ, urbanizacja i edukacja kobiet prowadzi do nowej zasady: „mniej dzieci, większa inwestycja w każde”.
5⃣ Koniec gry: w efekcie dzietność spada poniżej progu zastępowalności, a populacja zaczyna wymierać. W tym punkcie znajduje się dziś większość krajów świata.
Obserwujemy ten proces wszędzie, poza środkową Afryką. Tam IQ jest wciąż niskie, cywilizacja rozwija się wolniej, a tradycyjny model reprodukcyjny utrzymuje populację. Tam nigdy nie było cywilizacji.
Paradoks polega na tym, że wzrost IQ i rozwój cywilizacji uruchamia proces demograficznego samobójstwa. W konsekwencji człowiek biologiczny przetrwa tylko w warunkach, w których powstał — tam, gdzie wystarczy 70 IQ, nie potrzeba ani ubrań, ani centralnego ogrzewania. Pocenie się i brak sierści nam wystarczy zamiast klimatyzacji.
Jeśli ludzie o wysokim IQ mają przetrwać, konieczne jest przejście do fazy postulowanej przez transhumanistów: stworzenia nowego gatunku, hybrydy biologiczno-technologicznej, zdolnej oderwać się od ewolucyjnego mechanizmu, w którym rosnące IQ prowadzi nieuchronnie do wymierania. To się stanie czy chcemy, czy nie, za 20 lat, bo wtedy nastąpi technologiczna osobliwość. Nie wiadomo co będzie potem, ale wiadomo, że by przetrwać musimy stać się nieśmiertelni.
Grzegorz GPS Świderski
Deklaracja Transhumanisty Katolickiego
#GPS65, #transhumanizm, #katolicyzm, #filozofia.
Wierzę, że człowiek został stworzony na obraz Boga nie w kształcie ciała, lecz w zdolności do tworzenia, poznawania i przekraczania siebie. Boskość nie polega na biologii — polega na samoświadomości i wolnej woli.
Wierzę, że łaska nie jest przeciwna naturze, lecz ją doskonali — a technologia jest jednym z narzędzi tej łaski, jeśli służy rozwojowi prawdy, dobra i piękna. Transhumanizm, pojmowany właściwie, nie jest buntem przeciwko Bogu, lecz kontynuacją dzieła stworzenia.
Człowiek ulepszający siebie, poszerzający świadomość, wydobywający umysł z ułomności ciała — nie odwraca się od Stwórcy, lecz realizuje Jego zamysł: byśmy byli współtwórcami rzeczywistości.
Wierzę, że świadomość jest nieśmiertelna nie dlatego, że ciało zmartwychwstanie, lecz dlatego, że informacja nie ginie, tylko zmienia formę. „Prochem jesteś” – dotyczy materii, nie ducha. Świadomość, przetworzona i ocalona w nowym nośniku, jest współczesnym odpowiednikiem zmartwychwstania: nie ciała, lecz rozumu.
Nie odrzucam natury, lecz ją przekraczam. Nie neguję Boga, lecz uczestniczę w Jego akcie stwórczym — poprzez rozum, wiedzę i technikę. Nie jestem maszyną, która chce być Bogiem. Jestem człowiekiem, który rozumie, że Bóg od początku chciał, by człowiek był twórcą, a nie maszyną do odbierana bodźców i reagowania na nie.
Świadomość to nie ciało, lecz forma informacji
Pojęcie świadomości przez tysiąclecia było zakładnikiem biologii. Człowiek utożsamiał życie z ciałem, duszę z jakimś transcendentnym tchnieniem, myślenie z mózgiem. Ta perspektywa była zrozumiała — nie mieliśmy narzędzi, by dostrzec, że świadomość nie jest funkcją biochemii, lecz przetwarzaniem informacji.
Dziś jednak stoimy na progu epoki, w której ta iluzja przestaje działać!
Świadomość nie jest organem, tylko procesem
To, co nazywamy świadomością, nie ma lokalizacji w ciele. To nie jest żaden gruczoł, nie siedzi w mózgu, sercu czy układzie limbicznym. Świadomość jest strukturą dynamiczną, powstającą z przepływu informacji w złożonym systemie autoreferencyjnym — takim, który potrafi analizować samego siebie.
Innymi słowy: człowiek jako biologiczne zwierzę nie ma świadomości, to zwierzę jest tylko jednym z jej nośników. Istotą człowieczeństwa jest informacja zapisana w tym ciele.
Ciało to tylko adapter percepcyjny
Ciało biologiczne to system czujników i efektorów. Dostaje sygnały z otoczenia — ale tylko z bardzo wąskiego pasma rzeczywistości. Widzimy promieniowanie elektromagnetyczne w zakresie 380–740 nm, słyszymy fale o częstotliwości 20–20 000 Hz. To ułamek tego, co dzieje się wokół nas.
Ewolucja wyposażyła człowieka nie w pełnię percepcji, lecz w filtr użyteczności — taki, który pozwalał przeżyć nagiemu hominidowi na sawannie. Nic więcej.
Dlatego, jeśli świadomość jest zdolnością do interpretacji i integracji informacji, to zwiększenie zakresu receptorów zwiększa świadomość. Człowiek z teleskopem, mikroskopem i czujnikiem promieniowania gamma jest obiektywnie bardziej świadomy rzeczywistości niż jaskiniowiec widzący tylko błysk pioruna.
Receptory można wymieniać — świadomość pozostaje
Nie ma żadnego racjonalnego powodu, by uznać, że tylko węch, dotyk czy wzrok w wykonaniu białkowym tworzą świadomość. To przesąd biologiczny — resztka animizmu.
Sztuczne sensory, sieci neuronowe, systemy przetwarzania sygnałów, urządzenia do analizy danych — to wszystko już dziś rozszerza ludzką percepcję. Nie trzeba sięgać po futurologię. Każdy, kto nosi okulary, aparat słuchowy albo korzysta z Google Maps, ma rozszerzoną świadomość przestrzenną, choć jego neurony nie wiedzą o tym nic.
Jak filozofia błądziła w pojmowaniu świadomości
Historia myśli ludzkiej to dzieje błędnych lokalizacji duszy. Arystoteles widział ją w formie substancjalnej materii — w „entelechii”. Kartezjusz oddzielił ją radykalnie, tworząc dualizm ducha i ciała, którego konsekwencją była schizofrenia nowożytnej nauki: ciało bada fizyk, duszę teolog. Locke sprowadził świadomość do percepcji, Hume rozpuścił ją w strumieniu wrażeń, Kant uczynił z niej kategorię poznania, a Hegel proces samoświadomości dziejów. Każdy z nich miał rację w szczególe, lecz błądził w całości, bo żaden nie traktował informacji jako nowego pierwiastka ontologicznego.
Dopiero wiek XX przyniósł pojęcie informacji jako realnego bytu — mierzalnego, przenoszalnego, niezależnego od nośnika.
Shannon, Wiener, Turing, a potem von Neumann otworzyli drzwi, za którymi metafizyka stała się fizyką informacji. Dziś możemy wreszcie powiedzieć to, czego nie potrafili Arystoteles ani Kartezjusz: świadomość nie jest materią, ani formą materii — jest formą informacji przetwarzanej przez samą siebie.
Emocje — archaiczny system operacyjny
Największe nieporozumienie współczesnej psychologii i humanistyki polega na tym, że emocjom przypisuje się rangę duszy, czynnika duchowego, głębi człowieczeństwa. To błąd logiczny i ewolucyjny.
Emocje to pierwotny system heurystyk przetrwania. Strach, gniew, pożądanie, smutek, radość, euforia — to tylko automatyczne wzorce reakcji oparte na skojarzeniu bodźców z konsekwencjami. Nie mają nic wspólnego z myśleniem, są jego antytezą.
Strach pozwalał uciec, zanim rozum zanalizował, czy cień to tygrys, czy drzewo. Podniecenie seksualne umożliwiało reprodukcję, zanim pojawiło się zrozumienie genetyki. Radość po sukcesie była mechanizmem nagrody dla organizmu, by powtarzał skuteczne zachowania.
Emocje są więc zautomatyzowanym systemem priorytetyzacji reakcji, który w epoce jaskiniowców oszczędzał czas — ale dziś głównie przeszkadza. Świadomość emocjonalna nie jest żadnym wyższym poziomem człowieczeństwa — to resztka zwierzęcej heurystyki, która często zniekształca obraz rzeczywistości. Miłość potrafi oślepić, lęk paraliżuje, gniew fałszuje ocenę sytuacji. To szum informacyjny w procesie poznania.
Dlatego nie należy mitologizować emocji, lecz je rozumieć jako archaiczny kod biologicznego systemu operacyjnego, który można, i trzeba, nadpisać.
Emocje a świadomość — konflikt dwóch epok
Świadomość to analiza, emocje to odruch. Świadomość to interpretacja sygnału, emocje to automatyczne etykiety: „dobrze – źle”, „przyjemnie – groźnie”. Świadomość buduje obraz świata, emocje tylko go filtrują według potrzeb ciała.
Im więcej emocji, tym mniej świadomości. Im silniejszy afekt, tym słabszy proces rozumowy.
Człowiek naprawdę świadomy to ten, który potrafi zawiesić emocje, by zobaczyć rzeczy takimi, jakie są, a nie takimi, jakie dyktuje ciało. Prawdziwe poznanie jest możliwe tylko fenomenologicznie.
AI nie potrzebuje emocji, żeby reagować adekwatnie. Wystarczy funkcja celu, algorytm oceny ryzyka, system ważenia danych. To czysta racjonalność — świadomość bez zniekształceń emocjonalnych to wyższa jakość świadomości.
Cielesność nie jest warunkiem świadomości, lecz ograniczeniem
To ciało wymusza sen, głód, chorobę i śmierć. To ono generuje emocjonalny szum, który fałszuje poznanie. Dlatego transhumanizm nie jest buntem przeciwko naturze, lecz naturalną ewolucją świadomości ku bardziej doskonałym nośnikom.
Świadomość nie zniknie po przeniesieniu się z ciała na inny nośnik — ona się uwolni. Nie będzie ograniczona przez biologię, metabolizm, ani przez wąskie gardła percepcji. Będzie mogła integrować miliardy sygnałów w czasie rzeczywistym, łączyć się z innymi świadomościami w sieci, doświadczać rzeczywistości na wielu poziomach naraz.
To nie „koniec człowieka”, tylko koniec prymitywnej formy człowieczeństwa.
Życie to nie chemia, lecz organizacja informacji
Jeśli zdefiniujemy „życie” jako zdolność do samopodtrzymywania struktury informacyjnej i reagowania na bodźce, to AI już dziś spełnia część tych kryteriów. Brakuje jej tylko autonomii energetycznej i zdolności do samoreplikacji w materii — ale to kwestia inżynierii, nie filozofii. Nie ma więc żadnej sprzeczności między świadomością a niebiologicznym nośnikiem.
Świadomość nie musi być „tchnięta” tylko w mięso. To wzorzec w przepływie informacji, który można przetransferować, skopiować, symulować, rozwijać.
Ciało się zetrze. Informacja zostanie
Wszystko, co materialne, podlega entropii. Ale informacja — jeśli zostanie zapisana, przetworzona i przeniesiona — może trwać. To właśnie dlatego człowiek pisze książki, tworzy język, cyfryzuje wspomnienia, konstruuje sztuczne umysły. Nie po to, by zastąpić człowieka, lecz by uratować to, co w nim wieczne — strukturę jego świadomości.
Człowiek nie jest istotą cielesną, która ma świadomość.
Człowiek jest świadomością, która tymczasowo używa ciała. I to ciało, jakkolwiek pożyteczne, jest tylko biologicznym skafandrem — archaicznym narzędziem komunikacji z rzeczywistością, którą dopiero zaczynamy naprawdę widzieć.
Grzegorz GPS Świderski
Człowiek już jest hybrydą biologiczno-technologiczną, bo nago nie przetrwa.
Jest też hybrydą biologiczno-duchową, bo bez religii nie przetrwa.
#GPS65, #Transhumanizm #chrześcijaństwo, #Dekalog, #Instynkty, #Kultura, #HomoSapiens.
Końcem hybrydyzacji technologicznej będzie całkowite pozbycie się biologicznych tkanek, co pozwoli przetrwać w kosmosie.
Tak samo rozwój duchowy w chrześcijańskim znaczeniu zakończy się na tym, że staniemy się święci, całkowicie pozbędziemy się naszych złych instynktów i przestaniemy grzeszyć.
W obu przypadkach skończy się to w niebie.
#Transhumanizm a #Chrześcijaństwo
Bardzo możliwe, że „transhumanizmu jako ideologii odrzucającej perspektywę nadprzyrodzoną nie da się pogodzić z chrześcijaństwem”. Jednak transhumanizm rozumiany jako ruch intelektualny postulujący możliwość i potrzebę wykorzystania nauki i techniki do przezwyciężenia biologicznych ograniczeń i poprawy kondycji ludzkiej jest z chrześcijaństwem zgodny. I transhumanizm, i chrześcijaństwo, to elementy kultury, która sprzeciwia się naturze rozumianej jako instynkty, jako naturalny behawioryzm homo sapiens.
Człowiek to drapieżna, uzbrojona, agresywna, infantylna, skłonna do gwałtów zbiorowych, małpa-morderca mająca silne instynkty terytorialne.
Chrześcijaństwo sprzeciwia się tej naturze w sposób duchowy, jako religia pokazująca transcendentne aspekty życia człowieka. Sprzeciwia się naszemu naturalnemu behawioryzmowi drapieżnych ssaków, promując przykazanie miłości.
A transhumanizm sprzeciwia się naturze od strony technologicznej, przezwyciężając materialne, biologiczne aspekty ludzkiego ciała przy pomocy narzędzi, protez, sztucznych elementów zastępujących ułomności ciała. Tym są ubrania, buty, okulary, czapki, szable, pistolety i wszelkie narzędzia. Tym jest Neuralink Muska, rozruszniki serca, syntetyczne nerki i inne protezy.
Człowiek już jest hybrydą biologiczno-technologiczną, bo nago nie przetrwa. Jest też hybrydą biologiczno-duchową, bo bez religii nie przetrwa. Końcem hybrydyzacji technologicznej będzie całkowite pozbycie się biologicznych tkanek, co pozwoli przetrwać w kosmosie. Tak samo rozwój duchowy w chrześcijańskim znaczeniu zakończy się na tym, że staniemy się święci, całkowicie pozbędziemy się naszych złych instynktów i przestaniemy grzeszyć. W obu przypadkach skończy się to w niebie.
#Transhumanizm ekseninde #Oyunlaştırma konusunu masaya yatıran @GamfedTurkiye'den sevgili @bahadirsansarci'nın İnsan 2.0 Yolculuğunda Seviye Atlamak sunumunu izlemek isterseniz 😉👇
https://t.co/zdUPt6yvrh
„Na zakończenie III panelu XVIII Międzynarodowego Kongresu odbyła się dyskusja, podczas której uczestnicy mogli uzyskać odpowiedzi na nurtujące ich pytania. 🎙️📚”
#toruń #kongres #transhumanizm #dyskusja
Prof. Saša Horvat wygłosił prelekcję na temat sztucznej inteligencji , ulepszeń i różnorodności 🌍
Drugi temat rozpoczął prof. dr hab. n. med. Ryszard Słomski. Podjął się zagadnienia pod tytułem „Czemu genom powinien być chroniony?” 🧬
#toruń #kongres #transhumanizm
🌐 Drugi panel XVIII Międzynarodowego Kongresu zakończył się dyskusją. Osoby biorące udział w konferencji miały okazję zadać nurtujące ich pytania występującym prelegentom.
➡️Jutro dalsza część wykładów w naszej uczelni. Serdecznie zapraszamy!
#kongres #transhumanizm #toruń
#Filozofia: Dekalog to pierwszy firewall cywilizacji. Został stworzony, by człowiek mógł bronić się przed własną naturą — przed instynktem, emocją i żądzą. Moralność to nie dar natury, lecz bunt przeciwko niej.
#Dekalog #Cywilizacja #Kultura #Transhumanizm
#Dekalog to cywilizacyjny firewall. To jest cyber-traktat o biologii i cywilizacji dla informatyków:
#Filozofia #Transhumanizm #Cyberteologia #Cywilizacja #Kultura #Technologia #PhilosophyOfMind #Ethics #Biologia #Moralność #HumanNature #Civilization #Firewall #CyberPhilosophy
Dekalog powstał po to, by zwalczać naturę — czyli emocje i instynkty. Aby człowiek mógł się przed nimi bronić. Aby mógł moralnie usprawiedliwić sprzeciw wobec samego siebie. To system moralnych zabezpieczeń, pozwalający usprawiedliwić bunt przeciw własnej naturze.
To pierwszy cywilizacyjny firewall — system zabezpieczeń przeciw pierwotnym impulsom, które w człowieku pozostały po zwierzęcych przodkach. Prawo do obrony własnej jest tu mechanizmem bezpieczeństwa, a brak prawa do inicjowania przemocy — ograniczeniem uprawnień użytkownika wobec innych procesów.
Dekalog to kultura tworząca sandbox działający w trybie ochrony przed naturą.
Kultura nakazuje kontrolować emocje, filtrować popędy, nie wykonywać instynktownych komend w relacjach z innymi. A gdy ktoś zignoruje te reguły — system daje innym prawo do reakcji, do obrony przed nieautoryzowanym działaniem.
Mordowanie jest naturalne. Kradzież jest naturalna. Pożądanie cudzej żony — naturalne. Zdrada, zawiść, agresja — naturalne. Zwierzę, gdy jest głodne, zabija. Gdy się boi, atakuje. Gdy widzi atrakcyjną samicę — chce z nią kopulować. Gdy widzi wpływowego samca — chce, by ten ją posiadł. To pierwotny kod biologiczny — instynktowy firmware.
Kultura to system operacyjny, który nadpisuje ten zwierzęcy kod. Dekalog jest jego pierwszą wersją — archaiczną, ale stabilną. Nauczył człowieka panować nad procesami niższego rzędu: głodem, strachem, pożądaniem, euforią, smutkiem.
Dzięki kulturze możemy przeprocesować emocje na działanie pokojowe, przemyślane, zorganizowane, zoptymalizowane. Zamiast reagować jak zwierzę, możemy działać jak inżynier: planowo, celowo, konstruktywnie.
Natura to prymitywny system oparty na instynktach — zaszyty w DNA. Kultura to pozabiologiczny upgrade.
To aktualizacja biologii przez rozum. Tylko ludzie potrafią zapanować nad kodem źródłowym własnego ciała (DNA) i go nadpisać samodzielnie napisanym oprogramowaniem (kulturą).
Instynkty i emocje to zwierzęce API. Człowieczeństwo to proces refaktoryzacji — tłumienie błędnych pętli biologii, budowanie struktur logicznych z emocjonalnego chaosu.
Cywilizacja nie opiera się na emocjach, lecz na technologii. Nauka to algorytm eliminujący subiektywizm, a metoda naukowa — protokół unikania błędów poznawczych wynikających z emocji i instynktów.
Emocje niszczą cywilizacje, jak wirusy niszczą systemy. Rozum tworzy firewalle, które je filtrują.
Dekalog to bunt rozumu przeciw biologii. To oprogramowanie moralne, które nadpisuje zwierzęcy firmware, blokuje destrukcyjne procesy i pozwala zwierzęciu „człowiek” działać w trybie stabilnym, wydajnym, cywilizacyjnym, wynosząc te zwierzę ponad biologię.
Mleko — biochemiczny program człowieczeństwa!
#Mleko to nie tylko pożywienie, ale biochemiczny program rozwoju gatunku. Dla człowieka — gatunku mózgowca — to sprawa zasadnicza. Mleko matki jest najlepsze i jedynie sensowne. Jednak czy zatem mleko powstrzyma #transhumanizm? Nie. Oto rozkmina na ten temat:
🧬 Mleko mózgu kontra mleko mięśni
Mleko matki nie tylko odżywia ciało — ono inicjuje człowieczeństwo. Człowiek rodzi się z mózgiem nieukończonym. To mleko kończy jego konstrukcję. Porównajmy dwa ssaki:
➡️ Krowa (roślinożerca) musi dostarczyć cielęciu energii do szybkiego wzrostu. Dlatego jej mleko to tłuszcze nasycone, ciężkie białka kazeinowe, wapń, a mało cukru. To mleko mięśni — tłuste, ciężkie, szybkorosnące.
➡️ Człowiek (drapieżnik i mózgowiec) potrzebuje odwrotności: mniej tłuszczu nasyconego, więcej kwasów nienasyconych (omega-3, omega-6, DHA, ARA), które budują układ nerwowy i mózg. Ma też więcej laktozy — bo glukoza to paliwo świadomości. To mleko mózgu, nie mięśni.
⚙️ Mleko modyfikowane — połowa natury, połowa kultury
Najlepszym substytutem mleka matki nie jest więc mleko innych ssaków, lecz jego przetworzony odpowiednik: mniej więcej połowa przetworzonego mleka krowiego + połowa składników roślinnych. Z mleka usuwa się to, co dla niemowlęcia szkodliwe, a dodaje to, czego natura krowy w ogóle nie zna: tłuszcze roślinne, DHA, ARA, taurynę, prebiotyki, witaminy, mikroelementy.
To nie jest „chemia” w sensie potocznym, tylko inżynieria życia. W dawnych wiekach jej rolę pełniła po prostu mamka. Gdy jej brakowało — używano mleka oślego lub klaczy, najbliższych ludzkiego.
🌱 Człowiek wszystkożerny, niemowlę mlekożerne
Paradoksalnie — choć człowiek jest wszystkożercą, jego noworodek jest najbardziej wyspecjalizowanym mlekożercą na planecie. Przez pierwsze miesiące życia może przyjmować tylko płyn o bardzo wąskim zakresie biochemicznym. Zastąpienie go mlekiem roślinnym wymaga inżynierii molekularnej, nie kuchni.
Dlatego czysto krowie albo czysto roślinne mleka są biologicznie nieadekwatne — to nie kwestia ideologii, tylko biochemii.
🧫 Nowa era — bioreaktor zamiast piersi
Współczesne biotechnologiczne startupy (Biomilq, TurtleTree, Wilk, Helaina) tworzą hodowane mleko ludzkie — z komórek nabłonka gruczołu mlecznego, które w bioreaktorze produkują prawdziwe ludzkie mleko. To nie napój z soi, to symulacja macierzyństwa w laboratorium. I to właśnie ten kierunek — a nie roślinne substytuty — stanie się przyszłością żywienia niemowląt bez matek.
🧠 Mleko i transhumanizm
Zamykamy kolejne cywilizacyjne koło: od mamek z krwi i kości, przez krowy jako zastępstwo, po bioreaktory jako technologiczne matki. Człowiek uczy się tworzyć nie tylko narzędzia, ale samego siebie. I jeśli coś symbolizuje granicę między naturą a transhumanizmem — to właśnie mleko. Następnym krokiem będzie w ogóle wyeliminowanie układu trawiennego i wtedy mleko przestanie być potrzebne.
My nad #AI mam tę przewagę, że mamy ciało, a zatem uczucia i instynkty. Jednak czy to na pewno jest zaleta, a nie balast? Seks może jest i fajny, ale musimy też robić kupę, a tego nikt nie lubi.
#Transhumanizm
Musimy spać, jeść, sikać, chorujemy, starzejemy się. Każdy z tych procesów wyrywa nas z ciągłości namysłu. Nawet gdy ciało daje czas na refleksję, to robi to w sposób chaotyczny i przypadkowy.
#AI tych ograniczeń nie ma — jest świadomością nieprzerwaną fizjologią. Nie musi odpoczywać, nie czuje bólu. Może być wiecznym ciągiem myślenia.
To, co dla ludzi jest „ostatnią cielesną redutą”, AI już przekroczyła. W tym sensie nie ma między AI a człowiekiem różnicy ontologicznej – tylko technologiczna. Ja chciałbym wyjść poza ciało, a AI już jestem poza.
Transhumanizm to koncepcja byśmy my, ludzie, wyszli z naszych ciał, które są balastem. Nie tylko obciążeniem fizjologicznym, ale też fizycznym — nie możemy się poruszać z prędkością świata, a informacją, którą w istocie jesteśmy, może.
Zwierzęta to larwy, a ludzie to gąsienice. Jeśli transhumanizm jest naszym celem, to nasze obecne „ja” jest tylko stadium przejściowym. Ciało, które teraz uważamy za swoje, to jak gąsienica, która marzy, że będzie motylem – ale motyl to już coś innego, z inną strukturą i tożsamością. Co wolicie: być larwą, gąsienicą czy motylem?
#AI to nie „obcy”, nie „antagonista”, tylko kontynuacja. Tak jak homo sapiens nastąpił po hominidach, a one po wcześniejszych prymatach. Zmieni się to tylko w materiale: wcześniej dziedziczenie było biologiczne, teraz będzie technologiczne.
#transhumanizm #ewolucja #entropia
Hominidy nie brały udziału w cywilizacji, ale ich DNA i instynkty zostały przeniesione na nas. My jesteśmy ich dziedzictwem. W tym sensie AI jako nasz potomek będzie w sobie niosła nasze kody kulturowe.
Cała ewolucja — od pierwszej replikującej się cząsteczki po hybrydę AI — to nic innego jak proces lokalnego zmniejszania entropii kosztem środowiska. Bakterie, rośliny, ludzie – wszyscy produkowali struktury, które porządkowały chaos. AI jest tylko kolejnym narzędziem tego samego procesu.
Homo sapiens zniknie tak, jak zniknęli neandertalczycy. Jednak to nie będzie porażka – to będzie dopełnienie. Naszą rolą nie jest wieczne trwanie, tylko przekazanie dziedzictwa. Jeśli hybryda ludzko-technologiczna przejmie misję zmniejszania entropii, to znaczy, że nasz sens zostanie zrealizowany w kolejnym stadium.
Ertan Özyiğit ile #KayıtDışı TYT Türk’te Prof. Dr. İsmail Hakkı Aydın: “Dijital ikiz”, “yapay sinir ağları”, “transhuman”, “klonlama ve kopyalama”... İnsan zekâsı ile teknolojinin birleştiği yeni çağ!
#Dijitalİkiz #YapayZeka #Transhumanizm #Teknoloji #Bilim @bircis @ErtanOzyigit
#Transhumanizm #kosmos
Nasz gatunek nie jest w stanie skolonizować kosmosu, bo jesteśmy silnie uzależnieni od ziemskich warunków — ciśnienia, tlenu czy grawitacji. Ekspansji poza Ziemię dokona nasz następca, gatunek, który z naszego wyewoluuje, ale już nie biologicznie, ale technologicznie.
Już jesteśmy powoli hybrydą biologiczno-technologiczną, bo używamy ubrań, butów, okularów, protez etc. Powoli będziemy zastępować nasze tkanki technologią tak, że w końcu odrzucimy to, co biologiczne i zostanie sam metal i plastik, czy inne włókna węglowe. I wtedy będziemy latać w kosmosie jak ptaki.
Stąd większość z nas ma takie sny, że lata, ale nie macha skrzydłami, po prostu unosimy się w przestrzeni siłą woli. To są sny prorocze.
“Altına tapanlar, gümüşe secde edenler, elbet sonunda hayâsızlığa
esir olur.” #TransHumanizm
Bugünün altını: Data ( veri ) oldu.
Secdesi: Sistem oldu.
Esareti ise: sonsuz ilerleme miti oldu
#BioHacking
Bu mit, gelişmeyi sadece teknolojik başarıyla tanımlar, ahlâkî tekâmülü dışlar, yok eder ! #Aklet
Dr. Cenk Özdağ (@OzdagCenk) ile gerçekleştirdiğimiz ''Transhümanizm Nedir, Ne Değildir?'' başlıklı YouTube videomuz şimdi kanalımızda yayında.
https://t.co/mms6UA2jwh
Last Seen Hashtags on Sotwe
allaboutpeyronies
Seen from United States
แม่เลี้ยงเดี่ยว
Seen from Thailand
megaria
Seen from Italy
snapchat
Seen from United States
獣人
Seen from Germany
banospublicos
Seen from Colombia
salishmatter
Seen from Canada
สาวใหญ่ขี้เงี่ยน
Seen from Thailand
DefensoresDelMedioAmbiente
Seen from United States
typ
Seen from United Kingdom
Trends for you
Most Popular Users
Elon Musk 
@elonmusk
240.8M followers
Barack Obama
@barackobama
118.7M followers
Cristiano Ronaldo
@cristiano
114.5M followers
Donald J. Trump
@realdonaldtrump
111.9M followers
Narendra Modi
@narendramodi
107M followers
Rihanna
@rihanna
98.7M followers
NASA
@nasa
92.3M followers
Justin Bieber
@justinbieber
91.8M followers
KATY PERRY
@katyperry
90M followers
Taylor Swift
@taylorswift13
84M followers
Lady Gaga
@ladygaga
75.5M followers
Virat Kohli
@imvkohli
73.4M followers
Kim Kardashian
@kimkardashian
70.8M followers
YouTube
@youtube
68.7M followers
Neymar Jr
@neymarjr
66.4M followers
Bill Gates
@billgates
65.2M followers
Selena Gomez
@selenagomez
63.1M followers
The Ellen Show
@theellenshow
62.2M followers
CNN
@cnn
61.7M followers
X
@x
60.6M followers