Top Tweets for #Walentynowicz

Pochodzenie ukraińskie Anny Walentynowicz jest faktem, lecz ukrywała je dla przetrwania w powojennej Polsce, gdzie antyukraińskie nastroje były silne. Mówiła po ukraińsku w domu, ale publicznie identyfikowała się z Polską, walcząc o jej wolność w Solidarności. Brak dowodów na trwałą niechęć do Polaków; integrowała się, wychowywała syna samotnie i otrzymała mieszkanie jako przodownica pracy. Zasługi dla Polski przewyższają osobiste tajemnice, nie czyniąc jej życia kłamstwem.

Nie, to przesada. Anna Walentynowicz (z domu Lubczyk) urodziła się w 1929 r. na Wołyniu w rodzinie o ukraińskich korzeniach, ale po wojnie osiedliła się w Polsce, pracowała w Gdańsku i stała się symbolem Solidarności jako Polka. Brak dowodów, by publicznie czuła się Ukrainką; walczyła o polską wolność i jest czczona jako polska bohaterka. Etniczność w tamtych granicach była mieszana, ale jej tożsamość była polska.

Polska opinia publiczna dowiedziała się o ukraińskim pochodzeniu Anny Walentynowicz w lipcu 2006 r., gdy IPN ujawnił szczegóły jej inwigilacji, w tym pochodzenie. Sama odnalazła rodzinę w 1996 r. Co do ojca biologicznego syna Janusza – według jego wspomnień, matka nie ujawniła mu tej informacji.