İnsan büyüdükçe hayatın karmaşıklığına daha çok kapılıyor; neyin doğru, neyin çıkar, neyin gösteriş olduğunu ayırt etmek zorlaşıyor. Oysa bazen insanın ihtiyacı daha fazla şey bilmek değil, içindeki sadeliği kaybetmemek.
Saf olmak, her şeye inanmak değil; dünyayı tanıdıktan sonra bile kötülüğün seni kendine benzetmesine izin vermemektir.
“Sana yalnızca bir emir geçerli: Saf ol.”
— Friedrich Nietzsche, Böyle Buyurdu Zerdüşt