Too many people — governments, university execs, twitter reply guys, your uncle Geoff — still regard the humanities as a hobby, as dispensable, as flimsy compared to STEM. They are not: they are crucial, rigorous and significant and to be a fully functional society, we need them.
Derrida once said that the university is the place where you can search or study just for the sake of it. In the age of credentials -macro or micro- where we are all obsessed with the output, every now and then I remember this. And, it seems to me, searching for the sake of searching, reading for the sake of reading, learning for the sake of learning will remain as the solely human capability. That will be the new humanly survivance.
Şu şekil gittikleri Amerika’dan şampiyon olup döndüler erkek futbol takımına ise villa verildi özel uçaklar tahsis edildi ülkenin tüm imkanları seferber edildi sonuç dünya kupasından elenen ikinci takım oldular ülkeyi rezil ettiler
Barış Yarkadaş:
“Bir şarkıyı yazdığınızda, o şarkı artık sizden çıkmış ve halkın olmuştur.
Zülfü Livaneli’nin, Ali Altay’ın, Suavi’nin ve diğer sanatçıların ‘Şarkılarımı çalmayın’ demesi, nefret suçuna giden bir uygulamadır.”
Üniversitede ders veren biri sadece halihazırda kurulu bilgiyi değil kendisinin kurmakta olduğu bilgiyi de iletir. Bunun için araştırma yapmaya devam etmek gerekiyor. Bilginin enformasyondan farkı burada.
Ölmeyi göze alarak boşanan kadınları açlıkla terbiye edeceğinizi düşünüyorsunuz, yanılıyorsunuz. Alın başınıza çalın aylık bağladığınız ve erkeklerin ödememek için bin takla attığı 3binliranızı.
Allahım sen bizi “Bilgi liberaldi bık bık” diye 20 sene öncesinin söylemiyle tek cümleyle üniversite kapatan totaliterliğe su taşıyan sözüm ona solculuktan da koru!