Geçen yıl, eski komşumuzun kurduğu bir cümle akın etti günüme. "Evladım', demişti anneme -titreyen eliyle bastonunu kavrarken- yavaş yavaş ölüyoruz..." Kurduğu gelişi güzel cümleler bile yaşanmışlık kokuyordu ve her haliyle bana Atay'ı anımsatıyordu...
Dilerim hayatınıza kendiyle olan savaşını bitirmiş ya da en azından savaşını farketmiş, düşünerek konuşan, aranızda kilometrelerce mesafe olsa bile yanınızdaymış hissi veren, incitmemek için itinalı davranan, ne kadar teşekkür etseniz de az geleceği insanlar girer. 🥰♥️
Sakin bir ev, kendi yetiştirdiğimiz çiçekler, ilham verecek kitaplar, sevilmeye değer birkaç arkadaş, acı veya pişmanlık vermeyen masum eğlenceler, gerçeğe bağlılık, güven, ümit ve sevgi dolu bir yürek... Dünya'nın bütün zevklerinden daha değerlidir.
Joseph H. Doodson
Hani gözlerinin önünde deprem olur, yıkılır her şey öylece sessiz sedasız hiçbir şey demezsin donup kalırsın, sonra içeri girip kapıyı kapatınca dünyan yıkılmış gibi oturup ağlarsın ya; öyle bir his, öyle bir boşluk...
BALIK; Bir şeyler ters gittiginde,herkesle konuşmayı bırakıp, insanları kendinden uzaklaştırıp, sorunlarını kendi içinde boğuşarak tek başına halledip tekrardan iyi olunca sanki hiçbir şey olmamış gibi davranan o kişi.