dinlediğim bi podcast’te ‘eğer değer verdiğim bi arkadaşımdan zarar gördüğümü düşünüyorsam kendime bu konuda dürüst davranmaya çalışıyorum ve uzaklaşıyorum’ diye bir cümle geçti, gerçekten bazen ne kadar seversek sevelim zarar gördüğümüz yerden uzaklaşmamız gerekiyor
mutsuzluk zamanlarında mutluluk kitabında der ki çok dinliyorsun, çok fazla kahve içiyorsun, gereksiz şeylere çok fazla kafa yoruyorsun, çok fazla umutlanıyor, kendini çok fazla avutuyorsun. en aşina olduğum şey. her şeyin çok fazla olması.
sevmek denilen şeyin karşındakini fark etmek, ona ve duygularına özen göstermek olduğunu kimseye söylemenize gerek yok. seven bir şekilde hallediyor oraları. ya da kemal gibi 4213 izmarit biriktirmekle yetiniyor sadece.