Seni dağladılar, değil mi kalbim?
Her yanın, içi su dolu kabarcık.
Bulunmaz bu halden anlar bir ilim;
Akıl yırtık çuval, sökük dağarcık.
Dayan kalbim üç beş nefes kadarcık!
İnsan anlaşıldığı yerde var oluyor, sevildiği yerde çiçek açıyor, değer gördüğü yerde gelişiyor ve en çok kendini bulduklarına bağlanıyor. Bazen bir söz, bazen bir şarkı, bazen de bir insan… ne olduğu önemli değil. Önemli olan onda kendimizi bulmamız.