“Yürüyüp geçeceksin, hep yürüyüp geçeceksin. Ben öyle yaptım. Hep yürüdüm. Herkesin her şeyi anlamasını bekleyemezsin. Sen yürüyüp gideceksin. Anlayan anlayacak, anlamayan anlamayacak ; dünyanın hepsine yetişemezsin ki! Bilirsin ben iyi yürürüm.”
annem beni bir kere doğurdu, ben kendimi kaç kere doğurdum, bilmiyorum. deli cesaretimi, biriktirdiğim öfkemi sevgiye dönüştürebilmemi, haklı özgüvenimi, inadıma borçlu olduğum başlangıçlarımı, kırıldığım zamanlarda bile hiç eksilmediğim an’larımı kutluyorum!🪽☀️🪴
bir şeyi şiddetle istemeyi bırakmak ne ferahlatıcı bir duygu. evet istiyordum ama geçti. olsun isterdim fakat olmamasına üzülmüyorum. onsuz yaşamaya devam ettim dünyanın sonu değil. buruk ama böyle de iyiyim gibi. terketmeyi terketmek. büyümek.
Bir dua:
Allah'ım zamanımı bereketlendir ve bana zaman içinde zaman ver. Sonra da bu zamanı hayırlı bir yönde kullanabilmeyi nasip et. Sana, anlamlı ve onurlu bir ömür getirebilmemi nasip et. Beni, dinin üzerine sabit kıl. Kalemimi kuvvetlendir. Beni sev ve kullarına sevdir.
üzüntünün en saf hali insanı dondurması sanırım. o kadar çelimsiz hissediyorsun ki ağlamaya bile gücün yetmiyor. canın sökülüyor, dur bile diyemiyorsun. ne yapacağım hissiyle, kör bakışlarını etrafta gezdiriyorsun. zaman bile geçmiyor. sen durmuşken zaman nasıl geçsin ki?
Ne yaparsak yapalım bu olacaktı. Şöyle yapsaydım, böyle yapsaydım diye istediğimiz kadar geçmişi kafamızda değiştirmeye çalışalım fark etmez, Allah ne dilerse o oluyor. Olanda hayır vardır, ya beladan korumuştur ya da ilerde daha güzeli olacaktır. Eminim bundan.