Camımdaki kumru gittiğinde her şey bitmişti. Film burada kesilmeliydi. Ama hayat devam ediyordu. Kalanları süpürüp temizlemek, yeniden inşa etmek gerekiyordu.
"Black bread and Iridescent hope"
Sevilmekten daha güzel bir şey varsa, o da birinin hayatında alışkanlık olmaktır. Kalabalığın içinde ilk aradığı, güzel bir şey gördüğünde paylaşmak istediği, başına bir şey geldiğinde anlatmak için sabırsızlandığı, günün sonunda sesini duymayı özlediği kişi olmak…Güzel bir his.