Bir arkadaşım var, sevgilisiyle ne zaman tatile gitse, ne zaman kavga etse ya da ne zaman büyük bir karar alsa ruhumuz duymaz. Ayrıldıklarını ancak sosyal medyadaki fotoğraflar silinince anlarız, barıştıklarını da hiç bilmeyiz. Eskiden bu durumu 'soğukluk' veya 'samimiyetsizlik' olarak görürdüm. Ama zaman geçtikçe anladım ki en doğrusunu o yapıyor. İlişkisini üçüncü şahısların fikrine, 'bence şöyle yap' diyen akıl hocalarına ve manipülasyonlara kapatıyor. İki kişilik dünyayı sadece iki kişide tutabilmek gerçekten muazzam bir olgunluk