Samimi ol-olma benim için fark etmiyor. İnstagram da takip ettiğim kişilerin resmini gördüğümde beğenirim. Hatta sosyal medyayı sık kullanmıyorum. Bazen 1 hafta önce paylaşılmış resimler düşüyor akışa direkt beğeniyorum. Senelerdir görüşmediğim ama yıllar önce aynı ortamda ++++
+++bulunduğum, sık görüştüğüm arkadaşlarım var. Evet şu an görüşmüyoruz ama sosyal medyada birbirimizi takip ediyoruz ve resimlerini beğeniyorum. Derseniz karşılıklı bu işler, hayır. Ben resim nadir paylaşırım ve kim beğenmiş çok da takmam. Bu like işlerini abartmaya gerek yok+++
ani olum haberleri okudugumda o kadar etkileniyorum ki yarinimizin garantisi yok ve kendimizi o kadar uzuyor hirpaliyoruz ki gereksiz yere. durduk yere kalp kiriyoruz ve maalesef bunun farkindaligi cok nadir geliyor
İstanbul’u özlüyorum. En çok da insan çeşitliliği ve kalitesi için özlüyorum galiba. Küçük yerin insanının görüşü de küçük oluyor. Sanırım dönmek istiyorum.
Bir Japon efsanesi der ki:
Otobüsü kaçırdıysan, belki de bir kazadan kurtuldun. Reddedildiysen, belki de yanlış bir yerden korunmuş oldun. Birisi hayatından çıktıysa, belki de gelecek kişi için yer açtı. Hayat, ilk başta kötü şans gibi görünen şekillerde seni korur.