شاهزاده حجت رو تموم کرد، به حواشی نپردازید.
ول کنید اون امید نادان رو.
گرونی، فقر، فساد، بنزین، جنگ، دلار و این همه موضوع هست که باید بهش پرداخته بشه. گور بابای امید نادان که از اکانت یک ورزشکار داره برای برهم زدن تمرکز ما استفاده میکنه.
#جاویدشاه
میدونی؛
اگه کُل ایران هم تورو آنفالو کنن
پنجاه هزار نفر که دیگه انلاین نمیشن تا تو رو انفالو کنن
به احترام خون بچههامون هم شده انفالو کنید
لزومی نداره همچین ادمی رو دنبال کنید
اگر با ما هستین
#جاويدشاه
تنها دلیلی که تا الان خودکشی نکردم اینه که منتظر فراخوان شاهم. نمیخوام احتمال کشته شدن تو خیابون، در حال جنگیدن برای آزادی کشورم رو با یه خاموش شدن ساده تو تخت عوض کنم. من از مُردن استقبال میکنم، ولی مرگ باشکوه رو ترجیح میدم.
روشنک ۱۸ دی ساعت هشت با عجله توییت زده:
"دارن میکشن دارن میکشن"
دو دقیقه بعد دوباره توییت زده:
"صدای تیر میاد. جلوی چشمم
شلیک کردن به جمعیت کشتن"
چند دقیقه بعد اینو توییت میکنه و دیگه نمیاد:
"تا اببببببد زنده باد ایران. جاوید شاه"
تک تک این اکانتایی که دارن پیدا میکنن که از هشت ژانویه آنلاین نشدن، آخرین توییتاشون جاوید شاه و در حمایت پهلوی بوده اون وقت یه عده بیشرف صدای مردم کف خیابون رو انکار میکنن.
گفتم شاید بهش بی توجه شده باشید خواستم یادتون بیارم که سید علی خامنهای در اوج غرور ناشی از کشتار جوانان این مرز و بوم به همراه خانواده و فرماندهانش همچون سگ کشته شد.
عزیزان هوشیار باشید! ۲خبری که قطعا رژیم پخش کرده:
۱- آخوند خرازی! با هدف بازی تکراری بد و بدتر!
۲- کشته شدن مداح حکومتی توسط براندازان با هدف تلقین اینکه زندانیان و جاویدنامان انقلاب شیروخورشید وحشیاند و سرکوبشون قانونیه!
حذف مداح، ۱۰۰٪ تسویه حساب داخلی رژیمه.
چهل و شش سال از درگذشت پدرم میگذرد، اما او امروز زندهترین چهره سیاسی در پیشگاه تاریخ و دل ایرانیان است.
شعله عشق ملت ایران به او روز به روز بلندتر و فروزانتر میشود. همانطور که جاویدنام مجیدرضا رهنورد به نیابت از میلیونها جوان ایرانی نوشت: «نسلی عاشقت شد، که تو را هرگز ندید».
پدرم با تمام وجود، عاشقِ ایران بود. قلب او با طبیعت این خاک میتپید و باریدن باران بر دشتهای ایران، برایش بهترین و زیباترین خبر بود.
او در ۲۲ سالگی، کشور را در شرایط دشوار اشغال متفقین تحویل گرفت و با تکیه بر میهنپرستی، ایران را به سوی دروازههای تمدن بزرگ هدایت کرد. اگر فاجعه ۵۷، مسیر تاریخ ما را منحرف نمیکرد، ایران امروز یکی از درخشانترین قطبهای رفاه و توسعه در جهان بود.
هممیهنانم، اگر به راه او باور داریم، مسئولیت بزرگی بر دوش ماست. برای وفاداری به نگاه او، ما باید ایران را از این فرقه تبهکار پس بگیریم و آن را دوباره بسازیم.
پاینده ایران