دارم به این فکر میکنم که آدم بخاطر کسایی که دوسشون داره ادامه میده مثلا من خودم بخاطر کسی که دوسش دارم باشگاه میرم، درس میخونم ،به ��ودم میرسم ،میخوام آدم بهتری باشم و پیشرفت کنم وگرنه خب که چی.
من عاشق موهای کوتاهم و هر چند ماه میرم باب کوتاه میکنم، ولی نمیدونم چرا رشد موهام اینقدر زیاده! از آخرین باری که کوتاه کردم سه ماه گذشته و الان موهام زیر سینهم اومده. دفعهٔ قبلش هم شش ماه طول کشید تا به کمرم برسه.
احساس میکنم وقتایی که ��الم خیلی بده صرفا بخاطر همون روز نیست و مغزم میره سراغ گذشته و فلشبک میزنه به اتفاقای گذشته. برای همینه که فشار روانیش انقد سنگینه.