Ölene kadar cevabını veremeyeceğim bir soru var içimde her şeyi tek başıma yapmak zorunda kalmak beni büyüttü mü,yoksa içimde büyüyemeyen yaralı bir çocuk mu bıraktı?
Köşemdeyim. Kırmıyorum, ezmiyorum, hor görmüyorum kimseyi. Her şeye inat yaşıyorum. Yoruldukça kendime yaslanıyorum. Kırıldıkça tanıyorum insanları. Tanıdıkça da yabancılaşıyorum herkese. Kendi tenhamdayım ve böyle mutluyum. Lütfen beni meşgul etmeyin.
akisa guvenin. bu akintiya teslim olun demek degil nerede birakacaginizi ve nerede zorlayacaginizi icten ice biliyosunuz cunku, zorlamaniz gerektiginde o kapiyi kirin, birakmaniz gerektiginde de direnmeyin, aksam esintisi gibi gecip gidin.