Zo Is’t (maar vaak ook niet)

kunst, humor, lousy musician, beeldende kunst, gepensioneerd docent, echtgenoot, opa van vier🎗️

[Zo Is’t (maar vaak ook niet) @henk_berg]

@Reneeke1111 @wierdduk @VictorVlam @rtltonight Geen raadsel maar een gotspe

[Zo Is’t (maar vaak ook niet) @henk_berg]

@KeesBloklandPhD @P0eMPieDinges @VerburgtPaul 🎯

[Zo Is’t (maar vaak ook niet) @henk_berg]

@IchiJoze @RemcoYizhakCoor @maaikebos Precies mijn gedachte maar zou dat ook niet moeten gelden voor de redactie van een krant die ik lang geleden best hoog had.

[Zo Is’t (maar vaak ook niet) @henk_berg]

@leovandoesburg @wierdduk De koe bij de horens

[Zo Is’t (maar vaak ook niet) @henk_berg]

@LizaRosen0000 I will never forget

[Zo Is’t (maar vaak ook niet) @henk_berg]

@SqSehrish -1

[Zo Is’t (maar vaak ook niet) @henk_berg]

@Arden_2210 4

[Zo Is’t (maar vaak ook niet) @henk_berg]

@evelyn__071 63

[Zo Is’t (maar vaak ook niet) @henk_berg]

@LilyGrace_09 @Arden_2210 7

[Zo Is’t (maar vaak ook niet) @henk_berg]

@Beno10_MFC 49

[Zo Is’t (maar vaak ook niet) @henk_berg]

@Arden_2210 2-6=-4+3=-1

[Zo Is’t (maar vaak ook niet) @henk_berg]

@Arden_2210 45

[Zo Is’t (maar vaak ook niet) @henk_berg]

@MartinKoolhoven En dan die van voormalig collega Gerri Eickhof afgekeken afgrijselijke frasering in 4 kwarts maat

[Zo Is’t (maar vaak ook niet) @henk_berg]

@LegacySiu Ajax

[Zo Is’t (maar vaak ook niet) @henk_berg]

@Hoang_HQ And the guitar sounds so bright, so fantastically played, great performance

[Oscar Hammerstein @HammersteinO]

Van Iran tot Gaza: De Morele Capitulatie van de Media”
U vraagt zich inmiddels af — en terecht — waarom de NOS nog altijd zwijgt over de Iraanse revolutie, nu het volk van Iran in openlijke opstand is gekomen tegen het islamitische schrikbewind. Een volk dat niets meer te verliezen heeft behalve zijn ketenen. En toch: stilte.
Langzaam, maar onvermijdelijk, dringt het tot u door waarom. De angst om beschuldigd te worden van islamofobie heeft de redactie verlamd. Tegelijk weet men maar al te goed dat men vrouwen die hun hoofddoek afwerpen, jongeren die de straat op gaan en arbeiders die staken, onmogelijk kan wegzetten als vijanden van een geloof. Zij vechten niet tegen een religie, zij vechten tegen hun onderdrukker en riskeren daarmee hun leven. Dat is de paradox waarin de berichtgeving vastloopt. En daarom wordt er gezwegen.
Laten wij dit vaststellen — en dan voortgaan.
Want dit zwijgen staat niet op zichzelf. Het maakt deel uit van een patroon dat al tweeënhalf jaar zichtbaar is voor wie durft te kijken. Het beginpunt is helder: 7 oktober 2023. De dag waarop een genocidale massamoord door Hamas plaatshad en waarop in onze contreien onmiddellijk werd beweerd dat Israël “buitensporig reageerde” — sterker nog: dat Israël zelf een “genocide” zou plegen.
Wie toen twijfelde, kan nu niet langer wegkijken.
U erkent inmiddels dat de NOS een blinde vlek heeft waar het Iran betreft. En wie Iran een vrijbrief verleent, verleent die vrijbrief ook aan alles wat door Iran wordt bewapend, gefinancierd en aangestuurd. Aan zijn milities. Aan zijn vazallen Irak, Syrië, Libanon, de Westelijke Jordaanoever, Jemen en Gaza. Aan Kataib Hezbollah. Palestijnse Islamitische Jihad, Hezbollah, de Houthi’s en ja — Hamas.
Indien de NOS structureel terughoudend, vergoelijkend of selectief bericht over Iran, dan geldt dat onvermijdelijk ook voor deze formaties. Waarom zou Gaza plotseling een uitzondering zijn? Dat is het moment van inzicht dat men angstvallig vermijdt.
De NOS, en met haar de Volkskrant, Trouw en NRC, hanteert één moreel raster: alles wat het islamistische machtsblok schaadt, wordt problematisch genoemd; alles wat het beschermt, wordt genuanceerd, gerelativeerd of verzwegen.
Vandaag ziet u dat bij Iran: een volksopstand wordt geminimaliseerd omdat zij het regime in diskrediet brengt. Gisteren zag u het bij Gaza: verslaggeving die leunde op Hamas-bronnen, Hamas-cijfers en Hamas-framing — alles om het grotere Iraanse narratief intact te houden. Dit is geen toeval. Dit is consequent beleid.
De gevestigde media hebben een structurele blinde vlek voor Iran omdat zij het sinds 1979 verkeerd hebben beoordeeld. Ook toen omarmden zij het verhaal van de ayatollahs, negeerden zij het Iraanse volk en lieten zij een samenleving vallen op het moment dat zij bescherming nodig had. Dat historische falen is nooit rechtgezet. Het is slechts zorgvuldig toegedekt. En die blinde vlek is meeverhuisd: van Iran naar Gaza, van Gaza naar Israël, van feiten naar framing.
Wie vandaag nog gelooft dat NOS, Volkskrant, Trouw en NRC neutrale gidsen zijn in deze morele strijd, vergist zich. Zij verdedigen geen waarheid — zij verdedigen een oud verhaal waarin zij zelf hebben geïnvesteerd.
Vertrouw uw gevestigde media niet.

[Zo Is’t (maar vaak ook niet) @henk_berg]

https://t.co/kX43FcSBqu

[Zo Is’t (maar vaak ook niet) @henk_berg]

@DahliaKurtz The most emotional bass line

[Zo Is’t (maar vaak ook niet) @henk_berg]

@Deon10000 @AmandaKluveld @NOS Maakte ook mij zo boos. Hamas begint te schieten op Israëlische bulldozers, idf schiet terug. Wie schendt hier het bestand?

[Naftali Bennett נפתלי בנט @naftalibennett]

I’ve never shared this before.
A day or two after October 7th, early in the morning, the country was in shock.

Even before the funeral of Mapal Adam z”l, who was murdered at the Nova festival, I went to the home of her sister, Maayan.

Her mother, her brother Yarden, Maayan, and Maayan’s partner Yuval were there.
We sat in the small yard and talked.

Then Roee, Mapal’s boyfriend, arrived and sat down to tell the family for the first time what had actually happened and how Mapal had died.

I stood up to leave such an intimate moment, but the family said to me, “Stay.”

And then, for about an hour, Roee described in a trembling voice, detail by detail,

How he and Mapal hid under a car, and Hili Solomon, Mapal’s best friend, under another car nearby, all surrounded by dozens, perhaps hundreds, of terrorists.

How they stayed silent, pretending to be dead.

How the vile terrorists came and shot them “confirmation shots” at point-blank range.

How the blood flowed from their bodies, and Mapal’s life drained out of her there, as they lay pressed together.

How the monsters came back a second time and shot again, as gasoline from the car leaked and mixed with the blood.

How Roee smeared himself, and I think also Mapal, with blood so they would appear dead.

How for endless hours no one came.

I felt as though I was hearing the testimony of a Holocaust survivor, minutes after being liberated from Auschwitz.

Because that’s what it was. A small Holocaust.
No state. No army.
Jews hiding for hours from murderous beasts.

We all felt that Roee carried crushing guilt for not being able to save the love of his life, Mapal, nor her friend Hili.

Of course, Roee could not have done anything more than he did. He bore no blame whatsoever.

Mapal’s family told him that clearly and embraced him with immense love and compassion.

Since then, as I understand, Roee devoted himself to helping others however he could.

But in the early hours of this morning, two years later, Roee’s strength finally gave out,
and this man, with his wounded soul, took his own life.

Another soul murdered on that cursed day.
**
In the coming days, hopefully already tomorrow, we will celebrate the return of the hostages.

But we must not forget the murdered,
the fallen soldiers and their families,

nor the survivors who struggle every day with the horrors in their minds.

Nor the thousands wounded in body and spirit.
They live among us, and it is our duty to care for them.

This is a matter of national priority.
It is urgent!

The day after we form the government, an authority will be established to care for the victims and their families.
a moral, national, governmental obligation.

May the soul of Roee be bound in the bond of life, alongside the love of his life, Mapal.