از اسپیتاک تا ایران؛ وقتی انسانها با زادروزهای متفاوت، در مرگی مشترک به هم میرسند
- در جهان، مرگ همیشه واقعهای فردی نیست.گاه مرگ، جمعی رخ میدهد؛ چنان گسترده و سهمگین که فردیت انسانها در دل فاجعه محو میشود. نامها کمرنگ میشوند، چهرهها در حافظهها درهم میروند، و آنچه باقی میماند عددی است که هرچه بزرگتر باشد، گاه فهم ما از عمق تراژدی دشوارتر میشود.
- وقتی انسانی بر اثر زلزله میمیرد، ما با ناتوانی بشر در برابر طبیعت روبرو هستیم. اما وقتی انسانی با گلوله کشته میشود، با حقیقتی بسیار تلختر مواجهیم: انسان، برای انسان، به فاجعه تبدیل شده است.
-۱۸ و ۱۹ دی ۱۴۰۵، از این منظر فقط دو روز در تقویم نیستند؛این دو روز، آیینهای بودند که یکی از تاریکترین ظرفیتهای بشر را نشان دادند: توانایی او در عادیسازی مرگ دیگری.
- جامعهای که در آن خون ریخته میشود، فقط خانوادههای قربانی را داغدار نمیکند؛ رابطه انسانها با واقعیت مشترک را زخمی میکند. مردم دیگر تنها از مرگ نمیترسند؛ از بیپناهی میترسند.بیپناهی، از خود مرگ دردناکتر است.
- آنجا که هزاران انسان، با زادروزهای متفاوت، در یک روز به خاک میافتند، پرسش اصلی دیگر این نیست که چگونه مردند.پرسش اصلی این است:آیا ما اجازه خواهیم داد که آنان فقط به عدد تبدیل شوند؟
https://t.co/ZFGuvGmkHW
دیاکو فقط ۱۷ ساله داشت. دروازه بان برتر لیگ فوتسال استان چهارمحال و بختیاری بود. جمهوری اسلامی اورا شب ۱۹ دی ماه در کمال قساوت کشت.
روایت مادرش را بخوانید.
#دیاکو_گنجور
این حد از توحش و قساوت تنها از تربیت شدگان در مکتب جمهوری اسلامی برمیآد قاتلان روانی و بالفطره ای که با ارتکاب چنین جنایتهای هولناکی معتقدن مکتبشون قراره انسانها رو از شر پلیدیها نجات بده!
#دیاکو_گنجور ۱۷ساله ۱۷ساله ۱۷ساله
در کهریزک کیسهیی پیدا کردند که روش نوشته شده «فرزند #مریم_سعادت».
کیسه رو باز کردند و دیدن یک کودک چهار ماه و نیم گلوله خورده.
اون شب مریم و کودک چهار ماههش در بغل در حال فرار با گلولههای رژیم کشته شدند…
عاشورا جلوی دیماه یک جوک تاریخیست و بس!
۴۰ هزار نفر کنار هم نشستند تا ۹۰ دقیقه فوتبال ببینند.
در کهریزک اما خانوادهها کنار هم ایستاده بودند تا از میان این کاورها، عزیزشان را پیدا کنند.
بعضیها شماره صندلی داشتند، بعضیها شماره پیکر.
این عکس را فراموش نکنید
#IranMassacre