hayatta bazı şeyler çabamızla değil, zamanı geldiğinde oluyor. ne kadar uğraşsak da henüz sırası gelmemiş olana varamıyoruz. Allah’ın takdir ettiği vakit gelmeden hiçbir çaba yetmiyor. çünkü nasip, insanın gayretinden önce kendi vaktini bekliyor.
Farklı ailelerde büyüdüler, farklı şeylere inandılar, farklı hayatlar yaşadılar. Belki hiçbir konuda aynı değillerdi ama aşk, bütün o farklılıkların arasında ikisini birbirine denk getirdi. Bazı insanlar aynı olmak için değil, birbirini tamamlamak için karşılaşır
latife tekin diyor ya ‘her şeyi bırakınca her şeyin rengi kendine geldi.’ çünkü bazı şeyleri anlayınca değil, yaşayarak öğrendiğinde büyüyorsun. sonra hiçbir şeyi zorlamadan, olduğu hâliyle görmeye başlıyorsun.
bilmemekte huzur vardır. beklememekte huzur vardır. mesafe koymakta huzur vardır.her şeyi düzeltmemekte,olanı olduğu gibi kabul etmekte, açıklama
yapmamakta, huzur vardır.