بچهها! هر وقت احساس انزوا و تنهایی کردید، در هر کجای جهان که هستید، به یاد بیاورید که ما یک آرزوی خیلی بزرگ و مشترک داریم و هر بلایی هم که در زندگی به سرمان بیآید و هر رنجی که طاقتفرسا شود، آن آرزو، آنقدر باشکوه است که میارزد ما را سرپا نگه دارد
رقصِ پدر بر مزارِ جاویدنام رضا اسدی، سقوطِ ترس است. وقتی داغِ جگرگوشه به حماسهی «فدایِ میهن» بدل میشود، یعنی این ملت از مرگ عبور کرده است. این پایکوبی، با شکوهترین دهنکجی به دژخیم و زیباترین سرودِ وفاداری به ایران است. ملتی که در سوگ نمیمیرد، شکستناپذیر است.