Eker

iki kalp arasında en kısa yol:
birbirine uzanmış ve zaman zaman
ancak parmak uçlarıyla değebilen, iki kol.

[Eker @hheker66]

@dinamittEros ¡Que te mejores pronto

[Özgür Özel @eczozgurozel]

YENİ Parti’yi kuran, milletimizdir.

İşçinin YENİ Partisi
Emeklinin YENİ Partisi
Memurun YENİ Partisi
Esnafın YENİ Partisi
Çiftçinin YENİ Partisi
Kadınların YENİ Partisi
Gençlerin YENİ Partisi
Türkiye’nin YENİ Partisi…

Hayırlı, uğurlu olsun.

[Cumhurbaşkanlığı Aday Ofisi @CAOIletisim11]

Kıbrıs Türk halkının özgürlüğü ve güvenliği için 20 Temmuz 1974’te başlayan Kıbrıs Barış Harekatı’nın yıl dönümünde, bu topraklarda şehit olan aziz vatan evlatlarımızı rahmetle, gazilerimizi minnetle anıyorum.

[Cumhurbaşkanlığı Aday Ofisi @CAOIletisim11]

Sevgili gençler…

Hazır olun; hep birlikte tasarlayacak, düşünecek, çalışacak ve başaracağız!

[Cumhurbaşkanlığı Aday Ofisi @CAOIletisim11]

Sevgili Gençler,

Türkiye çok yönlü bir yargı çöküşü tehdidi ile karşı karşıyadır.

Bu tehdit; iş insanı, sanatçı, gazeteci, muhalif, öğrenci, siyasetçi, belediye başkanı, cumhurbaşkanı adayı dinlemez.

https://t.co/bKYKcznFL3

[Cumhurbaşkanlığı Aday Ofisi @CAOIletisim11]

Sevgili gençler!

Türkiye yaşlanıyor.
Daha kötüsü hızla yoksullaşarak yaşlanıyor.

📌 Dünya nüfusunda çocukların oranı %29.3.
Türkiye’de %24.8.
Çocuklarımızın nüfusa oranı hızla düşüyor.

📌 Dünya nüfusunda gençlerin oranı %15.6
Türkiye’de bu oran %14.8
Gençlerimizin nüfusa oranı hızla azalıyor.

Dünya yeni bir dönemin içinde. Meslekler tümüyle değişime uğruyor. Yapay zekanın hayatımızdaki yeri gittikçe büyüyor.

Çalışma ortamı, istihdam dönüşümü, yüksek teknoloji etkisi, bir çok ülkenin gelecek planlarına yön veriyor.

Ancak;
adaleti çalan,
refahımızı çalan,
huzurumuzu perişan eden,
sandığı, seçimi yok sayan,
enerjinizi tüketen,
ihtiyaçlarınızı umursamayan,
çökmüş, tükenmiş, miadı dolmuş,
sarayda sıkışmış zihniyetten kurtulma zamanıdır!

Ekonomide, teknolojide, kalkınmada sıçramaya; stratejik güçlü bir gelecek planına, yeni nesil genç kadrolara ihtiyacımız vardır.

[ÜNSAL ÜNLÜ @unsalunlu]

Sevgili dostlar, adını ne burada ne yayınlarımda anmaya tenezzül ettiğim bir şey(!) "CHP'den para aldığımı ve bunun için yaşanan kayyım rezaletini eleştirdiğimi" yazmış. Gazeteci görünümlü çantacı- iş takipçileri de bunu alıntılamış. Elbette dava açıp hesabını çatır çatır soracağım.

Hayatım boyunca hiçbir siyasi partiden, partiliden, para almadım. Bu, bunu iddia eden paralı ahlaksızların asla anlayamayacağı ama benim için olmazsa olmaz bir kuraldır: Çünkü, siyasiden para alan, talimat da alır. Bana o talimatı verecek kişi daha doğmadı!

Çıtayı daha da yükseğe koyayım hatta; bırakın para almayı bir tane -herhangi bir siyasi görüş ya da partiden- siyasetçi "Ben O'na yemek ısmarladım" desin ve ispatlasın gazeteciliği bırakırım!

Haysiyetimi, adımı sokakta bulmadım kimseye de çiğnetmem!

Hukuk önünde hesap vereceksiniz!

ÖNEMLİ NOT: Okuyan sevgili dostlarım, bu pek yaptığım bir şey değil ama hepinizden bu açıklamayı RT yapmanızı rica ediyorum.

[Eker @hheker66]

Mutlu musun, gülümsüyor musun olanları izlerken, utanmıyorsun değil mi?
@kilicdarogluk

[Nihat Sırdar @nihatsirdar]

Mutlu musun, gülümsüyor musun olanları izlerken, utanmıyorsun değil mi?
@kilicdarogluk

[Eker @hheker66]

@_vlknylmz 24

[Eker @hheker66]

Erden Timur Yalnız Değildir! - Kampanyaya imza ver! https://t.co/gvRAdyMe8A @ChangeTR aracılığıyla

[Hüseyin Aygün @HuseyinAygun62]

Yalçın Küçük'ten parçalar
'88'di, Ankara'ya gelmiştik, hapishaneler kaynıyordu, "1 Ağustos Genelgesi" yayınlanmıştı; tutuklular çıplak -don-atlet- duruşmalara çıkıyor, tek tip elbiseyi giymiyorlardı. Sultanahmet'e kaldığı koğuşta onu da eyleme sokmak için, ilkel toplumdan sözü başlatan genç devrimciye, "uzatma, maceraya varım" demişti -Dün Orhangazi Ertekin yazdı, Ağustos genelgesine karşı sokak mücadelesinde evini hep ziyaret edermiş-. Aydınlar Dilekçesi davasındaki savunması bir destandı ki, dilekçe verenlerin bir kısmı, henüz polis çağırdığında imzasını çekmişti.
O yıllar, Çözüm, Dev-Genç, Kurtuluş, Aydınlık, Özgürlük Dünyası vd. dergiler vardı; bunlar 12 Eylül'de yenilmiş Türkiye sosyalist örgütlerinin yayınlarıydı. Koltuk altımızda gezerdik, kim olduğumuz bilinsin isterdik. Bir de Toplumsal Kurtuluş vardı; "Yalçın Küçükçüler"in dergisi. Ankara'dan Diyarbakır'a, Kürt üniversite öğrencilerini çok etkilemiştir.
Tek başına örgüttü. Bizim sülaleden kopan küçük bir grupçuk, daha 1980'lerin sonunda sosyalist devrim ateşine düşmüş ve ilk Yalçın hocanın kapısını çalmıştı. Bizimkiler -aylar sonra-, "az daha Yalçın Küçük bunları örgütleyecekti" diye mavra yaptılar.
Sonra bizim dergide bir gün onu alaya alan bir yazı okudum, Yalçın hocada son esintiler gibi bir başlığı vardı. Sovyetler hakkında en ayrıntılı kitapları yazmış adamla, Sovyetler'e dair bir makalesinden ötürü dalga geçiyorlardı. Yıllar sonra, -2017'lerde- Çukurambar'daki evine gitiğimde, masada açık bir Rusça kitap vardı -yok, "Rusça-Türkçe Sözlük" olmalı, ama tam hatırlayamıyorum-, birden bana döndü, "Rusçam biraz zayıflamış, şu ara Rusça çalışıyorum" deyiverdi.
Bizim içinde doğduğumuz, nefes aldığımız -ve ilk Ankara'ya üniversiteye geldiğimizde sınırlarının farkına vardığımız- "Halkın sülalesi" grupları, evveliyatından beri "legal sosyalizm"i hafifsemiştir. Bu hafifsemeden, Boran'dan Aybar'a, Aziz Nesin'den Yalçın Küçük'e herkes payını almıştır.
TİP ve TKP'de toplanan bu toplam, "reformist-revizyonist", bazen de "karşı devrimci" olarak görülmüştür. Yalçın Küçük de, hiçbir zaman radikal solun gönlüne girememiştir. Halbuki Yalçın hoca, sadece bir düşünür değil, "eylem adamı"ydı -öncesi bir yana- 75 yaşında hapishaneye girmiş, çıktığında kapısında, "yaşasın emekçi cumhuriyet" sloganını atmıştı.
Kim bilir kaç kişi onun sayesinde sosyalist oldu, -herhalde en az dört-beş- kuşak onun kitaplarıyla aydınlanmıştır. SSCB'de sosyalizmin kurulmasını da, çözülmesini de yazdı. Dün Alper Taş yazdı, ÖDP'lilere haber göndermiş bir ara, "Direniş Komiteleri'ni niye yazmıyorsunuz, onu da mı ben yazayım" demiş. Türkiye ve Aydınlar üzerine yazdığı "tezler", üniversiteliler içinde Karl Marks'ın kitaplarından daha fazla okunmuş olabilir.
Hangi aydın, evini öğrencilere, yoksullara, sanatçılara, açlık grevlerine, evsizlere açmıştır, hele ki 12 Eylül günlerinde. O her daim kendisine ulaşılabilen, sofrasını açan, başka kumaştan bir adamdı. Anlaşılması zor, ulaşılması kolay biri.
'90'larda Kürtler üzerine tezlerini de yazdı. O aralar, Şam'dan Apo'nun yanından ayrılmıyordu. PKK etkinliklerinde başkonuşmacıydı. "Kardeşim Apo" günleriydi, ama hep olduğu gibi iki tarafan milliyetçilerine yaranamayacaktı (Bir taraf onu "bölmekle", diğeri "Kürtlerin bağımsız devlet fikrini sabote etmek"le suçlayacaktı). Sonra -Çiller'in Şam'daki evine bir kamyon bomba atmak istediğini haber vererek kurtardığı- Öcalan ile görüş ayrılığına düşünce, oradan ayrıldı; bir süre Almanya'ya gitti. Bir 29 Ekim günü ülkeye döndü ve anında Konya'da bir hapishaneye konuldu.
O büyük beyin, engin düşünür, bir ara mezar taşlarına, insan isimlerine, aile köklerine kafayı taktı. Özellikle Sebatayistleri hedef aldı. CHP içindeki bazı isimleri teşhir etti, partinin iki numaralı adamı için "lise mezunu değil" dedi, -doğru da çıktı-. Ama böyle dönemler kimin ömründe yoktur ki, "koca solcular"ın bir kısmı kapitalist, holding sahibi, bazıları -her iki kampta- milliyetçi olmadı mı?
Onu uzaktan sevmiş, okumuş, ama hiç tanışmamış biri olarak, bir yayında hakkımda bir kaç güzel kelam edince, aradım, sonra kalktım evine gittim Çukurambar'a, kalpak ve kırmızı atkısıyla, kapıda karşıladı beni, -hiç öğrencisi olmayan biri olarak- kitaplarımı da yanımda götürdüm-. (Sonraki buluşmada "dilin Cemal'e benziyor" dedi-. "O kim" dedim; "Süreya" dedi, "Zazalıktan" diye ekledi. "Yok, ondan değil" dedim). Evi, bir şarap mahzeni gibiydi, beyaz şarap açtı, içtik, fotoğraf da çektik.
Akranları -Mesut Yılmaz gibi- başbakan, bakan, general oldu, ama o halkın safında, işçilerin, yoksulların yanında durmayı tercih etti. Bu yüzden yolu her dönem hapishanelerden geçti. Mustafa Yalçıner'le, Haydar Karataş'la, Mehmet Perinçek'le, Barış Terkoğlu'yla yattı. Bu üç ayrı kuşak demekti. "Legal sosyalist"ti ama neredeyse Nazım'ın yattığı kadar hapis yatmıştı.
"Komünizm propagandası"ndan girdi, "komünizmin kitabı"nı yazmış adamdı. Ergenekon'dan girdi, "içeride hiç Kemalist görmedim, içeridekiler Türk-İslam Sentezci Paşalar" deyiverdi.
Uzun kızıl sakalını rektöre de, Sultanahmet cezaevindeki yüzbaşıya da kestirtmedi, -bu ikincisi bir takım asker eşliğinde, bir sürü dayakla, hapishane avlusunda, bir parça yoldu sakalını bir gün-.
'70'lerin, '90'ların, 2000'lerin solcu gençleri, uzun kuyruklarda ona imzalattıkları cilt cilt kitaplarıyla büyüdüler. 2010'ların ve şu on yılın yeniyetmeleri ise şimdilerde kısa youtube videolarını izliyorlar.
Birand'la yaptığı konuşmaları, Şamil ve diğerlerine ağzının payını verdiği çıkışları, Mustafa Özenç'in idam öncesi yazdığı o dokunaklı şiiri okuduğu parçaları izliyorlar. -En az eskiler kadar- "yeniler" de, ne kadar cesur bir aydınlanma savaşçısı ve bilgeyle tanıştıklarını hemen anlıyorlar. Yeniler akıllıdır.
Toprakları yağmalanan köylüleri, fabrikaları kapatılan işçileri, İstanbul'da tekstil sektöründe çalışan, ama "hayatında hiç deniz görmemiş kızı", dert etti kendine hayat boyunca. Bu, uzun ömrünün -kısa bir- özeti gibiydi.
1938'de doğdu, dün öldü, ruhu şad olsun.

(Hüseyin Aygün, 7 Nisan 2026)

[Eker @hheker66]

#laikligisavunuyorum

[Eker @hheker66]

#ErdenTimurYalnızDeğildir

[Eker @hheker66]

@_vlknylmz 23

[Eker @hheker66]

#MahirPolatSerbestBırakılsın

[Mustafa Sönmez @mustfsnmz]

RT lütfen

[Levent Üzümcü @LeventUzumcu]

İsmet İnönü’nün asker kaçağı olduğuna inanan zavallıların torunlarının ciddi bir iddiaları var; dedelerinden daha salak olduklarını her ne pahasına olursa olsun ispat etmek.

[Ayşen Şahin @temcikterelelli]

Sinir bastı, kusura bakmayın. Kişisel bi patlama.
79’luyum. Ailem memurdu, şimdi emekli. Tüm eğitimim devlet okullarında. 18’imde dil için İngiltere’ye gittim, ayak işlerinde çalışarak dil öğrendim. 2001 krizinde mezun oldum. 3-4 ay işsiz kalıp asgari ücretle ilk işime girdim. 2 fabrikada, 2 plazada çalıştım, terfiler aldım. Gelirim iyiydi, ancak plaza dünyası bana göre değildi. 15 sene önce 2 kadın ortak bir iş kurduk. Büyük işler aldık, kurumsal dünyada ve siyasetten hiç torpilim yok. Hepsini bileğimizin hakkıyla aldık. Zaten öyle yetişmedik, kayrılmak benim için hakarettir.
17-18 yaşımdan beri çalışıyorum. 7-8 senedir hızla fakirleşiyorum ama şu sitede arzulanan kadar dibe vurmadım. Çünkü hala çok çalışıyorum. Ailemin emekli olduğu yaşı artık geçtim. Aşırı mutsuz ve korkunç yorgunum ama kendimi hayatta tutmaya da çalışıyorum. Fakirlik övmeyeceğim, yaşamı övmeyi hala tercih ediyorum. Hayat bize dayatılandan ve tüm sınırlardan daha büyük, yaşatmasalar da biliyorum. Hala rakı içebilecek halde kalabilmeyi şansıma, baba parasına vs değil, şimdiye kadarki çalışkanlığıma ve o dönemin koşullarına borçluyum. Yeni neslin şanssızlığından evet sorumluyum, devrim de yapamadık, iktidar da değiştiremedik. Bir boku beceremedik. Doğrudur. Her şey beter halde, bizim emeğimizle geldiğimiz yere artık gençlerin gelmesi imkansız oldu. Sorumluyum ama tarih önünde ve herkes kadar. Gurur duyduğum tek şey: Bu iktidarın üzerinde uçan kuşun kanadının gölgesi bile üzerime değmedi. Cebime rantlarından bir kuruş girmedi, yandaşını geçtim, sempatizanın dahil. Şimdiye kadar hiçbir şeyi de para karşılığı övmüş değilim hatta para karşılığı yermemiş bile değilim. Beni kimse satın alamadı, hiçbir tehdit de susturamadı. Ya ben sözleşme imzalanacak masadan “Siz benim inandığım tüm değerlerin karşıtısınız.” diye kalkmış insanım. Ortağım da benim gibidir. “Etik olarak teklif veremiyoruz.” diye çekildiğimiz işlerden sonra kurduğumuz cümledir: “İnsan aslında kazanmayı red ettiği para kadar kudretlidir.” O yüzden emeğimin karşılığını kimseye ezdirmem, alay ettirmem.
Kuşa dönen ama bana yeten yaşam alanımla gurur duyuyorum. Tavrımın ürünüdür her kaybedişim, yine olsa yine kaybetmeyi tercih ederim. Bir ince iplikle tutunduğumuz şu hayatlarımızla artık taşak geçmeyin.
Coelho ne diyordu:
“Herkes bizim nasıl yaşamamız gerektiğini elifi elifine bildiğine inanır. Ne var ki hiç kimse, kendisinin kendi hayatını nasıl yasaması gerektiğini kesinlikle bilmez.”
Burası alt tarafı bir sosyal medya mecrası, vakit oldukça giriyoruz, söz ağıza geldikçe yazıyoruz.
Herkes gibi benim için de geçerli:
“Siz benim neler çektiğimi nereden bileceksiniz?”
Bundan sonra lümpen diyene de sınıf bilincinden yoksun diyene de bundan sonra ağzımın tadını azıcık kaçırana da basacağım engeli. Canım burnumda zaten ben sizi eyleyemem gari ne idüğünüz ne belli
Bütün kuşlar bitti leylek kaldı, herkes özgür de bi sizin bana sövme özgürlüğünüzü savunmak kaldı.
Ayh be
Blok oh

[Galatasaray SK @GalatasaraySK]

Günaydın #Galatasaray Ailesi

[Galatasaray SK @GalatasaraySK]

Tebrikler @kadinfutbolGS 👏