Tanrıya inanıyorsanız onun, insanın kalbine dokunmak için başka şeyleri değil sözü seçtiğini bilirsiniz. İnanmıyorsanız sözün tanrı gibi sınırsız bir büyüyü yaratacak kadar büyük olduğunu bilirsiniz.
Hayatım boyunca hiç sabırlı bir insan olmadığım doğrudur.
Ne kadar yaşayacağımı bilmediğim bir dünyada sabırlı olmayı, beklemeyi ve ertelemeyi hiç mantıklı bulmadığım da doğrudur.
Ayrıca sabreden dervişi hiç samimi bulmadığımda doğrudur.
Bu zamana kadar hayal dünyasında yaşamamış, gerekmedikçe hayal bile kurmamış, yeterince gerçekçi biri olarak, neden en yakınımdakini de gerçekliğe davet edemiyorum ? Anlamadım ben.
Bazen psikolojinin sana yaptığı bazı şeylerle, korkularınla yüzleşmeye cesaret edemediğinden, tedavi sürecinden hep bir kaç adım geride durursun.
Hele bir de o sancılı süreci tek başına atlatmaya çalışacağını farkettiysen..
Sadece şu toplu taşımalarda her önüne geleni inceleyen, bakıp duran adamların gözlerinin yerlerinden çıkıp müsait biryerlerine girmesini istiyorum. Çok bir şey değil. Hem bunu isteyen tek ben de değilimdir. Olabilir yani.