küçükken biri bana "selamımı ilet bak üstünde kalmasın" demişti ve o gün üstümde selam kalmasını çok büyük bi kul hakkı olarak kodladım kafama hala biri bana selam iletince çok geriliyorum ya selamı iletemezsem diye
söyleneni değil de yapılanı alıp başucunda saklamak, büyüdükçe anladıklarım arasında en sevdiğim serinlik bu. söyleneni dinlemek ama davranışı anımsamak. tertemiz, berrak, taşsız.
“hiç beklemediğim bir anda” olması için, önce beklemeyi bırakmam gerekiyor. gel de bunu, hayatı boyunca hazırlıklı olmayı şiar edinmiş bana öğret şimdi.
anneme aksam mutfakta otururken bilinc akisimdaki her seyi anlattigim icin sen bugün iyi degilsin dedi anne bunlar benim uyumadan once dusunmek icin ozenle sectigim konular yalniz
her sey hakkinda konusabildigim insanlari seviyorum bu konuyu onla konussam tuhaf olur mu acaba diye dusunmemeyi seviyorum sıkılmayacagin bilerek istedigim kadar konusmayi seviyorum