Dünyevîleşme, dünya ve âhiret dengesini ikinci cephe aleyhine bozmak demektir. Âhiret idrakinin ve meçhule hürmet duygusunun zayıfladığı bir beden, iç âlem düzenini yitirmeye ve çürümeye yüz tutmuştur. Bir şey çürümeye yüz tutmayıversin, maalesef ki onu hemen pörsüme, kokuşma ve kararma takip ediverir.
İnsanoğlu her geçen gün biraz daha dünyevîleşiyor ve bu menfî dönüşümü yaşarken dünya yorgunu, anlam yoksunu ve hikmet yoksulu bir çehreye bürünüyor. Yani süratle çürüyor, kararıyor, kokuşuyor…
Öyle bir kapı olmalı ki çalınca, insana hiçbir şey sormadan açsalar...Sonra hemen içeri alsalar.. Ben anlatmak istesem... biz her şeyi biliyoruz, istediğin zaman anlatırsın deseler..
Ben sınavı bi yere bağlamaya çalışırken babam evlilik okulana bağladı. Anlamaya çalışırken, meğer adam hutbenin etkisinde kalmış benide radarına almaya çalışıyor.