İnsan bazen güçlü olmaktan yoruluyor…
Herkese “iyiyim” demekten, içini saklamaktan…
Kendi içinde çöküp dışarıda dimdik durmaktan.
Kimse tam anlamıyor.
Herkes kendi hayatında.
Kimse senin ne kadar savaştığını bilmiyor.
Ve sen… yine kendinle baş başasın.
Bazen sevilmek için daha güzel, daha zeki, daha başarılı, daha “az kusurlu” olmanız gerektiğine inanırsınız. Oysa sizi gerçekten seven biri, bu kadar uğraşmanıza gerek olmadığını hatırlatır size.