@senusi973042@YaSin344258@bayrakmedya İstiklal uğruna savaşan insanlar, hangi milletten olursa olsunlar, haysiyetleriyle hayranlık uyandırlar. Bu isimler de halklarının haysiyetleri adına savaşmışlar.
@senusi973042@YaSin344258@bayrakmedya ters teperdi. Bu arada soy adınızdan dolayı gerçekten Trablusgarp'taki Senusi şeyhleriyle bir bağlanyınız var mı ?
@VanerAlper Anne tarafım Silistre Tatarı bu yüzden daha bir ilgiyle okudum yazınızı.
93 Harbi sonrası orada hiçbir nüfus bilgimiz mevcut değil. Savaş esnasında göçmüşüz.
@senusi973042@YaSin344258@bayrakmedya Ya da açık olayım. Bu zat-ı şerif, Ahmet Senusi'dir ve kendisinin bu fotoğraf karesinde neden bulunduğu adına zerre fikrin olmadığından eminim. Bu arada burası Trablusgarp değil, 1921 Ankarası...
Cumhuriyetin kıymetini bilmeyenler, "Atatürk ne yaptı?" diyenler, bir de Karikatürist Emrah Ablak'tan dinlesinler:
"Dedem, Osmanlı Gürcistan'ı kaybedince Kars'a geliyor.
Babam okuyor, mühendis oluyor. Emekli olduğunda Türkiye'deki demir çelik üretiminin başındaydı.
Sürgün bir köylü çocuğunu bu noktaya Cumhuriyet getirmiş. Mucize değil mi?"
Zdenek isminin anlamı ne?
“Latince Sidonius isminden geliyor. Yaratmak, inşa etmek anlamındaki zidati kökünden türemiş. İsim dediğin biraz da kaderdir. Ben de hayatım boyunca oyun ve mutluluk yaratmaya çalıştım. Yani güzelliği…”
1947'de, Kızıl Ordu'nun ülkeye gelişinden iki yıl sonra Prag'da doğdunuz. Komünist Çekoslovakya'daki çocukluğunuzu nasıl hatırlıyorsunuz?
“Komünistlerden nefret ederdim. Babam da onlardan nefret ederdi. Kendisi doktordu. Bizim yaşadığımız Prag 14 bölgesinin parti başkanı üst katımızda oturuyordu. Babam bazen banyo penceresinden rejime olan öfkesini haykırırdı. Arada sırada insanlar ortadan kaybolurdu.”
Kimler kayboluyordu?
“Başka bir katta dünya şampiyonu bir buz hokeyi oyuncusu oturuyordu. Yurt dışındaki bir seyahati sırasında kaçmayı düşünmüş. Ancak yakalanmış ve tutuklanmış. Onu beş yıl sonra yeniden görebildik.”
Nasıl bir evde yaşıyordunuz?
“İki odalı bir evimiz vardı. Annemle babam yemek odasında, kız kardeşim Jarmila ile ben mutfakta uyurduk. Ama kendimizi yoksul hissetmezdik. Hatta başkalarıyla kıyaslandığımızda oldukça iyi durumdaydık.”
Zor bir çocukluk geçirmişsiniz.
“Bizi Stalin'in ve Lenin'in doğum günlerini kutlamaya zorluyorlardı ama ben hiçbir zaman kırmızı fular takmadım. Buna karşılık bir buz hokeyi sopam ve dört futbol topum vardı. Gerçi Çingeneler arada sırada toplarımdan birini çalıyordu. Din derslerini gizlice yapardık. Koyu Katolik bir aileydik.”
Hâlâ Katolik misiniz?
“Artık eskisi gibi ibadet etmiyorum. Ama benim Papa'm, II. Jean Paul öldüğünde onu son kez görebilmek için San Pietro Meydanı'nda kuyruğa girdim. Beni öne geçirmek istediler, kabul etmedim. Bütün gece kuyrukta beklemek çok güzeldi.”
Roma artık sizin ikinci memleketiniz.
“25 yıldır burada yaşıyorum. Şehrin iki takımını da çalıştırdım. Hem Lazio hem de Roma taraftarları hâlâ beni seviyor.”
Roma'yı nasıl buluyorsunuz?
“Harika bir tarihi şehir. Ama aynı zamanda kimsenin çözmek için uğraşmadığı bir sürü sorunla boğuşan modern bir metropol.”
Bunun sebebi ne?
“İtalyanlar her şeyi sürekli yarına erteliyor.”
Peki, hangi takımı tutuyorsunuz?
“Her zaman Juventus taraftarı oldum. Küçükken Juventus formamla yatağa girerdim.”
Zeman ve Juventus! Oysa aranızda çok sert tartışmalar yaşandı.
“Benim meselem Moggi, Giraudo ve Bettega dönemindeki Juventus'laydı. Juventus onlarla başlayıp onlarla bitmiyor. O takım, dayım Cestmir Vycpalek'in de takımıydı. Pavel Nedved'den önce Çekoslovak futbolunun yetiştirdiği en büyük yetenek oydu. Nedved'i de İtalya'ya ben getirdim.
Aralarındaki fark şuydu: Nedved inanılmaz derecede disiplinliydi. Noel günü bile antrenman yapmak isterdi. Dayım ise hayatın tadını çıkarmayı severdi. Dachau toplama kampında kalmıştı ve yaşadıkları onu derinden etkilemişti. Ama bana anlatılanlara göre gençliğinde de pek uslu biri değilmiş.”
İtalya'ya ilk kez 1966'da, dayınızı ziyaret etmek için Sicilya'ya geldiniz.
“Prag'dan uzakta yaşayabileceğimi düşünmüyordum. Henüz Mondello sahillerini görmemiştim. Sonrasında her yazı Palermo'da geçirmeye başladım. 1968 yazı da buna dahildi. O yaz Prag'a Sovyet tankları girdi.”
Ardından ülkenize geri döndünüz.
“Kasım ayının başında döndüm. Üniversiteyi bitirmek istiyordum. 16 Ocak 1969'da Jan Palach kendini ateşe verdi. 30 Haziran'da yeniden İtalya'ya gittim. Ertesi gün komünistler sınırları kapattı. Annemi, babamı ve kız kardeşimi tam yirmi yıl boyunca göremedim.”
Dayınız Cestmir, Juventus'un teknik direktörü oldu.
“Ve 1972 ile 1973 yıllarında üst üste iki şampiyonluk kazandı. Genç Bettega'nın Milan'a topukla gol attığı maçta San Siro'daydım. Golü görünce çılgınlar gibi sevindim. Haller, Causio, Capello… Hepsini hatırlıyorum. Torino derbileri de aklımda. Torino'nun teknik direktörü Giagnoni, kulübede kürk şapkasıyla otururdu…”
1972 aynı zamanda Punta Raisi uçak faciasının yaşandığı yıl.
“Kuzenim, dayımın oğlu Cestmir Junior, namıdiğer Cestino, o kazada hayatını kaybetti. Çok büyük bir acıydı. Tarih 5 Mayıs'tı.
Dayım da tam otuz yıl sonra, yine 5 Mayıs'ta hayatını kaybetti. O sırada Juventus, kimsenin beklemediği bir şampiyonluğa ulaşıyordu. 5 Mayıs 2002… Inter'in Olimpico'da şampiyonluğu kaybettiği gün.”
Hayatınızın kadınını da Sicilya'da buldunuz.
“Chiara'yı gördüm ve ona âşık olduğumu hemen anladım. Hâlâ birlikteyiz.”
Ardından Bacigalupo'yu çalıştırmaya başladınız. Kulübün başkanı Marcello Dell'Utri'ydi.
“Evine gittim. Özel asansörünü hatırlıyorum. O zaman da oldukça zengin bir adamdı.”
Futboldan anlıyor muydu?
“Berlusconi gibiydi. Kendi futbolundan anlardı ama teknik direktörlerinin futbolundan pek anlamazdı.”
Daha sonra Palermo'nun altyapısına geçtiniz.
“Sahalar topraktandı. Her kayarak müdahalede bir yeriniz kanardı. Şimdi ise o sahalar göçebe kamplarına dönüştü. Lisanslı sadece iki futbolcumuz vardı. Ben de gazeteye ilan verdim: Futbolcu aranıyor! Onlarca kişi geldi. Arka arkaya üç kez top sektirebilen herkesi takıma aldım.”
Futbol felsefenizi de o dönemde uygulamaya başladınız.
“Merdiven çalışmaları, kum torbaları, tekrar tekrar yapılan koşular… Kuzey İtalya'da bir turnuvaya katıldık. Juventus, Torino ve Paolo Maldini'nin oynadığı Milan ile karşılaştık. Üçünü de yendik. Rakiplerimizin iki katı hızla koşuyorduk. Tuttosport gazetesi bizim için ‘Bu Palermo küçük bir Hollanda’ diye yazdı.”
1978'de Arrigo Sacchi ile birlikte Coverciano'daki üst düzey teknik direktörlük kursuna katıldınız.
“Agroppi ve Mondonico da oradaydı. Bir psikolog bize kaygı testi yaptı. Otuz soru vardı ve hepsini olabildiğince dürüst cevaplamamız gerekiyordu. En kaygılı isim yüzde 90 ile Agroppi'ydi. Ardından yüzde 80 ile Mondonico geliyordu. Sacchi'nin durumu da pek parlak değildi.”
Sizin kaygı seviyeniz kaç çıktı?
“Sıfır.”
Palermo altyapısından sonra Licata'ya geçtiniz.
“Tam anlamıyla Sicilya Millî Takımı gibiydi. Oyuncuların hepsi kendi lehçeleriyle konuşuyordu. Aralarında Toto Schillaci'nin kuzeni Maurizio Schillaci de vardı. Maurizio daha yetenekliydi ama kafasını kullanamıyordu. Kötü çevrelere takılan iyi bir çocuktu.
Arabamın radyosu çalındığında ona giderdim. Ertesi gün radyo geri gelirdi.”
Messina'da, Serie B'de Toto Schillaci'yi de çalıştırdınız.
“İnanılmaz bir gol sezgisi vardı. 23 gol attı. Gerçi bunların neredeyse tamamını kendi sahamızda kaydetti.”
Ünlü gazeteci Gianni Brera sizi ‘kasvetli bir beden eğitimi öğretmeni, Spielberg'in gardiyanı’* olarak tanımlamıştı.
“Her sabah futbolcuları tartardım. Ne kadar çok çalışırlarsa maç onlar için o kadar eğlenceli hâle geliyordu. Sezon sonunda diğer takımlar yorulmuş olurdu, benim oyuncularım ise sezon başından bile daha iyi koşardı.”
Foggia'da Zemanlandia kelimesini icat ettiler.
“Takım henüz Serie B'ye yükselmişti. İlk sezonu sekizinci sırada tamamladık, ikinci sezon ise şampiyon olduk. Signori, Baiano ve Rambaudi toplam 48 gol attı.”
1990 yılıydı. Bir önceki yıl, 9 Kasım'da Berlin Duvarı yıkılmıştı.
“Foggia Başkanı Casillo beni özel uçağına bindirdi ve Prag'a götürdü. Annemi, babamı ve kız kardeşimi yeniden gördüm. Sanki onları bir gün önce bırakmışım gibiydi. Bütün eşyalarım bıraktığım yerde duruyordu: Futbol toplarım, buz hokeyi sopam… Kendimi çok mutlu hissettim.”
Casillo daha sonra hapse girdi.
“Ben de onu cezaevinin çıkışında karşılamaya gittim. Masum olduğunu biliyordum. On üç yıl sonra da masum olduğu kabul edildi.”
Nasıl bir insandı?
“Çok cömertti. Codispoti adında, inanılmaz hızlı bir sol bekimiz vardı. Ama orta açmaya gelince ayakları yüzünden her türlü hatayı yapabiliyordu. Casillo bir gün kramponunun içine 100 bin liret koydu. Hata yapmadan orta açarsa o parayı alabileceğini söyledi.”
Serie A'daki ilk maçınız nasıldı?
“San Siro'da Inter ile 1-1 berabere kaldık. Turris'ten, o dönem Serie C2'de oynayan bir takımdan 25 milyon lirete transfer ettiğim Matrecano'ya, ‘Klinsmann'ı sen marke edeceksin’ dedim. Klinsmann maç boyunca topa dokunamadı.
Milan'a karşı yeniden San Siro'ya gittiğimizde Matrecano'ya bu kez, ‘Van Basten'i sen marke edeceksin’ dedim. Van Basten üç gol attı.”
Foggia'daki rövanşta sekiz gol yediniz.
“İlk yarının sonunda 2-1 öndeydik. Ancak oyuncularımın çoğu artık başka takımlara transfer olmuştu. Tek düşündükleri gol atmaktı. Hepsi Milan'ın yarı sahasına doluştu. Milan da onları kontra ataklarla cezalandırdı.
Yine de sezonu dokuzuncu sırada bitirdik ve Serie A'nın en çok gol atan ikinci takımı olduk. Matrecano da altı milyar liret karşılığında Parma'ya transfer oldu.”
Kuzey İtalya'da neredeyse hiç teknik direktörlük yapmadınız.
“Orta ve Güney İtalya'da futbol adeta hayatın kendisidir. Bir keresinde Boksic bana şöyle demişti: Torino'da şampiyon olursun, bir saat sonra kimsenin umurunda olmaz. Roma'da olsak aylarca kutlama yapardık.”
Roma'ya 1994'te Lazio'nun teknik direktörü olarak geldiniz.
“Roma Bankasının merkezinde sözleşme imzaladım. Bu bana çok tuhaf gelmişti. Bankacı Geronzi de oradaydı. Bana Roma'nın başına hangi teknik direktörün getirilmesi gerektiğini sordu. Onun aklında Trapattoni vardı.”
Siz ne cevap verdiniz?
“Ben daha yeni Lazio'nun teknik direktörü olmuştum. Rakip takıma teknik direktör tavsiyesi veremezdim.”
Ancak 1997'de Roma'nın başına siz geçtiniz.
“Lazio beni görevden almıştı. Bir gün telefon çaldı. Karşıdaki ses, ‘Ben Başkan Sensi’ dedi. Ben de telefonu kapatıp, ‘Ben de Napolyon'um’ dedim. Meğer gerçekten Sensi'ymiş.”
Futboldaki doping kullanımını gündeme getirdiniz. Juventus da yargı sürecine girdi.
“Bunun tek nedeni Torino'da Guariniello adında cesur bir savcının bulunmasıydı. Ben yalnızca Juventus'u değil, bütün sistemi hedef aldım. Juventus'un çok sayıda destekçisi vardı.
Üstelik mesele sadece ilaçlar değildi. Sahte pasaportlar vardı. Hakem kararlarının etkilenmesi vardı. Bir de finans dünyasının futboldaki aşırı gücü vardı.”
Neyi kastediyorsunuz?
“Kuzey'de Juventus ile Milan arasında bir ittifak vardı. Inter bu ittifakın dışındaydı ama o da sisteme girmeye çalışıyordu.
Parma'dan Lazio'ya, Perugia'ya kadar başka kulüpler de Roma Bankasının kontrolündeydi. Tanzi ve Cragnotti bu işten büyük zararlarla çıktı. Gaucci de öyle.
Gaucci, 2000 yılında şiddetli yağmur altında oynanan maçta Juventus'un şampiyonluğu kaybetmesi için Perugia'yı sahaya adeta cephanelikle çıkardı.”
İlk derece mahkemesinde Juventus'un doktoru Agricola mahkum edildi ancak temyizde beraat etti.
“Beraat etmesinin nedeni olayın yaşanmamış olması değildi. Yapılanların kanunda suç olarak tanımlanmamış olmasıydı.
CONI Başkanı görevinden ayrıldı ve ciddi doping kontrolleri başladı. Sonuçları da hemen görüldü.”
Ne oldu?
“Nandrolon skandalı patlak verdi. Testleri pozitif çıkan futbolcular birbirinden komik bahaneler uydurmaya başladı.
Uzun saçlı Parma oyuncusu Couto, kullandığı şampuanı suçladı. Saçları dökülmüş başka bir futbolcu ise saç dökülmesine karşı kullandığı losyonu bahane etti.
Perugia'dan Bucchi ve Monaco, yedikleri yaban domuzu etini suçladı. Davids ve Guardiola da bu olayların içine girdi.
Ben ise bunun bedelini çok ağır ödedim.”
Nasıl bir bedel?
“1998-1999 sezonu benim için hakem hataları yüzünden tam bir kabusa dönüştü. Roma en az 21 puan kaybetti.
Udine'de aleyhimize olmayan bir penaltı uydurdular. Fabio Junior adında bir forvetimiz vardı. Hak etmediği hâlde ona ‘Mavi Kasırga’ lakabını takmışlardı ama bir türlü gol atamıyordu. Nihayet gol attığında da nedenini kimsenin anlayamadığı bir kararla golünü iptal ettiler.
Gerçekten akıl almaz olaylardı. Futbolcular bütün çabalarının boşa gittiğini gördüler. Bazıları da mücadeleyi bıraktı.
Sezonun sondan dördüncü haftasında Olimpico'da Inter'e 4-5 yenildik. Inter'in gelecek sezon için üç futbolcumuzla temas kurduğu söylendi. Bazılarının aklının başka yerde olduğunu hissediyordum. Defans oyuncularımız santrfor gibi davranıyordu!
Bunun üzerine Sensi ile oturup yeni transferler yapmaya karar verdik.”
Ancak Sensi sizi görevden aldı.
“Sistem onu, benim teknik direktör olduğum bir takımın asla şampiyon olamayacağına inandırdı.”
Capello geldi ve 2001'de Roma'yı şampiyon yaptı.
“Ama 31 yaşındaki Batistuta'ya 70 milyar liret vermek gibi çılgın harcamalar yapıldı. Bu da Sensi'nin mali açıdan çökmesine neden oldu.
Üstelik Capello, Circo Massimo'daki şampiyonluk kutlamalarına katılmadı. Oysa ben o kutlamayı hiçbir şey için kaçırmazdım.
Ben ise kendimi sözleşmesiz buldum. Zaten her zaman yıllık sözleşmeler yapmayı tercih etmiştim.
Real Madrid, Barcelona ve Inter benimle ilgilenmişti. Üçüne de hayır demiştim.”
Böylece Napoli'ye, ardından Lecce'ye, yeniden Foggia'ya ve son olarak Pescara'ya gittiniz. Orada büyük kariyerler yapacak üç gençle karşılaştınız.
“Immobile çok istekliydi, içinde büyük bir açlık vardı. Insigne yetenekliydi. Verratti ise doğru pozisyonu bulmaya ihtiyaç duyuyordu.
Ofansif orta saha ya da merkez orta saha oynuyordu. Ben onu savunmanın önünde oyun kurucu olarak yetiştirdim.”
Tüm zamanların en iyi futbolcusu kim?
“Pele. Özellikle saha dışındaki davranışları nedeniyle. Maradona uyuşturucunun ve kötü çevrelerin esiri olmasaydı kim bilir neler yapabilirdi…”
Peki, şimdiye kadar çalıştırdığınız en iyi futbolcu kimdi?
“Totti.
Sanki dört gözü vardı. İkisi önünde, ikisi arkasında. Öyle şeyler yaptığını gördüm ki herkesi, hatta beni bile kulübede şaşırtıyordu. Olağanüstü bir futbol zekâsı vardı.
Onu iki kez çalıştırdım. İlkinde 21 yaşındaydı, ikincisinde ise Roma'ya geri döndüğümde 36 yaşındaydı. Bana her zaman uyum sağladı. Aramızda hiçbir zaman kavga çıkmadı.”
Gascoigne?
“Neredeyse hiç oynayamadı. Sakatlıklar ve yaptığı yaramazlıklar…
Çok sevdiğim eski bir düdüğüm vardı. Bir gün antrenmanda düdüğümü bulamadım. Meğer Gascoigne onu bir hindinin boynuna bağlamış.”
Şimdi Verona Belediye Başkanı olan Tommasi nasıldı?
“İyi ve ciddi bir futbolcuydu. Bütün stadyum onu ıslıklasa bile asla pes etmezdi.”
Neden bütün stadyum onu ıslıklıyordu?
“Çünkü çok fazla pas hatası yapıyordu. Ama sonrasında topları geri kazanıyordu.”
D'Alema bir keresinde, ‘Zeman mı? Bazen gerçeği söylemek çok ağır bir suçtur’ demişti.
“Başbakandı, Trigoria'da bizi ziyarete gelmişti. Siyasi görüşlerimiz benimkilerle aynı değildi. Ama önemli olan Roma taraftarı olmasıydı.”
Siyasi görüşleriniz nelerdir?
“Alessandro Di Battista ile arkadaşım. Bana Senato'da bir koltuk bile teklif etti. Ama siyaset bana göre değil, belki ona da göre değildir. Yine de 2018'de Beş Yıldız Hareketi'ne oy verdim.”
Hâlâ sistem karşıtısınız.
“Herhâlde iyi bir sistem de vardır. Ama ben çok azına rastladım.”
Sonuçta hiçbir şey kazanmadığınız da bir gerçek.
“Ama insanlara duygular yaşattım, yetenekleri keşfettim ve onların önünü açtım. Futbol bir oyundur, ben de onu böyle yaşadım. Her zaman 1-0 kazanmak yerine 5-4 kazanmayı tercih ettim.”
San Siro yıkılmalı mı?
“Hayır. Gerekirse Olimpico yıkılsın. Atletizm pisti yüzünden maçlar doğru düzgün izlenemiyor. O pist de yılda yalnızca bir akşam kullanılıyor.”
Ama Olimpiyat Oyunları için kullanılabilir.
“Olimpiyatlar, en iyi ihtimalle bir israf; en kötü ihtimalle ise hırsızlık yapmak için bir fırsattır.”
Kitabınızın sonunda iki oğlunuzdan da bahsediyorsunuz.
“Büyük oğlum Karel, 15 yıldır teknik direktörlük yapıyor ama henüz kendisine uygun takımı bulamadı.
Küçük oğlum Andrea ise futbolun babasını elinden almasından nefret ederdi. Bağırsaklarında kötü huylu bir tümör çıktı ama iyileşti. Kanserle mücadele derneğinde çalıştı, sigara karşıtı kampanyalar yürüttü.
Düşünsenize, Zeman'ın oğlu sigaraya karşı kampanya yapıyor…”
Günde kaç sigara içiyorsunuz?
“Üç paketle başlamıştım. Bir buçuk pakete düşürdüm.”
Ama üç saat içinde bir buçuk paket içtiniz.
“Röportaj nedeniyle biraz gergindim…”
Ve Zeman sonunda gülümsüyor.
(*Spielberg, bugünkü Çekya'nın Brno şehrinde bulunan, özellikle 18. ve 19. yüzyıllarda siyasi mahkumların tutulduğu meşhur bir kaleydi. Döneminin en korkulan hapishanelerinden biriydi.)
@Corriere
@altaylidasilva Çok ince düşünülmüş bir sitem...
Mustafa Denizli'nin Altay'da kornerden attığı golleri meşhurdur. Denizli'nin kariyerinde toplam 18 korner golü vardır. Prekazi de Mustafa Denizli'nin futbol oynadığı Altay'da, onun gibi kornerden gol atarak ona nazire yapmıştı.
2019 yılında 1+1 e verdiği muazzam röportajdan.
-Türkçe edebiyattan bildiğiniz kimler var?
-Yaşar Kemal, Nâzım Hikmet, Aziz Nesin… Aziz Nesin’i çok seviyorum. Sivas olaylarını izlemiştim televizyondan. Çok üzülmüştüm.
-Müzisyenlerde ilk sıraya kimleri koyarsınız?
-Blues’cuları tabii. Muddy Waters, Howlin’ Wolf, John Lee Hooker… En çok Lee Hooker’ı severim. Ve Aretha Franklin, “soul kraliçesi” o. Rock gruplarından en çok Led Zeppelin’i severim, tam rock’n’roll’dur. Punk’ta Clash, Sex Pistols, Dead Kennedys. Hâlâ dinliyorum onları. Ama beyaz müzisyenlerde bir numaram John Lennon. Üstüne kimse yok. Ondan da çalmadınız ki! (gülüyor)
Çalalım hemen…
Vakit kalmadı ki. Uçak kaçacak, gitmem lâzım havalanına.
(Vedalaşıyoruz. Arkasından “Imagine”ı çalıyoruz)
Express, sayı 169, Haziran-Ağustos 2019 https://t.co/wdaLwmHrCQ
Prekazi vefat etmiş. Çocukluğumun en büyük futbol efsanelerinden biriydi.
Fenerbahçeli olmama rağmen Monaco'ya attığı gol sonrasında sevinçten havalara uçmuştum.
Toprağı bol olsun.
@cemturktekin 95/96 sezonunda, Kadıköy'deki tüm derbilere gitmiştim. Dediğiniz gibi Kadıköy deplasmanına en kalabalık şekilde gelen tribün, TS tribünüydü.
(Maratonun 1/3'ü ve tüm eski açık)
Gergin bir maçtı. Sanırım 5 puan öndeydi TS ve bu maçı kazanmasaydık şampiyonluk hayal olurdu.
Kafasını vuracağını bile bile arkadan ittiriyor. Kadıncağız burada hayatını bile kaybedebilirmiş.
Bu karıyı cinayete teşebbüsten yargılasalar çok mutlu olurum. Ömrü çürüsün zindanlarda...
Allah belanızı versin ne diyeyim bunlara.
İstanbul'da bir bakımevinde yaşlı hastaya uygulanan şiddet sosyal medya'da gündem oldu.
Ne istedin yaşlı kadın o!
BAKIMEVİNDEKİ SKANDALA PES DEDİRTEN SAVUNMA: “EĞLENDİRMEK İÇİN YAPMIŞ”
İstanbul Beylikdüzü’ndeki özel bir yaşlı bakımevinde, ileri derecede Alzheimer ve demans hastası yaşlıların darbedildiği ve yüzlerine tükürüldüğü görüntüler ortaya çıktı. Şüpheliler hakkında 8 yıla kadar hapis cezası talep edildi.
Görüntülere rağmen şüphelilerin savunmaları tepki çekti. Banu Z., ifadesinde mağdur hastayı eğlendirmek ve sinirini yatıştırmak için yüzüne tükürdüğünü söyledi. Sudenaz M. ise yaşlı hastayı hafifçe ittiğini savundu.