Gerçekçi olalım..
150-200 bin insanımızın öldüğü bir depremde;
Göçük altında son nefesleri ile yardım çığlıkları atan, ölümle-yaşam arasında ki o eşik de, seslerini duyurabilecekleri tek mecra olan sosyal medyayı, bant daraltmasi adı altında kısıtlayarak kendilerini ölüme terk edenlere bu kadar oy çıkıyorsa; kazansak ne olur, kazanmasak ne!
Biz zaten insanlığımızı, vicdanımızı onurumuzu kaybetmişiz.
çocukluk kahramanlarımızdan biri hayatını kaybettiğinde aileden birisi ölmüş gibi hissediyorum. Barış Manço, Kemal Sunal, Tarık Akan ve şimdi de #CüneytArkın.. hissettiğim hep bu oldu..