Bence Altay Cem Meriç, -sosyal medyada lehinde/aleyhinde dönen kampanya ve tezviratların ötesinde- devasa bir boşluğu süperkülade şekilde dolduruyor. Şu videoyu da izlediğinizde göreceğiniz gibi oryantalist yavelere de, "ehli sünnetin kalesi" gibi gezen fıkıh arkeolaglarına da, "Kur'an'da yazmıyorsa yoktur" diyen hödüklere de meydan bırakmayıp son derece düzgün şekilde din anlatıyor ve bunu ağırlıklı olarak genç kitlenin ilgisini çekecek şekilde yapıyor. Aslında neredeyse bir "anlatı dili" geliştiriyor.
"Görüşlerinde isabet ediyor mu etmiyor mu?" sorusu Altay Cem için zaid bir soru bu arada bence. Bir metodu var, o metot üzerinden tutarlı şekilde ilerliyor. Bu tutarlılık "isabetli mi isabetsiz mi?" sorusundan daha kritik. Her görüşünün isabetli olması ise malumdur ki imkansız.
Şehirli, genç, cedelci, ilimlere vakıf, ele aldığı konuya çalışan, dünyanın durumumdan haberdar bir anlatıcı bence Altay Cem.
Kibirliymiş, üstten bakarmış, uslubu sertmiş vd. Geçelim bunları. "Bunlardan eser yok" manasında demiyorum. Ortaya koyduğu iş ve yaptığı hizmet bakımından diyorum.
Allah yolunu izini açık etsin. Hayır hizmetlerini makbul etsin.
Elinde parabellum,
Müthiş güzel...
Ağızda sigara,
feci tütün tiryâkisi.
Başında kalpak,
Astragan...
Yollarda...
Evinden uzaklarda...
Yavrusu yeni doğmuş,
hiç görmemiş.
Karısını ise son defâ,
yıllar evvel,
halvet gecesinde...
Anacığı ise çoktan
terk-i dünyâ eylemiş.
Elinde parabellum,
ağzında sigarası,
gözleri tanımadığı bozkırda...
Anadolu bozkırı mı,
yâhut Türkistan bozkırı mı?
Belli değil.
Fark etmiyor da, zâten.
Umrunda değil.
Enver, kim bilir nerede?
Ya da Tal'at...
Kemâl ne yaptı, acâba?
İstanbul'da vaziyet nasıl?
Bizimkiler nasıl,
cemiyet nasıl?
Bir haber alsa...
Haber yok...
Yavrucağı nasıl?
Hanımı nasıl?
Musallat oldu mu, puştlar?
Haber yok...
Haber olmasa da mühim değil.
Vuslata erilecek.
İzmir'e, İstanbul'a
ve daha nicelerine...
Şehrine,
vatanına,
yavrusuna,
hanımına...
Elinde parabellum,
ağzından sigarası düşmüş,
başında kalpağı ile yerde,
yarası ise kanamayı bırakmış.
Rûhu vücûdunu terk ediyor.
"Hoş geldin evlâd, hoş geldin".
"Paşam, yaramız kanıyor."
Dilde Kelîme-i Şehâdet...
"Cemiyete şimdi hoş geldin evlâd..."
Mustafa Çalık:
"Enver Paşa'nın; Allah'tan, Allah'ın peygamberinden başka hayran olduğu hiç kimse yoktu. Sadece peygamber-i zişana ve şanlı cedlerine hayrandı."